To Barcelonismo.gr παρουσιάζει, σε ελεύθερη μετάφραση, ακόμα ένα πολύ ενδιαφέρον απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Graham Hunter, με τίτλο «Barça: The making of the greatest team in the world», το οποίο δημοσιεύει σε αποκλειστικότητα το Goal.com.
Τριανταοκτώ μέρες πριν διαλύσουν τη Manchester United στον τελικό του Wembley, οι παίκτες της Barça κάθονταν κουρασμένοι, ηττημένοι και οργισμένοι στον αγωνιστικό χώρο του Mestalla παρακολουθώντας τους πανηγυρισμούς της Μαδρίτης για την κατάκτηση του Copa Del Rey.
Οι παίκτες του Guardiola είχαν τη χαρακτηριστική κενή έκφραση του ηττημένου σε σημαντική περίσταση. Βλέμμα θολό, πονεμένο, χαμένο κοιτώντας το κενό.
Ήταν το δεύτερο Classico σε τρεις μέρες. Κυριαρχία και προβάδισμα με 0-1, είχε μετατραπεί σε ισοπαλία 1-1 στο ματς για τη Liga στο Bernabeu. Ακολούθησε ο επικός, για γερά νεύρα τελικός του Copa Del Rey που κρίθηκε από μια κεφαλιά του Cristiano Ronaldo στην παράταση. Οι διπλοί ημιτελικοί του Champions League έπονταν!
Η Μαδρίτη φαινόταν να έχει ανταγωνιστικό και ψυχολογικό πλεονέκτημα. Έθεσαν στη Barça μια «φυσική» δοκιμασία στην οποία η ομάδα του Guardiola δεν ανταποκρίθηκε.
Το «επιχείρημα» των λευκών συνοψίζεται πλήρως σε όσα δήλωσε ο Emmanuel Adebayor μετά το τέλος του αγώνα στο Mestalla. «Ο Mourinho μας είπε ότι οι παίκτες της Barça δεν είναι Robocop. Είναι μια από τις καλύτερες ομάδες στο κόσμο, αλλά είναι άνθρωποι, παίκτες σαν εμάς, που σημαίνει πως αν προσπαθήσουμε να κάνουμε το παιχνίδι μας και αν τους πιέσουμε ψηλά, σίγουρα θα κάνουν κάποια λάθη, θα χάσουν τη μπάλα. Έτσι μπήκαμε στο παιχνίδι σαν τίγρεις ή λιοντάρια».
«Η ομάδα που το ήθελε πιο πολύ ήταν η Real Madrid και το κέρδισε».
Το επιστέγασμα ήταν η σκηνή που έκανε το γύρο του κόσμου, όπου ο Sergio Ramos ρίχνει το τρόπαιο στις ρόδες του λεωφορείου, στραπατσάροντάς το. Ήταν μια αλληγορία για το πως ένοιωθε η Barça!
Υπήρξαν αναφορές πως ένας συνδυασμός εκούσιων κακών χειρισμών από τους άνδρες ασφαλείας του σταδίου και κακού σχεδιασμού από την Ομοσπονδία, «παγίδευσαν» τους εκνευρισμένους παίκτες του Guardiola στον αγωνιστικό χώρο, την ώρα που η Μαδρίτη πήγε για την απονομή και την αποθέωση από τους οπαδούς της.
Ψέματα!
Ο σύμβουλος του Guardiola, Manel Estiarte, είναι ένας άνθρωπος με πολλές συμμετοχές σε Ολυμπιακούς Αγώνες και κάτοχος χρυσού μεταλλίου, κορυφαίος πολίστας του κόσμου σε αρκετές περιόδους της καριέρας του. Ο Estiarte ήταν ο πρώτος άνθρωπος που προσέλαβε ο Guardiola όταν ανέλαβε τα ηνία της πρώτης ομάδας. Σύμβουλος, φίλος, άνθρωπος που ξέρει να ακούει, προστάτης – ο Estiarte τα βλέπει όλα, αλλά μιλάει λίγο. Ωστόσο μου αποκάλυψε μια σπάνια, εσωτερική ματιά για αυτή τη στιγμή-κλειδί στην πορεία ως το Wembley και τον Τελικό του Champions League.
«Στο Mestalla, ήταν επιλογή μας να μείνουμε στον αγωνιστικό χώρο. Το 2009 είχαμε δει τη Manchester United να «υποφέρει» στη Ρώμη και την Athletic Bilbao να μένει κλαίγοντας στον αγωνιστικό χώρο στον τελικό εκείνου του Copa Del Rey. Θαυμάσαμε την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνειά τους, και αποφασίσαμε πως και εμείς έπρεπε να μείνουμε στον αγωνιστικό χώρο σε περίπτωση που ήμασταν οι ηττημένοι. Κανείς δεν μας υποχρέωσε να το κάνουμε».
Ο Tito Vilanova μου δήλωσε: «Ποτέ δεν μου αρέσει να χάνω, αλλά έμαθα από πολύ νωρίς πως δεν γίνεται πάντα να κερδίζεις. Εάν ξέρεις πως έκανες ότι μπορούσες και ότι είχες τις ευκαιρίες σου, τότε αποδέχεσαι την ήττα ως κομμάτι του παιχνιδιού. Το φέρεις βαρέως και προσπαθείς να βελτιωθείς. Δείχνεις σεβασμό στην αντίπαλη ομάδα, όπως κάναμε εμείς στο Mestalla».
Ο Gerard Pique αναζήτησε και τον τελευταίο παίκτη της Μαδρίτης, τους έσφιξε το χέρι και τους έδωσε συγχαρητήρια. «Το να χάνεις στον τελικό είναι σκληρό γιατί ξέρεις πως στεναχωρήθηκε πολύς κόσμος και οι συμπαίκτες σου, που τα έδωσαν όλα, αλλά μερικές φορές έρχεται η σειρά σου να χάσεις».
«Θεωρώ πως αυτή η ομάδα έχει κερδίσει το δικαίωμα να χάνει περιστασιακά, υπό την προϋπόθεση να έχει τη συμπεριφορά και τον Barça τρόπο παιχνιδιού, όπως κάναμε στο Mestalla».

σπουδαίο απόσπασμα - δίδαγμα
ΑπάντησηΔιαγραφήΈνα υπέροχο άρθρο!
ΑπάντησηΔιαγραφήπολυ ωραιο αρθρο.
ΑπάντησηΔιαγραφή