του Νίκου Περπερίδη
Ο Γκουαρντιόλα δεν ήταν ακόμη ένας ποδοσφαιριστής από την ακαδημία για την Μπαρσελόνα. Έχοντας προαχθεί από την Β’ ομάδα το 1990, είχε γίνει ο ακρογωνιαίος λίθος της dream team του Γιόχαν Κρόιφ. Την σημαντικότητα του για τον σύλλογο, την διαμόρφωσε (τουλάχιστον αγωνιστικά) ο “ιπτάμενος Ολλανδός”, την είχε όμως τώρα άμεση ανάγκη ο Νούνιεζ, ο οποίος μετά την αποπομπή του Κρόιφ το 1996, χρειαζόταν τον Πέπ ως αντίβαρο της παγκοσμιοποίησης που επιχειρούσε στην ομάδα, έχοντας προσλάβει (μετά τον έναν χρόνο του Ρόμπσον) τον δογματικό Λουίς Φαν Γκάαλ.
Το 1997 ο Νούνιεζ ξανακερδίζει τις εκλογές, με συντριπτική πλειοψηφία. Η αποχή όμως αγγίζει το 80%! Η “δεξαμενή” των επικριτών είναι πλέον τεράστια. Στο μεταξύ εμφανίζεται μια οργάνωση με το όνομα “Μπλέ Ελέφαντας” η οποία στρέφεται κατά του προέδρου. Σημαντικό της στέλεχος αποτελεί ένας δικηγόρος από την Βαρκελώνη, ο Ζοάν Λαπόρτα.
Ο Νούνιεζ, νοιώθοντας τον κλοιό να σφίγγει πλέον επικίνδυνα, δεν είπε ποτέ δημοσίως κακή κουβέντα για τον Γκουαρντιόλα. Θα έπρεπε να είναι τρελός για να το κάνει άλλωστε. Όλη η εθνική υπερηφάνεια των Καταλανών, “έπεφτε” πλέον πάνω στο “νούμερο 4” της ομάδας, που γινόταν όμως έτσι άθελα του “αντίζηλος” του προέδρου. Ο Πέπ που αισθανόταν την στήριξη του κόσμου, ένοιωθε ασφάλεια, υπολόγιζε όμως χωρίς τις μαριονέτες του Νούνιεζ, που ξεκίνησαν έναν ύπουλο πόλεμο για να σπιλώσουν το όνομα του.
Διέδωσαν φήμες για τις σεξουαλικές προτιμήσεις του , στηρίζοντας τις γελοίες κατηγορίες τους, στο γεγονός ότι ο Πεπ είχε κάνει κάποιες φωτογραφήσεις ως μοντέλο. Ο έντονα συναισθηματικός χαρακτήρας του σημερινού προπονητή των Καταλανών, είχε χρησιμοποιηθεί επίσης από τους καιροσκόπους κόλακες του Νούνιεζ, όταν ο Πέπ απήγγειλε δημόσια ποιήματα του Μαρτί Πολ .
Διέδωσαν φήμες για τις σεξουαλικές προτιμήσεις του , στηρίζοντας τις γελοίες κατηγορίες τους, στο γεγονός ότι ο Πεπ είχε κάνει κάποιες φωτογραφήσεις ως μοντέλο. Ο έντονα συναισθηματικός χαρακτήρας του σημερινού προπονητή των Καταλανών, είχε χρησιμοποιηθεί επίσης από τους καιροσκόπους κόλακες του Νούνιεζ, όταν ο Πέπ απήγγειλε δημόσια ποιήματα του Μαρτί Πολ .
Προς ανακούφιση της αλήθειας, όλες οι κατηγορίες έπεσαν στο κενό, ωστόσο όλο αυτό ήταν πολύ βαρύ για να το αντέξει ο ευαίσθητος ψυχισμός του Γκουαρντιόλα. Οι πλάτες του κράτησαν το βάρος των (αγωνιστικών) προσδοκιών ενός ολόκληρου λαού, όχι όμως και την λάσπη που με χειρουργική ακρίβεια εκτοξευόταν εναντίον του. Έτσι το 2001 και αφού είχε προηγηθεί η “διεργασία” που περιγράφεται παραπάνω και πρόεδρος στην Μπάρσα είχε αναλάβει το πρώην δεξί χέρι του Νούνιεζ, ο Ζουάν Γκασπάρ, ο Γκουαρντιόλα έφυγε από την Βαρκελώνη. Ήταν μόλις 30 χρονών. Στο “μαύρο κεφάλαιο” της ιστορίας της Μπάρσα , είχε προστεθεί μία ακόμη σελίδα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου