Φάκελος Josep Lluis Núñez. Μέρος 9ο . Τίτλοι Και Προσφορά Στον Σύλλογο.

του Νίκου Περπερίδη

22 χρόνια είναι πολλά. Σχεδόν μια ζωή. Είναι τόσο μεγάλη η χρονική περίοδος, που καθίσταται σχεδόν αδύνατον σε οποιονδήποτε να αποφύγει τα λάθη. Πόσο μάλλον όταν στις δραστηριότητες του συμπεριλαμβάνονται τα καθήκοντα του προέδρου στον μεγαλύτερο σύλλογο του κόσμου. Η δομή του αφιερώματος αυτού, ίσως προκαλεί παρερμηνείες για τις προθέσεις του συντάκτη (δηλαδή της αφεντιάς μου..) Σκοπός μας λοιπόν ήταν να δούμε “πίσω” από τα σημαντικά επιτεύγματα της διοίκησης Νούνιεζ, ώστε να υπάρξει ολοκληρωμένη πληροφόρηση για μια από τις σημαντικότερες περιόδους της μετά – δικτατορικής ιστορίας του συλλόγου. Ποτέ ένα νόμισμα δεν έχει μόνο μία όψη.  Ήρθε λοιπόν η στιγμή να μιλήσουμε και για την προσφορά του Νούνιεζ στην Μπαρσελόνα.

Εγκαταστάσεις

Οι εγκαταστάσεις του συλλόγου, όταν ο Νούνιεζ ανέλαβε την προεδρία το 1978, σε σχέση με αυτές που άφησε το 2000, όταν η θητεία του έλαβε τέλος, θυμίζουν την σύγκριση μιας καλύβας με έναν ουρανοξύστη. Επί Νούνιεζ το Κάμπ Νόου αναβαθμίστηκε και ανακαινίστηκε δύο φορές, πρώτα το 1982 και αργότερα το 1992, για να αποκτήσει την μορφή που έχει μέχρι και σήμερα (εν έτη 2012). Κατασκευάστηκε επίσης το Μίνι Εστάντι (1982) έδρα της Β’ ομάδας. Κανένας άλλος σύλλογος στον κόσμο δεν έχει την δυνατότητα να καυχιέται ότι παρέχει στην ομάδα νέων του, ένα γήπεδο όπως το Εστάντι (που είναι μια μικρογραφία του Κάμπ Νόου).

Ανακαίνιση έγινε και στο Παλαού Μπλαουγκράνα (έδρα των υπολοίπων τμημάτων του συλλόγου), που αύξησε την χωρητικότητα του σε 8.500. Κατασκευάστηκε επίσης το εκπληκτικό  μουσείο του συλλόγου (το 1984) και ίσως το σημαντικότερο όλων, αγοράστηκε από τον Νούνιεζ  μια τεράστια έκταση στην περιοχή του Σαν Ζοάν Ντεσπί, μόλις 4,5 χλμ. μακριά από το Κάμπ Νόου, στην οποία δημιουργήθηκε αργότερα η σημερινή Θιουτάτ Εσπορτίβα, ένα πρότυπο σύμπλεγμα προπονητικών κέντρων που φιλοξενεί όλα τα τμήματα του συλλόγου, από τον Ιανουάριο του 2009. Εκεί φιλοξενείται πλέον και το νέο κτίριο της Μάσια.

Η ακίνητη περιουσία που άφησε ως προίκα στον σύλλογο ο Νούνιεζ, είναι πραγματικά ανεκτίμητη και έγινε δυστυχώς αντικείμενο εκμετάλλευσης από τις επόμενες διοικήσεις.  

Μέλη

Όταν ο Νούνιεζ ανέλαβε την “διακυβέρνηση” της Μπάρσα, τα μέλη του συλλόγου έφθαναν περίπου τις 76.000 για να φθάσουν επί ημερών του, τις 100.000 , ενώ οι σύνδεσμοι φίλων (γνωστές ως Penyes)  της Μπαρσελόνα ανά τον κόσμο, αυξήθηκαν από 100 σε περίπου 9.000!

Μπάρσα δεν σημαίνει μόνο ποδοσφαιρικό τμήμα.

Για τον Νούνιεζ, Μπαρσελόνα δεν σήμαινε μόνο ποδόσφαιρο και έτσι τα υπόλοιπα τμήματα του συλλόγου γνώρισαν μεγάλη άνθηση στα 22 χρόνια της προεδρίας του. Τα 35 τρόπαια της ομάδας μπάσκετ, τα 65 του χάντμπολ και τα 45 του χόκεϋ που κατακτήθηκαν στο διάστημα αυτό, αποτελούν αδιάψευστο μάρτυρα της θεώρησης αυτής του Νούνιεζ.

Μπάρσα σημαίνει ΚΑΙ ποδοσφαιρικό τμήμα.

Τα 7 πρωταθλήματα που κέρδισε η ποδοσφαιρική ομάδα, στην αναλογία των 22 ετών, φαντάζουν (και είναι) λίγα, αυτό όμως οφείλεται κυρίως σε άλλους ..αστάθμητους παράγοντες και όχι στον ίδιο τον Νούνιεζ. Συνοδεύτηκαν όμως και από 1 κύπελλο πρωταθλητριών Ευρώπης, 4 κύπελλα κυπελλούχων Ευρώπης, 1 ευρωπαϊκό σούπερ κάπ και άλλους 13 εγχώριους τίτλους. Επίσης από τον αγωνιστικό χώρο του Κάμπ Νόου παρέλασαν (όχι πάντα με επιτυχία) μερικοί από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Σίμονσεν, Σούστερ, Μαραντόνα, Λίνεκερ, Λάουντρουπ, Στόιτσκοφ, Κούμαν, Ρομάριο, Ρονάλντο, Ριβάλντο, είναι λίγες μόνο από τις μεταγραφές της περιόδου Νούνιεζ. Η δημιουργία επίσης της “dream team”, (ασχέτως του τρόπου που διαλύθηκε) προσμετράται στα συν του προέδρου.

Λα Μάσια.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που οραματίστηκε και υλοποίησε ο Νούνιεζ, ήταν η στέγαση των ταλαντούχων παιδιών της ακαδημίας, που προερχόταν από περιοχές εκτός της πόλης της Βαρκελώνης. Με δική του πρωτοβουλία, το ιστορικό κτίριο (κατασκευασμένο το 1702) που κάποτε φιλοξενούσε τους αρχιτέκτονες που ασχολούνταν με την κατασκευή του Κάμπ Νόου και εν συνεχεία έγινε τόπος συνεδριάσεων των διοικητικών συμβουλίων της ομάδας, τροποποιήθηκε και μετατράπηκε στο “σπίτι” των μελλοντικών αστέρων της ομάδας ποδοσφαίρου, πολύ νωρίς μάλιστα στο ξεκίνημα της θητείας του, μόλις το 1979.

Γενικότερα, παρέλαβε έναν κατεστραμμένο οικονομικά, σύλλογο και τον παρέδωσε σε πολύ καλή οικονομική κατάσταση. Δραστηριοποιήθηκε επίσης έντονα στον τομέα των τηλεοπτικών δικαιωμάτων της ομάδας, (υπήρξε από τους πρωτοπόρους σε αυτόν τον τομέα) και εν μέρει στην εκμετάλλευση της εμπορικότητας του συλλόγου, παρόλο που δεν ήθελε να ακούει για διαφήμιση στην φανέλα.

El Capita  

Διαβάστε στο 10^ο και τελευταίο Μέρος : Η Δίκη Και Άλλες Κατηγορίες.