Η τεχνική ανάλυση της προχθεσινής Μίλαν απ το zonalmarking

Οι συνθέσεις με τις οποίες τελείωσαν οι ομάδες τον αγώνα

Στο πρώτο και στο τελευταίο λεπτό σκόραρε η Μίλαν για να «σώσει» ένα ματς στο οποίο η Μπάρσα είχε γενικότερα τον έλεγχο. Ο Πεπ χρησιμοποίησε τους Μασεράνο και Μπουσκέτς στο κέντρο της άμυνας και τον Κεϊτά σαν αμυντικό χαφ στο συνηθισμένο 4-3-3. Ο Αλέγκρι ήταν χωρίς τον Ιμπραήμοβιτς, οπότε ο Πάτο αναγκαστικά ξεκίνησε μπροστά υποστηριζόμενος από τον Κασάνο. Οι Νοτσερίνο και Τζαμπρότα επίσης ξεκίνησαν βασικοί. Ας δούμε λοιπόν τι πήγε καλά προχτές το βράδυ για την Μίλαν, μιας και οι τακτικές της Μπάρσα έχουν πολλάκις αναλυθεί. 

1. Η γενική της δομή και το στήσιμό της

Το «κλείσιμο» στην άμυνα μπορεί να στοίχισε πολύ στις ιταλικές ομάδες στο περσινό Τσάμπιονς Λιγκ, στην συγκεκριμένη όμως περίπτωση μάλλον δούλεψε. Η τελευταία ομάδα που νίκησε στο Καμπ Νου ήταν η Χέρκουλες που χρησιμοποιώντας ρόμβο πήρε μια εντυπωσιακή νίκη με 0-2. Οι τέσσερις πίσω, είχαν στηθεί σε σφιχτή άμυνα και οι τρεις στη μέση δεν άφησαν την Μπάρσα να κινηθεί ανάμεσα στις γραμμές. 

2. Ο έλεγχος του Μέσι

Εντάξει και πάλι ποτέ δε μπορείς να τον περιορίσεις εντελώς αυτόν τον διαολεμένο τύπο. Γνώμη μου είναι ότι η στρατηγική της Μίλαν είχε ως βασική αρχή να μην του δώσουν και πολλή μεγάλη σημασία και να κάνουν την δουλειά τους όπως είχαν προγραμματίσει. Οι τρεις στη μεσαία γραμμή, συνεπάγονταν ότι ο Μέσι δε μπορούσε να διεκδικήσει τη μπάλα σ’ εκείνη τη ζώνη. Σίγουρα δε μπορείς να τον εκμηδενίσεις, το είπαμε αυτό. Ακόμα κι έτσι δημιούργησε το ένα γκολ της ομάδας του, αλλά από περίεργη γι’ αυτόν θέση. 

3. Ο έλεγχος του Άλβες

Ποιο το μειονέκτημα του να παίζεις με σύστημα 4-3-1-2 εναντίον της Μπάρσα ή οποιασδήποτε άλλης ομάδας? Αφήνεις τα φουλ μπακ της ελεύθερα. Τον ταχύ και κινητικότατο Βραζιλιάνο, ανέλαβε ο Τζαμπρότα και τον αποσυντόνισε. Ο δικός του περιορισμός του Ντάνι, σήμανε και τον γενικότερο περιορισμό της Μπάρσα. 

4. Πρέσινγκ 

Η Μίλαν ξεκίνησε αρκετά πίσω στο πρώτο ημίχρονο, αλλά αργότερα (γύρω στο 50’) ο Αλέγκρι άλλαξε την τακτική του και η ομάδα του άρχισε να πιέζει πιο ψηλά και να γίνεται πολύ πιο ενεργητική. 

5. Λογικά γκολ

Και τα δύο τέρματα των Ιταλών προήλθαν από δύο σχετικά κλασικές ευκαιρίες. Το πρώτο από πάσα στη μεσαία γραμμή και το δεύτερο από στημένη φάση.

Και τι μπορεί να πήγε στραβά για τη Μίλαν?

1. Παραχώρησε πολλά φάουλ

Μια ομάδα με τον Μαρκ Φαν Μπόμελ σε ανασταλτικό ρόλο, σίγουρα θα έχει αυτό σαν τρωτό της σημείο. Η Μίλαν έκανε πολλά αναίτια τάκλιν. Ο Νέστα έκανε έξυπνα και εσκεμμένα φάουλ όταν έβλεπε ότι υπήρχε άμεσος κίνδυνος για γκολ, αλλά η κάρτα του Φαν Μπόμελ ήταν επιεικώς βλακώδης και ανόητη. Τυπικά, κατάφερε ν’ αποφύγει να πάρει και δεύτερη κίτρινη αλλά δεν έκανε ούτε ένα τάκλιν στο ματς για τον φόβο της αποβολής και αυτό κόστισε στη Μίλαν.

2. Πολλά μακρινά σουτ

Ο Τσάβι μπορεί να μην φημίζεται ιδιαίτερα για τα σουτ του από μακρινή απόσταση, αλλά το γεγονός και μόνο ότι έκανε τρεις τέτοιες προσπάθειες κάτι λέει για τον αντίπαλο. Ειδικά το ένα που έκανε προς το τέλος του πρώτου ημιχρόνου, αποδείχτηκε κι επικίνδυνο. 

3. Σύγχυση

Στο συγκεκριμένο ματς η Μπάρσα ήταν αρκετά ευάλωτη στην άμυνά της, ειδικά σε απευθείας επιθέσεις. Η Μίλαν όμως δεν χειρίστηκε έξυπνα την τοποθέτηση των επιθετικών της παικτών. Ο ρόλος του Κασάνο δεν ήταν ξεκάθαρος. Θα μπορούσε να έχει πάει πιο μέσα και να παρασύρει τον Μασεράνο εκτός της θέσης του, δημιουργώντας έτσι κενό και προϋπόθεση για μια επιθετική προσπάθεια.

4. Κούραση

Κουρασμένος ο Κασάνο, κουρασμένος ο Πάτο, κουρασμένος ο Ζέεντορφ. Μόνο η δεξιά πλευρά δεν υπέφερε και μπορούσε κανείς μ’ ευκολία να παρατηρήσει ότι μόνο οι Αμπάτε και Νοτσερίνο είχαν τις δυνάμεις και την φρεσκάδα να πιέσουν την Μπάρσα. Η επιμονή μάλιστα του Νοτσερίνο, κατέληξε και στο κόρνερ που οδήγησε στο δεύτερο γκολ των ροσονέρι. 

zonalmarking.net