Δευτέρα 27 Φεβρουαρίου 2012

Τεράστιο γκολ,τεράστια νίκη


Έχω ξαναπεί ότι ο Μέσσι δεν παίζει ποδόσφαιρο.Δεν βρίσκεται καν στο γήπεδο.Είναι στην παιδική του γειτονιά και παίζει με τις δικές του φαντασιακές εικόνες στο δικό του κόσμο.Βλέπει την ώρα του παιχνιδιού όχι την μπάλα,αλλά τον εαυτό του να παίζει μπάλα...Και χθες είδε τον εαυτό του να πετυχαίνει ένα τεράστιο γκολ για μια τεράστια νίκη και τον χειροκρότησε.




Τα μόνα πράγματα που τον επαναφέρουν στην πραγματικότητα την ώρα του παιχνιδιού είναι οι αετομάτηδες διαιτητές που βλέπουν μέσα από χίλια πόδια και χέρια παικτών ένα ακούσιο χέρι-τι να κάνει,να το κόψει;-και του στερούν άλλο ένα υπέροχο γκολ ή τα δολοφονικά κλωτσίδια κάποιων που θέλουν να ονομάζονται ποδοσφαιριστές,συνάδελφοι,παίκτες.Και τότε σταματά η μαγεία ερχόμαστε και μεις στον πραγματικό,οδυνηρό κόσμο των κόμπλεξ,της κακίας,της ξεφτίλας.Το σφύριγμα του κορακιού προστάζει το τέλος ονειρικού κόσμου και την επιστροφή σ'αυτό που θέλει να λέγεται ποδόσφαιρο,αλλά είναι καλλιστεία δύναμης,φυσικών προσόντων,μπόντυ μπίλντιγκ,ταχύτητας και άλλων ωραίων τέτοιων δημιουργημάτων...

Η Μπαρσελόνα πέτυχε χθες μια τεράστια νίκη.Σ'ένα γήπεδο και σε κάποιες κερκίδες που ξεχείλιζαν αντιποδόσφαιρο,ταμπούρι,καταστροφή,κλαδέματα.Είναι λυπηρό να βλέπεις παίκτες σαν τον Φαλκάο εξορισμένους στη χώρα της παθητικής άμυνας,δεμένους χειροπόδαρα στην αμπάριζα που πρέπει να διαφυλαχθεί.Να βλέπεις παίκτες να απλώνουν χέρια και πόδια από το πρώτο δευτερόλεπτο,καρικατούρες ανάξιες λόγου.Είναι τεράστια η νίκη της ομάδας χθες γιατί δεν έπρεπε να συνεχιστεί ο κατήφορος του ανοίγματος της διαφοράς από το Αλάθητο της προορισμένης για φέτος με διάταγμα πρώτης.Ήταν κομβικό το παιχνίδι και όπως πιστεύω στο μέλλον θα μειώσει και άλλο τη διαφορά κάνοντας τη βασιλοκούλα να τρέμει την ώρα της στέψης από άγχος και ταραχή...

Η Μπαρσελόνα χθες έδειξε χαρακτήρα,προσπάθησε μέσα σε αντίξοες και αντιποδοσφαιρικές συνθήκες να παίξει ποδόσφαιρο και έβαλε στο σακούλι της άλλη μια πολύτιμη εμπειρία για το πώς μπορείς να καθαρίζεις τέτοια παιχνίδια με υψηλό βαθμό δυσκολίας όχι μόνο αγωνιστικό αλλά και ψυχολογικό.Τέτοια παιχνίδια τη δυναμώνουν και της δίνουν το πλεονέκτημα όταν έρθουν κρισιμότερα παιχνίδια που κρίνουν τίτλους σε υψηλότερο επίπεδο, να διαχειρίζεται μια μπάλα που καίει και να είναι παρούσα την κατάλληλη στιγμή.Και έρχονται αυτές οι στιγμές που αυτή η παρέα και το απίστευτο ποδόσφαιρο που παίζει θα μας κάνουν πάλι περήφανους.

3 σχόλια:

kostas είπε...

Γεια σου δασκαλε μας ειχες λειψει .η τελευταια παραγραφος πραγματι "λεει" τη σημαντικοτητα της νικης αυτης.το πρωταθλημα εχει τελειωσει αλλα τετοιες νικες ειναι που κρατανε ψηλα τον πηχη.και ειναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ.

kostas είπε...

υ.γ. του μεσι πιστευω ηταν χερι αλλα εχεις ποιητικη αδεια :) γιατι καταλαβαινω τι θες να πεις μαυτο.και εχεις δικιο φυσικα

daskalos είπε...

Ακριβώς Κώστα!Ο Μέσσι παίζει και κινείται ποιητική αδεία...