Πέμπτη 1 Μαρτίου 2012

Ανανεώσιμες Πεπ ενέργειας


Ανανέωσης το ανάγνωσμα αυτή την περίοδο στη Βαρκελώνη και στους απανταχού φίλους της Μπαρσελόνα.Αφορά το δημιουργό,εμπνευστή και καθοδηγητή αυτού του σύγχρονου θαύματος,πρώτο ever στις καρδιές όλων.Μήπως το ερώτημα και το αίνιγμα της ανανέωσης όμως πρέπει να αφορά τη φιλοσοφία και το χαρακτήρα της ομάδας και όχι πρόσωπα;




Ο Πεπ Γκουαρντιόλα είναι μια ιδιαίτερη προσωπικότητα.Δεν μπορείς να τον συμπεριλάβεις κατά τη γνώμη μου σ'αυτό που ονομάζεται προπονητής.Όχι γιατί είναι νέος στο χώρο,αλλά γιατί στην ουσία ασκεί την προπονητική σ'ένα σύλλογο που είναι το σπίτι του συνεχίζοντας μια πορεία σαν παίκτης από μικρό παιδί.Ήταν πάντα στο σύλλογο,μ'εξαίρεση κάποια χρόνια στο εξωτερικό,διακονώντας την ομάδα και πριν μερικά χρόνια του ζητήθηκε να βοηθήσει στο κορυφαίο επίπεδο.Το έκανε με τον τρόπο του,με την ιδεολογία και το πιστεύω του με τα γνωστά αποτελέσματα.Αποτελέματα που δεν επιζητούσε.Πάντα αυτό που ήθελε ήταν το αποτέλεσμα της δουλειάς του ήταν να υπηρετεί το χτίσιμο και τη δημιουργία ως υπέρτατη αξία και το θέαμα που πρέπει να απολαμβάνουν οι ιεροι θεατές του Καμπ Νόου.

Δεν είναι επαγγελματίας προπονητής και δε λειτουργεί έτσι.Είναι τέτοια η ποιότητα της προσωπικότητας του που δεν ενδιαφέρεται για μεγάλα χρονικά συμβόλαια και μεγαλεπήβολα σχέδια και στοχοθεσίες.Θέλει να βλέπει τον εαυτό του να λειτουργεί καθημερινά,όσα χρόνια και να περάσουν με τη λαχτάρα και την όρεξη του νέου,του αμόλυντου.Και θέλει και η ματιά του κόσμου σ'αυτόν να είναι τέτοια.Μια φρέσκια αντίληψη γι'αυτόν και τη δουλειά του.Αυτό του δίνει τροφή και κίνητρο όσα κύπελα και αν έχει πάρει.Ξέρει,επειδή είναι μια ζωή στο σύλλογο,πώς είναι η φθορά σε πρόσωπα και καταστάσεις και δε θέλει να βιώσει κάτι τέτοιο.Θέλει να ανακαλύπτει και να εμπνέει στους παίκτες του συνεχώς νέα κίνητρα όσο είναι κοντά τους.Θέλει να μείνει στη θύμηση των φιλάθλων με μια εικόνα χαράς και ευτυχίας και όχι της αναπόφευκτης μιζέριας από αποτυχίες.Γι'αυτό μπορεί να προτιμήσει να φύγει στο τοπ της επιτυχίας του αναζητώντας τέτοιες συνθήκες δημιουργίας και όχι αποδομημένος ποδοσφαιρικά και προσωπικά.

Μια ομάδα μπορεί για πολλούς λόγους να χάνει ή να κρατά για μεγάλα χρονικά διαστήματα πρόσωπα που καθορίζουν την ύπαρξη και πορεία της,αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να χάνει τη φιλοσοφία και κοσμοθεωρία της,τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που την ξεχωρίζουν από τις άλλες ομάδες.Η συνέπεια και η πίστη στη δημιουργική εξέλιξη με εμπιστοσύνη στα σπλάχνα της ομάδας είναι το ζητούμενο που πρέπει πάντα να ανανεώνει η Μπάρσα.Γι'αυτό είναι αυτό που είναι,γι'αυτό ο Πεπ είναι εκεί που είναι.Οι πηγές ενέργειας μιας ομάδας δεν πρέπει να έχουν να κάνουν με ακριβές μεταγραφές και μεγάλες οικονομικές συμφωνίες που αλλοιώνουν την εικόνα της,προσλήψεις ''πετυχημένων''προπονητών σε τριτοκοσμικά μαφιόζικα πρωταθλήματα βαλκανικών χωρών...,αλλά με μια ανανέωση και ανατροφοδότηση της δουλειάς και της διαρκούς προσπάθειας της.Είναι πηγές που δε θα εκλείψουν ποτέ,δε θα προδώσουν ποτέ,θα κρατούν πάντα ζωντανό το όραμα μιας ομάδας να παλεύει για κάτι απλό,αλλά ύψιστα ζωογόνο,να χαίρονται οι φίλαθλοι και να καθαρίζει από τις καθημερινές ασχήμιες η ψυχή τους και το βλέμμα τους.

2 σχόλια:

barche είπε...

Λόγος ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου!Πίσω απ`τις λέξεις ένα πολιτικό μανιφέστο.Γειά σου Μάστορα...

daskalos είπε...

Να'σαι καλά φίλε.Άντε κατέβα να τα πούμε κι από κοντά.