Ακόμα μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη παραχώρησε ο Γιόχαν Κρόιφ στο El Periodico, μιλώντας για τι άλλο, για την αγαπημένη του Μπαρσελόνα, το «παιδί» του, Πεπ Γκουαρντιόλα, αλλά και τον άσπονδο φίλο του, Σάντρο Ροσέλ και τις καταστροφικές εμμονές της Ρεάλ απέναντι στην Μπάρσα
- Γιατί πιστεύετε ότι ο Πεπ κάνει τόσο υπέροχη δουλειά?
Από ποδοσφαιρικής άποψης, τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να πηγαίνουν καλύτερα. Οι τωρινές επιτυχίες είναι αποτέλεσμα της πίστης και της διατήρησης μιας συγκεκριμένης φιλοσοφίας που μένει αναλλοίωτη εδώ και χρόνια. Τώρα όμως αυτό που βλέπω είναι ότι ο σύλλογος δεν θέλει μόνο να κερδίζει τρόπαια, αλλά να βγάζει και λεφτά. Η προσέγγιση θα έπρεπε να είναι διαφορετική. Εγώ πιστεύω ότι το ποδόσφαιρο θα έπρεπε να είναι το πιο σημαντικό πράγμα και όχι τα λεφτά. Το ποδόσφαιρο δεν υπάρχει για να «γεννάει» λεφτά, αλλά το αντίθετο.
- Τι εννοείτε?
Η δουλειά που κάνει ο Πεπ είναι φανταστική και με το παραπάνω επειδή έχει πετύχει εκτός των άλλων ν’ απομονώσει την ομάδα από όλα τα υπόλοιπα που υπάρχουν γύρω-γύρω. Το διοικητικό συμβούλιο βλέπει τα πράγματα διαφορετικά. Το είδαμε αυτό κατά την διάρκεια της προετοιμασίας. Φυσικά και θα πρέπει ο σύλλογος να εκμεταλλεύεται ευκαιρίες για να έχει έσοδα, χρειάζεται όμως ισορροπία και μέτρο σε όλα.
- Και η Ρεάλ έκανε τουρνουά φιλικών, φάνηκαν όμως περισσότερο προετοιμασμένοι για να κερδίσουν τον πρώτο τίτλο.
Ίσως να μην το κατάλαβαν πολλοί, αλλά η Μπάρσα πήρε αρκετά ρίσκα και ο Πεπ το ήξερε. Ευτυχώς όλα πήγαν καλά, αλλά αν χανόταν το Σούπερ Καπ το πλήγμα δεν θα ήταν μικρό, ειδικά όταν βρίσκεσαι στην αρχή της σεζόν και θες καλή ψυχολογία και κουράγιο να συνεχίσεις. Η ήττα ήταν πολύ πιθανή, εξαιτίας της διαφορετικής προετοιμασίας των δύο ομάδων. Ο Πεπ φάνηκε πολύ δυνατός και συνετός. Πήρε τα ρίσκα του, τις αποφάσεις του και βγήκε νικητής. Είχε πει: «Εμείς θα κάνουμε το παιχνίδι μας ό, τι κι αν γίνει». Και του βγήκε. Δυστυχώς όμως πολλά έχουν να κάνουν με την εμμονή του να βγάλεις λεφτά. Η σεζόν δεν ξεκίνησε καλά από αυτήν την άποψη.
- Και η ατμόσφαιρα που υπάρχει στα ντέρμπι με την Ρεάλ από τότε που ήρθε ο Μουρίνιο?
Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο. Η κατάσταση έχει γίνει αφόρητη. Όσο για τον Μουρίνιο, τα έχω πει καιρό τώρα μέσα από την στήλη μου και δεν χρειάζεται να τα επαναλάβω. Το πρόβλημα όμως είναι πιο σοβαρό. Η Ρεάλ έχει μεγάλη ευθύνη λόγω του ονόματός της και δεν θα πρέπει να επιτρέπονται πολλά από αυτά που γίνονται.
- Γιατί το λέτε αυτό?
Γιατί εκατομμύρια παιδιά και νέοι σε όλον τον κόσμο βλέπουν ένα πολύ κακό παράδειγμα και την Ρεάλ δεν την νοιάζει. Από τότε που έφυγε ο Βαλντάνο, η κατάσταση εκτραχύνθηκε. Μπορείς να πεις πολλά για τον Βαλντάνο, αλλά κανείς δε μπορεί ν’ αμφισβητήσει ότι είναι κύριος και αξιοπρεπής και δεν θα έπαιζε ποτέ «βρώμικα». Ο Μουρίνιο μπορεί να είναι μια χαρά άνθρωπος στην ιδιωτικά του ζωή και είναι εξαιρετικός προπονητής, αλλά ο κόσμος βλέπει άλλα. Η Ρεάλ πρέπει ν’ αλλάξει αυτήν την κατάσταση.
