Και τώρα οι οκτώ τους για τις τέσσερις θέσεις της δόξας και της τιμής

Τους 8 που συνεχίζουν στην Euroleague σκιαγραφεί ο Κώστας Μαρούντας

Η φάση των 16 για τη φετινή ευρωλίγκα αποτελεί πια παρελθόν. Ο νους όλων πλέον βρίσκεται στα ζευγάρια των προημιτελικών, από όπου και θα προκύψουν οι τέσσερις καλύτερες φετινές, πάντα κατά τεκμήριο, ομάδες. Αυτές που θα διαγωνιστούν στο final four, για τον τίτλο της πρωταθλήτριας ομάδας, για το βαρύτιμο τρόπαιο της Euroleague του 2012. Συνολικά, η φάση των 16 δεν ήταν αδιάφορη. Είχε πολλά ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά και δεν μας έκανε να δυσανασχετούμε ή να απογοητευτούμε... Εκτός από τους Τούρκους με το 0/3, και τη Ρεάλ Μ., που αυτές τις στιγμές δεν πρέπει και να συμμερίζονται και πολύ τη δική μας θετική γνώμη για τη συγκεκριμένη φάση των αγώνων...

Σε αυτή την τελευταία αγωνιστική έκλεισαν και οι τελευταίες εκκρεμότητες που υπήρχαν. Το ελληνικό μπάσκετ βγήκε διπλά κερδισμένο, καταφέρνοντας να στείλει τους δύο βασικούς, και ίσως μοναδικούς στους γενικότερους καιρούς οικονομικής ένδειας που διανύει, εκπροσώπους του στη φάση των 8. Οι μεγάλες νίκες του Ολυμπιακού στο ματς τελικό με τη Γαλατά και του Παναθηναϊκού στο Καζάν πιστοποίησαν και με μαθηματικό τρόπο την δίκαιη πρόκριση των δύο τους. Οι πράσινοι, δε, κατέκτησαν και την πρώτη θέση, που αποτελούσε και το μεγάλο ζητούμενο-αφού η πρόκριση είχε ήδη εξασφαλιστεί, αποκτώντας πλεονέκτημα έδρας απέναντι στον Μπλατ και τους παίκτες του. Αρκεί, βέβαια, να θυμηθούνε ξανά τι εστί έδρα, γιατί στη φάση των 16, εκτός έδρας έπαιζαν καλύτερα και αποτελεσματικότερα από ότι στο ΟΑΚΑ.

Κατά τα άλλα, η Μπιλμπάο, με μεγάλο όπλο για άλλη μια αγωνιστική την ατσαλένια άμυνα, πέρασε από τη Μάλαγα στον ισπανικό εμφύλιο και μετέτρεψε σε τυπική λεπτομέρεια την πολύ καλή εμφάνιση και νίκη της Μαδρίτης στην έδρα της Σιένα με ένα σκορ από τα παλιά (90-102). Εννοώ από τις εποχές που η βασική προτεραιότητα ήταν το πως θα σκοράρεις, και όχι πως θα φας έναν πόντο λιγότερο από όσους βάλεις. Γιατί, ναι, υπήρξε και αυτή η εποχή, και τυχεροί όσοι τη ζήσαμε. Αλλά, ας μην παραπονιόμαστε η σημερινή εποχή είναι προτιμότερη από την εποχή Λιμόζ του Μάλκοβιτς. Έτσι δεν είναι;

Ο Φώτης Κατσικάρης και τα παιδιά του συνεχίζουν να πετυχαίνουν πράγματα, που προστίθονται στο βιογραφικό τους, αλλά και συνηγορούν στο να αποκτήσει η Μπιλμπάο ένα καλό όνομα στο ευρωπαϊκό μπασκετικό στερέωμα. Για όσο διάστημα κρατήσει αυτό το βασκικό -με έντονες ελληνικές αποχρώσεις-μπασκετικό όνειρο... Ετσι, για την ιστορία, απλά να αναφέρουμε το επιμέρους σκορ της δεύτερης περιόδου στο Μάλαγα-Μπιλμπάο που ήταν το εξής: 6-9...

Από εδώ και πέρα; Αν και είναι λίγο νωρίς, τα τέσσερα ζευγάρια (ΤΣΣΚΑ-Μπιλμπάο, Σιένα-Ολυμπιακός, ΠΑΟ-Μακάμπι και Μπαρσελόνα-Ούνιξ) έχουν εκ πρώτης όψεως τα φαβορί τους. ΤΣΣΚΑ, Σιένα, ΠΑΟ και Μπαρσελόνα δείχνουν για διάφορους λόγους να έχουν το προβάδισμα. Όμως μπορεί κανείς με βεβαιότητα να τους στείλει από τώρα στο final four; Συνήθως, με όρους στατιστικής αναδίφησης, τα περισσότερα φαβορί περνάνε, αλλά και κάποια την πατάνε. Μέχρι, όμως, να γίνουν τα πρώτα παιχνίδια, μέχρι να δούμε το momentum και τις ιδιαίτερες συνθήκες των 4 ζευγαριών, απλά ας μείνουμε στην προσμονή και στην επιθυμία συνάμα να παρακολουθήσουμε μια συγκλονιστική φάση των 8.

Η Ευρωλίγκα βρίσκεται πια στα καλύτερα της, οπότε ας συντονιστούμε και ας προσδοκούμε τα συγκλονιστικότερα και τα πιο γαραγαλιστικά για τις μελλοντικές μνήμες των μπασκετόφιλων της ηπείρου-και όχι μόνο...