Οι μόνοι που μπορούν να αντιδράσουν είναι οι ίδιοι οι παίκτες!

Ο πόλεμος κατά της Μπάρσα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Μέχρι τώρα είχαμε τις διαιτητικές αποφάσεις που αδικούσαν κατάφορα την ομάδα μας και ευνοούσαν σκανδαλωδώς τη Μαδρίτη. Είχαμε επίσης την ανυπαρξία τήρησης των κανονισμών και επιβολής κυρώσεων σε εξόφθαλμες περιπτώσεις όπως το πάτημα του χεριού του Μέσσι από τον Πέπε ή τον τρόπο με τον οποίο ο Κασίγιας δημόσια εκφράστηκε κατά του διαιτητή του επαναληπτικού του κυπέλλου στο Καμπ Νόου. Είχαμε ακόμα την εξίσωση θύτη και θύματος με την ισόποση τιμωρία Μουρίνιο και Βιλανόβα γιά την περίφημη πιά ενέργεια του Πορτογάλου στον δεύτερο τελικό του ισπανικού Super Cup. Ολ αυτά προκαλούν την νοημοσύνη μας και στο τέλος καταλήγουν να μας προκαλούν άφθονα πικρά γέλια. Ομως τώρα τα πράγματα προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα. Δίπλα στα πέναλντυ που δεν σφυρίζονται υπέρ μας, δίπλα στο συνεχές και προκλητικό "σπρώξιμο" που απολαμβάνουν σχεδόν σε κάθε αγωνιστική οι "λευκοί", έρχεται να προστεθεί και η επιβολή επιπρόσθετων κυρώσεων σε παίκτες άνευ λόγου και αφορμής. Σε μιά πρωτοφανή επίδειξη ισχύος, η ομοσπονδία των διαιτητών θέλει να τιμωρηθεί ο Πικέ επιπλέον της τιμωρίας που επισύρει η ορθή κατά τη γνώμη μου κόκκινη κάρτα που δέχτηκε, επειδή είπε στον διαιτητή πως η κάρτα που δέχτηκε ήταν προσχεδιασμένη. Ανθρωποι που όταν αποκαλέστηκαν αναίτια απ τον αρχηγό της Εθνικής Ισπανίας "καριόληδες", δεν θίχτηκαν ως θα ώφειλαν αν είχαν τσίπα επάνω τους, τώρα θίγονται γιατί κάποιος είπε σε κάποιον δικό τους πως τον είχε βάλει στο μάτι! Πραγματικά περίεργη αίσθηση ευθιξίας έχουν οι διαιτητές στην Ισπανία ... 

Απέναντι σ αυτή την φαρσοκωμωδία που βιώνουμε, η διοίκηση της Μπάρσα σφυρίζει κλέφτικα, ενδεχομένως επειδή γνώριζε απ την αρχή της χρονιάς τί θα γινόταν φέτος στο πρωτάθλημα. Ομως πλέον το θέμα δεν είναι αν χάνεται ένα πρωτάθλημα. Το θέμα είναι ο νταηλίδικος τρόπος που χρησιμοποιείται χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος. Ενας πρωτοφανής κομπλεξισμός που πλέον ξεσπά επάνω στους παίκτες μας. Και αυτό δεν είναι κάτι που έχει σχέση με το φετινό πρωτάθλημα και ποιός θα το πάρει. Στο κάτω-κάτω μερικά σφυρίγματα που δόθηκαν εδώ και δεν δόθηκαν εκεί, πάντα υπήρχαν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Εδώ πλέον φαίνεται πως εξυφαίνεται ένα σχέδιο με στόχο την εκπομπή συγκεκριμένων μηνυμάτων προς τους παίκτες: "Παίζεις στη Μπάρσα; Από δω και πέρα θα είσαι του κλώτσου και του μπάτσου. Θα κινδυνεύει συνεχώς η σωματική σου ακεραιότητα και θα τιμωρείσαι άνευ λόγου και αιτίας κάθε φορά που θα ανεβαίνει λίγο παραπάνω η αδρεναλίνη σου". Αυτό λοιπόν το σιχαμένο μήνυμα, δεν έχει σχέση μόνο με τη φετινή χρονιά. Εχει σχέση και με τις επόμενες. Και αν η διοίκηση φέτος το είχε πάρει χαλαρά απ την αρχή γνωρίζοντας πως γιά πολλούς λόγους αυτό το πρωτάθλημα έπρεπε να καταλήξει στο Μπερναμπέου, οφείλει πλέον να αντιδράσει γιά να διασφαλίσει την ισονομία των επόμενων ετών. Η τέλος πάντων να περιορίσει τις ορέξεις εκείνων που τώρα δρουν ανεξέλεγκτα. Και αν και εκείνη (η διοίκηση) δεν μπορεί ή δεν θέλει να κάνει κάτι, μπορούν σίγουρα να κάνουν οι παίκτες. Με τον μόνο τρόπο που θα καταλάβει όλο αυτό το τσούρμο των παραχαρακτών ή τέλος πάντων, με τον μόνο τρόπο που καταλαβαίνουν τα αφεντικά τους.

Ας μην ξεχνάμε πως το καλοκαίρι υπάρχει ένα Euro, ε; Πως θα φαινόταν σ όλο αυτό το σκυλολόϊ άν έβγαινε ο Πουγιόλ, ο Πικέ, ο Τσάβι, ο Ινιέστα ή ο Σεσκ και δήλωναν πως έχουν ξενερώσει απ αυτά που συμβαίνουν και θα το σκεφτούν πολύ σοβαρά αν θέλουν να παίξουν το καλοκαίρι γιά την Εθνική μιάς χώρας που δεν τους σέβεται και που τους φέρεται παντελώς αχάριστα;

Είναι τόσο απλό να συμμαζευτούν κάποια ρεμάλια και να ηρεμήσουν. Αρκεί να υπάρχει η βούληση. Υπάρχει όμως ή και οι παίκτες το έχουν ρίξει στο σορολόπ;