Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2011

Καλό θα του κάνει!


Καλημέρα αδέρφια. Σήμερα λέω να μιλήσω λίγο γιά τον αγαπημένο μας Ζεράρντ. Γιά τον Πικέ λέω, που έχει παίξει ελάχιστα φέτος και που κι αυτό το λίγο δεν είναι καλό. 


Χθες στο πρώτο ημίχρονο ο ... συμμαθητής του Λίο και του Σεσκ αλλού πατούσε κι αλλού βρισκόταν. Εχασε σχεδόν όλες τις μονομαχίες στον αέρα από τον Λιορέντε, ενώ και οι πάσες του δεν ενέπνεαν καμία σιγουριά. Είναι γεγονός πως ο Ζεράρντ τοις καλύτερες εμφανίσεις του με τη φανέλα της Μπάρσα τις πραγματοποίησε με τον Πουγιόλ στο πλευρό του. Εναν έμπειρο καθοδηγητή που ήξερε κάθε φορά πού να τον "στείλει" προκειμένου να μη μένει εκτεθειμένη η άμυνα της ομάδας. Χωρίς τον Κάρλες στο πλάϊ του, ο Πικέ δείχνει να μην είναι πολύ σίγουρος γιά τις επιλογές του. Από την άλλη, εμφανώς φέτος του λείπουν παιχνίδια καθώς μόλις επέστρεφε από κάποιον τραυματισμό ξανατραυματιζόταν και όταν ανέκαμπτε ερχόταν η Εθνική Ισπανίας γιά να τον απορυθμίσει εκ νέου. Ομως ιστεύω πως το μεγαλύτερο πρόβλημα του υψηλόσωμου Καταλανού αμυντικού είναι η έλλειψη συγκέντρωσης. Σαν να παραέχει πάρει στο φραμπαλά το ποδόσφαιρο, σαν να νομίζει πως μόνο οι ικανότητές του φτάνουν γιά να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες του κάθε αγώνα σαν να αισθάνεται σιγουριά απ το μέγεθος της ομάδας, ότι δηλαδή και μερικά λάθη επιτρέπονται όταν μπροστά ... "πετάς φωτιές". 

Ηταν πραγματικά κρίμα γιά τον ίδιο που το αυτογκόλ ήρθε να τον ... συναντήσει στο δεύτερο ημίχρονο, χρονική περίοδο στην οποία ανέβαινε, όμως η γενικότερη εικόνα δεν αλλάζει. Η αντικατάστασή του αμέσως μετά το τσαφ, μάλλον γιά λόγους τακτικής παρά "τιμωρίας" θα πρέπει να τον πόνεσε. Ποτέ δεν είναι ευχάριστο να βάζεις αυτογκόλ, ειδικά σ ένα δύσκολο παιχνίδι σαν το χθεσινό, ειδικότερα όταν με αυτό η ομάδα σου μένει πίσω στο σκορ και μάλιστα δέκα λεπτά πριν τη λήξη του αγώνα. Η ψυχολογική του κατάσταση δεν πρέπει να είναι και η καλύτερη, όσο κι αν το γκολ του Λίο ήρθε να απαλύνει τον πόνο. 

Ομως πιστεύω πως το χθεσινό, το χρειαζόταν ο Ζεράρντ. Είναι ένα καμπανάκι που ήχησε στ αυτιά του γιά να του υπενθυμίσει πως όσο παίζει σ αυτή την ομάδα θα πρέπει να είναι απόλυτα συγκεντρωμένος στη δουλειά του. Καλά τα χάχανα στο twitter οι πλάκες με το αυτοκίνητο του Πουγιόλ, τα μοκ μοκ και τα μαλλιά του Σεσκ. Καλή και η Σακίρα. Και προσωπικά δεν είμαι απ αυτούς που θέλουν τους ποδοσφαιριστές άβουλα ρομπότ ή καλόγερους. Ομως πιστεύω πως όταν είσαι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής θα πρέπει η πρώτη σου προτεραιότητα να είναι η προπόνηση και η ομάδα. Ολα τα άλλα έρχονται μετά. Θα μου πείτε πως αν ο Πικέ δεν τα έκανε όλ αυτά θα ήταν ένας άλλος άνθρωπος. Πιθανόν. Ωστόσο εγώ δεν του ζητώ να αλλάξει ... δέρμα. Του ζητώ απλά να ξαναγίνει ο Πικέ του Στάνφορντ Μπριτζ, ο Πικέ της πρώτης του χρονιάς στη Μπάρσα. Και νομίζω, ότι μπορεί να τα καταφέρει!

1 σχόλιο:

Nikolaos Perperidis είπε...

συμφωνώ Νίκο. Ο Ζεράρ πρέπει να αφυπνιστεί. Ο Πουγιόλ δεν θα βρίσκεται"αιωνίως" στο πλάϊ του.