Τετάρτη 1 Ιουνίου 2011

ΠΕΠ ΓΚΟΥΑΡΝΤΙΟΛΑ


Ο Πεπ Γκουαρντιόλα στην οθόνη ελληνικού βραδινού δελτίου ειδήσεων των τελευταίων ημέρων, μιλά στη συνέντευξη μετά τον τελικό του Σαββάτου:''Είναι πολύ δύσκολο να προπονείς αυτή την ομάδα και να κατακτάς τέτοιους τίτλους.Όσο έχω ακόμα πάθος γι'αυτό, θα συνεχίσω να το κάνω.Διαφορετικά θα γυρίσω σπίτι μου.''Στη συνέχεια ύμνοι του παρουσιαστή για την Μπάρσα,τους παικταράδες και η αναγκαία τοποθέτηση:''Με τέτοιους παίκτες κι εγώ έπαιρνα το τσάμπιονς λιγκ...'',παρουσιάζοντας ανάγλυφα την αμάθεια και γραφικότητα πολλών ελλήνων δημοσιογράφων.Έχω την αίσθηση ότι στους φετινούς τίτλους δεν υπογραμμίστηκε όσο έπρεπε η συμβολή του Πεπ για τη δημιουργία του φαινομένου Μπαρσελόνα.


Ο προπονητής,ο εμψυχωτής,ο δημιουργός είναι σαν έναν οδηγό μιας ομάδας μες στη νύχτα που πρέπει να προσέχει ταυτόχρονα δύο πράγματα.Να προσέχει, να παρακολουθεί την ομάδα που οδηγεί, αλλά και μέσα στο σκοτάδι να βρίσκει και να χαράζει το δρόμο. Και ίσως αυτό το δύσκολο εγχείρημα να εννοεί ο Γκουαρντιόλα και το τεράστιο βάρος που επωμίζεται κάποιος που έχει όραμα και αληθινή προοπτική, να μεταβάλλει ένα σύνολο ταλαντούχων ή όχι παικτών σε μια ομάδα με την ανάλογη αποτελεσματικότητα. Αποτελεσματικότητα που φτάνει τα όρια των δυνατοτήτων της ή τα ξεπερνάει κατά πολύ.

Ο Γκουαρντιόλα πρόσωπο από τα σπλάχνα της ομάδας με κοπιαστική δουλειά και σίγουρα μεγάλη ψυχολογική κατανάλωση, αλλά και αγάπη γι'αυτό που κάνει έχει αντεπεξέρθει και στις δύο προκλήσεις. Πρώτα να ασχολείται με τα ''εργαλεία''του, αυτούς τους τεράστιους παίκτες, πολλούς από τους οποίους έχει πλάσει ο ίδιος. Να παρακολουθεί και να εξετάζει λεπτομερώς αυτός και το επιτελείο των βοηθών του την πρόοδο και την ψυχολογία τους.Την ατομική και ομαδική τους απόδοση και δημιουργία. Να ανακαλύπτει και να προωθεί τα προσωπικά τους κίνητρα και τη φιλοδοξία τους.Να αφουγκράζεται την ανησυχία τους για την εξέλιξη τους,την ψυχική τους ηρεμία,την ανάγκη τους για ξεκούραση.Να πασχίζει για τη δημιουργία οικογενειακού κλίματος στην ομάδα,αυτοπειθαρχίας και αυτοαξιολόγησης κάτι που άλλωστε είναι βασικές αξίες εξέλιξης των ακαδημιών της Μπάρσα.Να εφευρίσκει τις κατάλληλες ενέσεις τόνωσης και πάθους,τα κατάλληλα κίνητρα ειδικά σε μια ομάδα που τα τελευταία χρόνια έχει κάνει την κατάκτηση τίτλων υπόθεση ρουτίνας.Να καταφέρνει στη ζυγαριά των οικονομικών κινητρών σε άλλους τόπους και της αληθινής συμμετοχής σε μια ομάδα να υπερισχύει η αγάπη για το συμπαίκτη και την ομάδα.

