Περιοδεύοντες Θίασοι Για Χάρη Του “Τέρατος”

του Νίκου Περπερίδη

Να με συγχωράτε, αλλά δεν θα σχολιάσω το 2-2 , στην πρεμιέρα της Μπάρσα στο Champions League. Όμως με αφορμή την 2η θλάση που χτύπησε την ομάδα , μέσα σε 5 ημέρες , (πρώτα του Σάντσες , τώρα του Ντόν Αντρές) θα μου επιτρέψετε να αναδημοσιεύσω ένα άρθρο που γράφτηκε στις 4 Αυγούστου, αλλά θα μπορούσα να είχα γράψει και πριν από ..5 λεπτά. Αποτελεί απλά και μόνο μία προσωπική εκτίμηση - ανησυχία , εκφρασμένη πριν ..ξεσπάσει η καταιγίδα. 

Όταν ο Σάντρο Ροσέλ , ανέλαβε τα καθήκοντα του, ως πρόεδρος της Μπάρτσα, φρόντισε άμεσα να ενημερώσει το φίλαθλο κοινό των Καταλανών, για την τραγική (όπως ο ίδιος την χαρακτήρισε) οικονομική κατάσταση της ομάδας, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, είχε κατακτήσει ότι τίτλο είχε βρει στον δρόμο της την προηγούμενη χρονιά και είχε ήδη ξεκινήσει να διανύει πιθανώς την καλύτερη περίοδο (αγωνιστικά) της ιστορίας της.

Στο άκουσμα του οικονομικού “ανοίγματος” των Καταλανών, παραδέχομαι ότι αρχικά ,ένα “μούδιασμα” το ένοιωσα, καθώς εκτιμούσα (φαντάζομαι δεν ήμουν ο μόνος) ,ότι οι αγωνιστικές επιτυχίες , και η εμπορικότητα του ονόματος (brandname) της Μπάρτσα, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι πολλοί από τους παίκτες της ομάδας , προέρχονται από τις ακαδημίες του συλλόγου (Masia), θα απέφεραν μια οικονομική κατάσταση , τουλάχιστον υγιή, κάτι που τελικά δεν ίσχυε.

Παρόλα αυτά, οι επιτυχίες για την ομάδα , εντός αγωνιστικών χώρων, και μετά την αποχώρηση του Ζοάν Λαπόρτα , συνεχίστηκαν και κανένας δεν είχε την διάθεση να ασχοληθεί με τα “εκτός γηπέδων” κακώς κείμενα.

Κανείς, εκτός φυσικά από τους οικονομικούς συνεργάτες του Σάντρο Ροσέλ , που επιδόθηκαν στον δικό τους αγώνα ,αυτόν της οικονομικής εξυγίανσης του συλλόγου , λαμβάνοντας μέτρα που ,είτε μας αρέσει είτε όχι, πλήγωσαν την εικόνα της περήφανης Μπάρτσα.

Αναφέρομαι φυσικά στην συμφωνία για την διαφήμιση στη φανέλα ( ο Ροσέλ το δούλευε στο μυαλό του πολλά χρόνια ) , καθώς και στην ανηλεή οικονομική εκμετάλλευση του ονόματος της ομάδας , με νέα “ανοίγματα” στις πλούσιες αγορές της Ασίας και της Αμερικής.

Καλοκαιρινές περιοδείες , η Μπάρτσα είχε ξεκινήσει να κάνει από την εποχή του Λαπόρτα, άλλωστε τον δρόμο τον είχαν ήδη ανοίξει Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Ρεάλ Μαδρίτης , με καλοκαιρινά ταξίδια σε Κορέα , Ηνωμένες Πολιτείες και δεν ξέρω και εγώ πού άλλού, στα πλαίσια της προετοιμασίας τους (ο θεός να την κάνει..) ενόψει της νέας αγωνιστικής περιόδου.

Τα ταξίδια αυτά, απέφεραν (και αποφέρουν) στις ομάδες έσοδα , (πολλά έσοδα) και νέο φίλαθλο κοινό.

Προκαλούν όμως και ένα μεγάλο πρόβλημα. Οι ομάδες ουσιαστικά δεν προετοιμάζονται για τον δύσκολο χειμώνα που τους περιμένει με την επιστροφή τους στην Ευρώπη , αφού οι ποδοσφαιριστές γυμνάζονται σε κακές συνθήκες (ζέστη – υγρασία), συμμετέχουν σε κάθε λογής εκδηλώσεις (χορηγών, τοπικών αρχών κ.τ.λ.) με αποτέλεσμα να έχουν το μυαλό τους σε οτιδήποτε άλλο εκτός από την.. μπάλα.

