Τους έχουν πάρει τον αέρα...

Γιά τις ... πελατειακές σχέσεις των Αγγλων με τους Ιταλούς μιλάει ο Κώστας Μαρούντας

Τώρα τελευταία οι εκπρόσωποι της Αγγλίας στο champions league, όσοι έχουν απομείνει δηλαδή μετά τους πρόωρους αποκλεισμούς της Γιουνάιτεντ και της Σίτι, έρχονται αντιμέτωποι με έναν τυφώνα, made in Italy. Tην περασμένη εβδομάδα ήταν η Μίλαν που κονιορτοποίησε την Άρσεναλ. Τώρα ήταν η Νάπολι που πάτησε την Τσέλσι με 3-1. Ένα σκορ, βέβαια, που δεν εξασφαλίζει τίποτα, αλλά σηματοδοτεί σημαντικό προβάδισμα των ιταλών στη ρεβάνς. 

Η Τσέλσι δεν είναι σε καλή κατάσταση. Αυτό το ξέραμε και το ξαναείδαμε. Η καρέκλα του Βίλας Μπόας τρίζει επικίνδυνα και ίσως αν επέλεθει αποκλεισμός να συντελεστεί το...ανεπανόρθωτο. Η απόλυση. Αλλά, τι να πει κανείς για αυτήν την εξαιρετική Νάπολι που είδαμε; Δεν πτοήθηκε από το σοκ του 0-1, πέτυχε στη συνέχεια τρία γκολ και έχασε σπουδαίες ευκαιρίες για να αυξήσει το δείκτη του σκορ σε τέτοια επίπεδα που σχεδόν θα την είχαν φέρει στην επόμενη φάση από το τέλος κιόλας του πρώτου παιχνιδιού. Καβάνι, Λαβέτσι και οι λοιποί "συμμορίτες" από τη Νάπολι έπιασαν σπουδαία απόδοση και κέρδισαν πολλές συμπάθειες από πολλούς ουδέτερους που έτυχε να παρακολουθήσουν το ματς. Μια Νάπολι, που μπορεί να μην συγκαταλέγεται στα μεγάλα ονόματα της φετινής διοργάνωσης, έχει όμως πραγματοποιήσει εμφανίσεις που την έχουν αναβαθμίσει μετά από πολλά πολλά χρόνια στις συνειδήσεις πολλών ποδοσφαιρόφιλων. Ακόμα και στη φάση των ομίλων, απέναντι σε δυνατούς αντιπάλους, είχε καταφέρει να κερδίσει θετικά σχόλια για την απόδοση της. Ο Μαραντόνα πια έχει αρκετούς λόγους για να καμαρώνει τους διαδόχους του. Εξάλλου, περίμενε πολύ για κάτι τέτοιο και προς το παρόν μπορεί και αυτός να το απολαμβάνει μαζί με τους φανατικούς οπαδούς της ομάδας του Σάο Πάολο.

Το ιταλικό ποδόσφαιρο δείχνει να ανεβαίνει σιγά σιγά. Σε καμία περίπτωση δεν έχει αγγίξει τα πεπραγμένα του διαστήματος κοντά στο 1990 όταν και οι ιταλικές ομάδες είχαν μετατρέψει τα κύπελλα Ευρώπης σχεδόν σε εγχώρια υπόθεση. Όμως, τόσο η Μίλαν, όσο και η Νάπολι, σε κάνουν να τις υπολογίζεις. Μπορούν να φτάσουν ψηλά και να αποκαταστήσουν το όνομα του ιταλικού ποδοσφαίρου, που τα τελευταία χρόνια έχει να επιδείξει-σε διασυλλογικό επίπεδο, μονάχα την κατάκτηση του champions league από την Ίντερ δύο χρόνια πριν. Δεν ήταν αμελητέο κάτι τέτοιο, αλλά μάλλον σηματοδοτούσε εξαίρεση. Ας δούμε που βρίσκεται σήμερα η Ίντερ...(άσχετα αν συνεχίζει ακόμα στη φετινή διοργάνωση)

Οι άγγλοι πλέον πρέπει να προβληματιστούν αρκετά. Η μια απογοήτευση διαδέχεται την άλλη και αυτό δεν μπορεί να είναι τυχαίο. Υπάρχει πρόβλημα και πρέπει να το αναλογιστούν σοβαρά αν θέλουν γρήγορα να επανέλθουν στα υψηλότερα πατώματα του ευρωπαϊκού ανταγωνισμού, όπως μας είχαν συνηθίσει τόσα χρόνια. Αν και του χρόνου δεν τα καταφέρουν, αυτό άμεσα θα σημαίνει πτώση. Γιατί μπορεί φέτος να τα έχουν κάνει σαλάτα, αλλά μπορεί να είναι και συγκυριακό. Από αυτούς εξαρτάται αν η κρίση θα γίνει μόνιμη ή εφαλτήριο νέων επιτυχιών...