Και από την άλλη να βλέπει μπροστά και να σκάβει το δρόμο που θα βαδίσει η ομάδα που οδηγεί.Να προσπαθεί συνεχώς να εξελίσει το παιχνίδι της Μπάρσα.Να ανακαλύπτει νέα συστήματα,να θέτει νέους στόχους πέρα από την πληκτική,συνήθη κατάκτηση τίτλων.Να κατορθώνει να μην καθιστά βαρετή αυτήν την ομάδα στα μάτια των θεατών,που βασικό συστατικό της θέασης τους είναι το στοιχείο της έκπληξης.Να χαράζει τη στρατηγική για κάθε παιχνίδι ξεχωριστά,αλλά και τη στρατηγική όλης της χρονιάς με χρονοδιαγράμματα και ανάλογες τακτικές πορείας.Να μην ξεγιελιέται από τίτλους που μπορεί να έρχονται εύκολα και αβασάνιστα έχοντας στο μυαλό του τη συνέχεια και τη συνέπεια της υπηρέτισης του ενός και μοναδικού ιστορικού σκοπού αυτής της ομάδας.Το επιθετικό και θεαματικό ποδόσφαιρο με την εντολή που έχουν γαλουγηθεί εκατοντάδες παίκτες στη Μάσια:''πάσαρε τρέχα.''Να εξελίσσεται ο ίδιος και η προπονητική του,οι αναλύσεις των ενεργειών του,η απαραίτητη ανατροφοδότηση του έργου του,η τεχνική του μόρφωση και αυτοεπιμόρφωση.

Σ'αυτό τον επίπονο δρόμο βαδίζει ο Πεπ Γκουαρντιόλα.Είναι οδηγός σ'αυτή την προσπάθεια.Ίσως να είναι και μόνος.Όλοι περιμένουν τις εντολές του για τους ίδιους αλλά και για τους στόχους.Ίσως και όχι.Ξέρει ότι οδηγεί την οικογένειά του,που δεν παλεύει αναγκαστικά για την πρωτιά,αλλά για μια πρωτιά μέσα από την δημιουργική συμμετοχή,την ομάδα σχέσεων.Έχει μαζί του έναν ολόκληρο λαό που πάντα θα του ανακαλύπτει μέσα του τη χρυσή τομή της δημιουργίας και της ψυχικής ηρεμίας.Το αποτέλεσμα αυτού του προσωπικού του αγώνα δεν είναι τα κύπελα στις προθήκες του μουσείου της Μπαρσελόνα.Αυτά είναι τα πειστήρια.Είναι ότι αυτή η προσπάθεια μπορεί να λεχθεί χωρίς καμιά αμφιβολία καθαρό πολιτιστικό επίτευμα,ατόφιος πολιτισμός.

3 σχόλια:

Dimos El Grec είπε...

Πες τα ρε δάσκαλε!
Έχουμε βαρεθεί να ακούμε τους άσχετους να λένε, κι εγώ με αυτούς έπαιρνα τα πάντα...

daskalos είπε...

Δήμο μου, στη ζωή υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων.Αυτών που δημιουργούν,φέρνουν το νέο,εμπνέουν ομάδες και σύνολα και καταφέρνουν να κρατάνε σε ανώτατο επίπεδο αυτή τη προσπάθεια.Κι αυτών που ''κληρονομούν'' έτοιμες καταστάσεις,διαχειρίζονται καταναλωτικά και όχι δημιουργικά, κυρίως προς ιδίον όφελος την ομάδα,το σύνολο που ηγούνται,καταστρέφοντάς την στο τέλος.Ο Πεπ ανήκει στην πρώτη κατηγορία.

X-myalismenos είπε...

Και ο Εμίρης του Κατάρ στη δεύτερη :)