Εύκολα κάποιος μπορεί να πει πως η Μπάρτσα και πέρυσι έκανε περιοδεία στην Αμερική , αλλά η αγωνιστική της χρονιά στην συνέχεια , ήταν άκρως επιτυχημένη. Κατέκτησε πρωτάθλημα και Champions League. Και εξάλλου στην εποχή της παγκοσμιοποίησης , δεν μπορείς να ζητάς από έναν σύλλογο να παραμένει πιστός στις αρχές του, όταν οι άμεσοι ανταγωνιστές του, αλλάζουν ακόμα και τα ονόματα στα γήπεδα τους , στο βωμό του οικονομικού κέρδους.

Δεν θα διαφωνήσω. Ούτε στο ένα σκέλος , ούτε στο άλλο. Όμως καμιά φορά οι επιπτώσεις μιας συγκεκριμένης στρατηγικής δεν είναι άμεσες.

Η φετινή περιοδεία της Μπάρτσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Φωτογραφήσεις στον Λευκό Οίκο, εκδηλώσεις με διάσημους καλλιτέχνες (Σακίρα) , μπασκετμπολίστες (Κόμπι Μπράιαντ) μέχρι και σε σόου με δελφίνια συμμετείχαν οι ποδοσφαιριστές της πρωταθλήτριας Ευρώπης !! Όσο για το ζητούμενο , δηλαδή το ποδόσφαιρο , αυτό περιορίστηκε σε φιλικούς αγώνες (κάποιους από τους οποίους μόνο σοβαρούς δεν τους λες).

Αυτό είναι λοιπόν το κόστος της οικονομικής εξυγίανσης ?

Να μετατρέπεις μια περήφανη ιστορική ομάδα, την καλύτερη ομάδα της Ευρώπης την τελευταία 5ετία, το σύμβολο μιας ολόκληρης γεωγραφικής κοινότητας όπως η Καταλονία, σε περιοδεύοντα θίασο για χάρη του τέρατος που ονομάζεται παγκοσμιοποίηση?

Λίγες ημέρες πριν , η διοίκηση της Μπαρσελόνα , κινήθηκε νομικά κατά του πρώην προέδρου της , Ζοάν Λαπόρτα, κατηγορώντας τον για κακοδιαχείριση στα οικονομικά του συλλόγου ,κατά την περίοδο της προεδρίας του.

Την ίδια ώρα, ο Ροσέλ ολοκλήρωνε την πώληση του Μπόγιαν στην Ρόμα για 12 εκ.ευρώ και του Τζέφρεν στην Σπόρτινγκ Λισσαβώνας για 6 εκ.ευρώ. Παιδιά και οι δύο από τα σπλάχνα του συλλόγου που κόστισαν (αν κόστισαν) ελάχιστα, όταν πέρασαν την πόρτα των ακαδημιών και πουλήθηκαν στην συνέχεια ,σε υψηλές τιμές.

Οικονομική εξυγίανση λοιπόν? Δεν θα το έλεγα , καθώς ο Σάντσεζ που αποκτήθηκε από την μικρή Ουντινέζε , κόστισε 28 (+12 ) εκ.ευρώ (!) κάνοντας και πάλι το ταμείο..μείον κα ακόμα δεν ήρθε και ο Φάμπρεγας..

Τουλάχιστον εκείνος (αν τελικά αποκτηθεί) έρχεται από την Άρσεναλ, οπότε εν μέρει δικαιολογείται και το κόστος απόκτησης του.

Όπως και να’χει, ο Ροσέλ (που τώρα παίρνει την εκδίκηση από τον κάποτε φίλο του, τον Λαπόρτα) θα πρέπει να ξέρει , ότι όταν τα φώτα σβήνουν, όλοι οι άνθρωποι μένουν μόνοι τους.

Αν κάτι δεν πάει καλά και το αριστούργημα του Πέπ Γκουαρδιόλα μετατραπεί αίφνης σε μια ομάδα χωρίς νεύρο ,κίνητρο και διάθεση θα πρέπει και αυτός να λογοδοτήσει. Τα μαντήλια στο Κάμπ Νού έχουν χρόνια να εμφανιστούν , αυτό όμως δεν σημαίνει ότι έπαψαν να υπάρχουν.

Και τότε, από την κατακραυγή των Καταλανών, δεν θα τον σώσει ούτε η Σακίρα, ούτε ο Μπαράκ Ομπάμα..

Υ.Γ. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων ,δεν απαιτώ , ούτε και περιμένω η Μπαρτσελόνα να κατακτάει κάθε χρόνο, ότι τίτλο βρίσκει μπροστά της. Εννοείται ότι όλες οι ομάδες κάνουν τον κύκλο τους και έχουν τα “πάνω” και τα ”κάτω” τους.

Όσο για την αναφορά μου στον Σάντρο Ροσέλ, παραδέχομαι ότι έχω αρκετές επιφυλάξεις απέναντι του. Μένει να αποδειχτεί (από την ιστορία) αν κάνω λάθος (μακάρι) ή όχι.
El Capita.