- Δεν φαίνεται όμως να θέλουν κάτι τέτοιο…
Η Ρεάλ στάθηκε πολύ άτυχη. Έπεσε πάνω στην καλύτερη Μπαρσελόνα που θα μπορούσε να υπάρξει. Αν έπαιζαν σε άλλο πρωτάθλημα ή σε άλλη εποχή, θα είχαν κερδίσει πολλά τρόπαια. Είναι πολύ καλή ομάδα, απλά δεν έχουν βρει τον τρόπο ν’ αντιμετωπίσουν την Μπαρσελόνα. Το χειρότερο είναι πως, αν μιλήσουμε για τακτικές, κάνουν πάντα το ίδιο λάθος. Αν όμως δεν ξέρουν πώς να το διορθώσουν, τότε ακόμα καλύτερα για την Μπάρσα.
- Υποθέτω πως δεν θα μου πείτε το λάθος αυτό…
Φυσικά και όχι! Αυτό είναι δικό τους πρόβλημα. Η Ρεάλ μπορεί να χρησιμοποιεί ένα σωρό προσχήματα και να δικαιολογεί τ’ αδικαιολόγητα, λίγοι όμως είναι αυτοί που τελικά τους δίνουν δίκιο. Πέρα από το θέμα νίκη ή ήττα, η Μπάρσα έχει διατηρήσει την εικόνα της ακηλίδωτη και η Ρεάλ απλά δεν είναι αυτή που ήταν. Κι επιπλέον υπάρχει και ο Μουρίνιο… Αν οι παίκτες είναι υπό την επιρροή κάποιου που δημιουργεί προβλήματα και ιστορίες συχνά πυκνά, τι θα κάνουν? Και αναφέρομαι στον τρόπο που μερικοί παίκτες αντιδρούν.
- Οι Κασίγιας και Αλόνσο για παράδειγμα?
Γενικά μιλάω. Αν δεις τον τρόπο που συμπεριφέρονται στα τελευταία παιχνίδια, θα σκεφτείς ότι υπό άλλες συνθήκες αυτά δεν θα γινόντουσαν. Πιστεύω ότι και αυτοί το σκέφτονται όταν τελειώνει το ματς. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Τι να πουν? Ότι δεν συμφωνούν με τον προπονητής τους. Αυτό δεν γίνεται, εκτός αν έχουν ήδη βρει άλλη ομάδα. Η συμπεριφορά του Μουρίνιο δεν επηρεάζει μόνο την δική του εικόνα, αλλά και αυτή των παικτών του.
- Σε κάποιο από τα άρθρα σας είχατε πει ότι η ψυχή του Φλορεντίνο είναι μέσα στο σώμα του Μουρίνιο.
Έτσι είναι. Το να είσαι πρόεδρος είναι κάτι πολύ περισσότερο από το να σηκώνεις κύπελλα. Πρέπει να παίρνεις και δύσκολες ή άσχημες αποφάσεις. Δεν είναι καθόλου εύκολος ή ευχάριστος ρόλος. Η Μαδρίτη είχε κερδίσει τον σεβασμό εντός κι εκτός συνόρων για πολλά χρόνια, λόγω των επιτευγμάτων της και του βάρους της φανέλας της. Τώρα όμως κάθε μέρα που περνάει, το γόητρό της αμαυρώνεται συνέχεια. Έχουν αποκτήσει αρρωστημένη εμμονή με την Μπαρσελόνα κι έχουν προ πολλού ξεπεράσει τα όρια. Κάποτε ήμασταν εμείς στην θέση τους, αλλά δεν φτάσαμε ουδέποτε σε ακρότητες.
- Δεν σας εξέπληξε καθόλου η άφιξη του Σεσκ…
Ακόμα κι όταν ο Πεπ τον χρησιμοποίησε σαν ψευτοεννιάρι. Ξέρει απ’ έξω κι ανακατωτά τους παίκτες του και πώς θα τους κάνει με τον καλύτερο τρόπο να τα δώσουν όλα στο γήπεδο. Ο Σεσκ αποτελεί κίνητρο για τους υπόλοιπους και κανείς δεν επαναπαύεται.
- Και ο Αλέξις?
Χάρμα οφθαλμών. Μου άρεσε από το πρώτο του κιόλας παιχνίδι. Και δεν ήταν καθόλου εύκολο παιχνίδι μέσα στο Μπερναμπέου, αντιμετωπίζοντας μια ομάδα πιο έτοιμη από την Μπάρσα. Δουλεύει πολύ, είναι απίστευτα φιλότιμος και με χαρακτήρα που σε κερδίζει από την αρχή. Κυνηγάει κάθε μπαλιά και δεν σκέφτεται μόνο τον εαυτό του. Αυτό είναι για μένα το σημαντικότερο που συνεισφέρει στην ομάδα και αυτό που μου αρέσει περισσότερο. Δεν έχει σημασία αν θα σκοράρει ή όχι. Η Μπάρσα απέκτησε έναν ακόμα τρομερά πολύτιμο παίκτη που όπως ο Πέδρο δεν χάνει μπαλιά, που όπως ο Λίο δουλεύει ακούραστα και με την όρεξη της πρώτης μέρας και όπως ο Νταβίντ τρέχει συνέχεια. Θα δούμε πολλά από αυτό το παιδί και πολύ σύντομα.
totalbarca.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου