Μάθημα γιά το μέλλον

Ψηλαφίζει τη χθεσινή ισοπαλία στο Camp Nou ο Κώστας Μαρούντας

Από άποψη ουσίας το χτεσινό παιχνίδι της Μπάρσα είναι κάτι παραπάνω από κερδοφόρο. Μα, τι μας λες ρε φίλε; Παραχώρηση ισοπαλίας στον πρώτο αγώνα και κέρδος δε συμβαδίζουν. Λάθος. Πρώτα από όλα, ακόμα και έτσι, Μίλαν και Μπαρσελόνα, Μπαρσελόνα και Μίλαν, εξακολουθούν να παραμένουν φαβορί ακόμα και για την υψηλότερη συγκομιδή πόντων από όλους τους ομίλους. Ειδικά, η Μπάρσα, αλλά γιατί όχι και οι Ιταλοί...Επομένως, το σημαντικό, η πρόκριση, δε διακυβεύεται ούτε σε σενάρια μικρού μήκους ή επιστημονικής φαντασίας, ούτε σε νουβέλες τρομακτικών αυτοκαταστροφικών ιστοριών. 

Δεύτερο, η Μπάρσα συνειδητοποίησε ότι φέτος θα υπάρχουν διαρκώς στα πόδια της ορισμένοι παθιασμένοι να δίνουν απαντήσεις, παίζοντας απέναντι στον καλύτερο με τρόπο που να λένε «εσείς έχετε να χάσετε κάτι, εμείς τίποτα». Να εκμεταλλευθούν αδράνειες, κενά. Εξού και ο όψιμος περίπατος του Πάτο στα πρώτα δευτερόλεπτα. Να κτυπήσουν σα κόμπρες στο τέλος, εκεί που όλα δείχνουν να έχουν πάρει το γνώριμο τους δρόμο. Γκολ που επαναφέρει, γκολ που υπενθυμίζει πως για να έχουμε επαναλήψεις χαράς και πανηγυρισμών, πρέπει να καταλάβουμε ότι ο πρώτος για να παραμείνει πρώτος χρειάζεται συγκέντρωση, ο δεύτερος για να εκθρονίσει έστω και πρόσκαιρα-στο ένα ματς, υπερβάσεις και υπερπροσπάθεια. Το πρώτο μοιάζει πιο εύκολο, αλλά κατακτιέται πιο δύσκολα, γιατί παίζει και ο εφησυχασμός του καλύτερου.  Σε κάθε περίπτωση τι σημαίνει το χτεσινό 2-2; Μάθημα, που θα φανεί στο μέλλον αν εντυπώθηκε.

Πιο πολύ πρέπει να προβληματίζει σε συνδυασμό με το πρόσφατο 2-2 για το πρωτάθλημα το αποτέλσμα της πρεμιέρας της Μπάρσα για το φετινό champions league. Πολλά μπορούν να ειπωθούν: Ενδεικτικό μειωμένης ικανότητας της φετινής ομάδας; Πρόσκαιρη κρίση; Συνέπεια της τάσης ορισμένων να τα δίνουν όλα με τον ισχυρό- όπως προείπαμε-, αποκτώντας ψυχολογικό προβάδισμα που λύνει τα πόδια; Προοίμιο αποτυχίας; Αναμενόμενα ποδοσφαιρικά ερμηνευτά σκαμπανεβάσματα; Εμένα μου κάνει πολύ φυσιολογικό όλο αυτό. Και όταν κάτι έχει φυσιολογικά συμπτώματα, έχει και μέλλον...

Είτε έτσι, είτε αλλιώς, όλα θα φανούν.  Δε νομίζω πάντως πως βρισκόμαστε μπροστά σε άσχημα πράγματα. Σε μπερδεμένα και δύσκολα, ναι. Μην ξεχνάμε το πρόσφατο παρελθόν. Πριν από δύο εβδομάδες, άλλα είδαμε. Άλλα λέγαμε. Τα τελευταία αποτελέσματα είναι η προσγείωση στο ρεαλισμό της κοινής θνητότητας, δηλαδή στη συνείδηση ότι ο καλύτερος των κοινών θνητών είναι και αυτός κοινός θνητός, άρα έφτασε εκεί που έφτασε γιατί ξεκίνησε σαν τέτοιος. Πιστεύω πως φέτος το μόνο που χρειάζεται η Μπάρσα είναι mind games και αποτελεσματική ψυχολογική διαχείριση των περιστάσεων. Τότε, όλα θα βρουν το δρόμο τους,  χωρίς να σημαίνει τώρα πως η ομάδα εκτροχιάστηκε. Απλά, όλοι κάνουν ένα διάλειμμα να πιουν λίγο νερό και να ξαποστάσουν... Κάνω λάθος;