Γκάνα: μηδέν στο πηλίκο

Ψηλαφίζει τον πρώτο ημιτελικό του Copa Africa o Κώστας Μαρούντας

H Zάμπια στον τελικό του Κόπα Άφρικα... Η Γκάνα αποδείχτηκε τελικά κατώτερη των περιστάσεων και αποκλείστηκε, χάνοντας μια καλή ευκαιρία να βρεθεί αυτή, αντί των αντιπάλων της, στον τελικό. Οι ξέφρενοι πανηγυρισμοί των νικητών μετά το τέλος του αγώνα αποτυπώνουν με επάρκεια το μέγεθος του κατορθώματος τους. Μια ιστορική δικαίωση με παραπομπές στο παρελθόν και τις τραγικές διαστάσεις που μας γυρνούν γύρω στο 1993, όταν και έλαβε χώρα το αεροπορικό δυστύχημα που οδήγησε στο θάνατο τους τότε παίκτες της εθνικής ομάδας της Ζάμπια.

Η Γκάνα είχε την κατοχή, είχε την υπεροχή, κυριάρχησε στο κέντρο, έφτανε έξω από την περιοχή, αλλά εκεί είχαμε το απόλυτο ξεγύμνωμα. Αφού έχασαν όσες καλές ευκαιρίες δημιούργησαν-μέχρι και πέναλτι..., φανέρωσαν επί της ουσίας την αδυναμία τους, αφού δεν είχαν έναν αποτελεσματικό τρόπο να σκοράρουν. Και το πλήρωσαν. Οι ατομικές προσπάθειες των Αγιού, του Ινκούμ και ο απομονωμένος Ασαμόα Γκιάν, δεν κατάφεραν να διασπάσουν την οργανωμένη και καλά στημένη άμυνα της Ζάμπια. Η ποδοσφαιρική φλυαρία των γκανέζων σηματοδοτούσε έλλειψη ουσίας, επομένως, ο αποκλεισμός ήταν το άμεσο αποτέλεσμα αυτής της προβληματικής συνθήκης που παρουσίασε η επιθετική γραμμή της ομάδας.

Η Ζάμπια, μην έχουμε αυταπάτες, δεν είναι μια ομάδα με φανερές αρετές, που μπορεί να εντυπωσιάσει τον οποιονδήποτε. Ήταν, όμως, αποτελεσματική. Στο συγκεκριμένο παιχνίδι επέλεξε να κλείσει τους διαδρόμους και να εκμεταλλευτεί, αν αυτό ήταν δυνατό, όποιες ευκαιρίες-λίγες a priori με τον τρόπο παιχνιδιού τους, παρουσιάζονταν. Και προειδοποίησαν στο 33΄, όταν μια πολύ καλή μπαλιά στην πλάτη της άμυνας έβγαλε τετ α τετ τον Κατόνγκο, που, όμως, αστόχησε παρότι βρέθηκε σε πλεονεκτική θέση. Αυτό ήταν ένα σημάδι που έπρεπε να προβληματίσει τη Γκάνα και να την αναγκάσει να ψάξει το γκολ με πιο σοβαρό και υπεύθυνο τρόπο. Γιατί μόνο η λύση του γόρδιου δεσμού θα διασφάλιζε στη Γκάνα σημαντικές πιθανότητες επίτευξης του σκοπού της.

Και όταν ο Μαγιούκα με εμπνευσμένη ατομική ενέργεια άνοιξε το σκορ τα πράγματα έγιναν πολύ δύσκολα. Ήρθε και η αποβολή και έδεσε το γλυκό... Στα εναπομείναντα λεπτά κυρίως με σπασμωδικό τρόπο, ασορτί με όλο το παιχνίδι, οι γκανέζοι προσπάθησαν να πετύχουν την ανατροπή, αλλά μηδέν στο πηλίκο. Δημιούργησαν δύο τρεις καλές φάσεις με προοπτικές, αλλά απέτυχαν να τις αξιοποιήσουν και να μείνουν ζωντανοί στη διεκδίκηση της πρόκρισης. Η συνολική προσπάθεια τους στο τουρνουά, μετά τον αποκλεισμό από τον τελικό, σε τελική ανάλυση, στέφθηκε με αποτυχία για τα black stars, βυθίζοντας στην απογοήτευση και στη θλίψη τους υποστηρικτές τους. Το ποδόσφαιρο είναι κατά βάση μια υπόθεση για έξυπνες λύσεις στα δύσκολα, που στο συγκεκριμένο ημιτελικό η Γκάνα δεν παρουσίασε. Οπότε εύλογα είπαν αντίο στο τρόπαιο, μη μπορώντας να ανταποκριθούν στο ραντεβού με την Ιστορία... Αυτή ανήκει, δικαιωματικά, προς το παρόν, στη Ζάμπια, μετά το μεγάλο για αυτήν 1-0 του πρώτου ημιτελικού για το φετινό Κόπα Άφρικα...