Καταδικασμένη επιχείρηση αποδόμησης

110 χρόνια ζωής συμπλήρωσε χθες ο σύλλογος της Ρεάλ Μαδρίτης και κατά τη γνώμη μου βρίσκεται σε μια από τις χειρότερες περιόδους του,όχι γιατί υπάρχει έλλειψη τίτλων,αλλά γιατί αναγκάζεται να διέρχεται γραφικές και ερασιτεχνικές τακτικές για να αλλοιώσει το προφίλ της ιστορικής αντιπάλου της Μπαρσελόνα.Τα φετινά φαινόμενα εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων έχουν την εξήγησή τους ειδωμένα στη συνολική εικόνα των τελευταίων ετών των δύο ομάδων.

Σε ένα χιλιοπαιγμένο,για την πριν εποχή Γκουαρντιόλα,ντοκυμαντέρ για τις δύο ομάδες το τελευταίο διάστημα στα κρατικά κανάλια,οπαδός της Μαδρίτης περηφανεύεται και απαξιεί να μιλήσει για την Μπάρσα λέγοντας ότι οι αντίπαλοι της Ρεάλ είναι οι άλλες ευρωπαικές ομάδες,ενώ για την Μπάρσα αντίπαλος της είναι μόνο η Μαδρίτη.Από τότε και μέσα σε λίγα χρόνια,όπως λέει και ο Πεπ,κύλισε πολύ νερό στ'αυλάκι και οι παίκτες της Μπάρσα έκαναν πολλά σε λίγο χρόνο.Και αυτό που κατάφεραν είναι να καταστήσουν υπέρτατη εμμονή την Μπάρσα για τη Ρεάλ.Το μαρτυρούν τα τελευταία χρόνια οι μάταιες προσπάθειες της πρωτεύουσας της Ισπανίας να περισώσει ό,τι μπορεί από το image της και να ανατρέψει μια μη ανατρέψιμη παγιωμένη κατάσταση.

Δεν είναι οι τίτλοι και τα κύπελα που πήρε η Μπαρσελόνα.Δεν είναι η καταιγίδα επιτυχιών της ομάδας της Βαρκελώνης.Είναι η συνειδητοποιημένη παγκόσμια πεποίθηση στο μυαλό όλων των σοβαρών φιλάθλων ότι αυτή τη ομάδα έχει παρουσιάσει το καλύτερο θέαμα ever στον ποδοσφαιρικό πλανήτη.Κάτι που είναι παραδεκτό και στην Ισπανία πια.Και εκεί υπάρχει άλλη μια αβάσταχτη τραγωδία,αλλά και εκδίκηση της Ιστορίας για τους ελέω θεού μαδριλένους υπερπετυχημένους πρωταθλητές.Και μιλώ για έναν τίτλο που πολλοί πιστεύουν ότι στην ουσία είναι κατάκτηση των παικτών της Μπάρσα και της φιλοσοφίας τους,αλλά και της χιλιοδιωκόμενης Καταλωνίας.Το παγκόσμιο κύπελο.Κατάκτηση που δε θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι επιτεύχθηκε αφού ο προπονητης της εθνικής Ισπανίας Ντελ Μπόσκε υιοθέτησε το στυλ της Μπάρσα με φανερά κομπάρσους τους λίγους παίκτες της Ρεάλ.

Τίτλοι και επιτυχίες μιας ομάδας τα τελευταία χρόνια,που πέρα από τη συνέπεια και την υπεροχή του δικού της τρόπου παιχνιδιού έχουν και μια καθαρότητα ύφους,εικόνας,παράδειγμα αληθινής προσπαθειας και δημιουργίας χωρίς ψεγάδια unfair ενεργειών.Με πίστη στις υποδομές και στον αθλητικό,ανθρώπινο πολιτισμό.Το μαρτυρούν οι έρευνες ερωτημάτων στην Ισπανία που φέρνουν πρώτο στην αγάπη των Ισπανών τον Γκουαρντιόλα και την Μπαρσελόνα!Το μαρτυρούν τα εκατομμύρια πιτσιρίκια στην Ισπανία και σ'όλο τον κόσμο που δε βγάζουν από πάνω τους τη φανέλα της Μπάρσα.Και το κόστος για τη Ρεάλ γίνεται βαρύτερο και ασήκωτο καθώς η σύγκριση με την Μπάρσα δε γίνεται μόνο για το σήμερα,αλλά μπαίνουν ψύλλοι στ'αυτιά των φιλάθλων για την αγιοσύνη και την καθαρότητα της Μαδρίτης και στο παρελθόν...

Η κατάσταση γίνεται τραγικότερη όπως και η αύξηση της έντασης της καταδικασμένης επιχείρησης αποδόμησης εκ μέρους της Ρεάλ,γιατί αυτό που βλέπουν και τρέμουν οι εγκέφαλοι της Μαδρίτης είναι ότι αυτή η κατάσταση της άψογης σε όλα τα επίπεδα της Μπάρσα θα συνεχιστεί.Αρκετά με τις ακριβές μεταγράφες και τις αγωνιστικές προσπάθειες.Ήρθε η ώρα με κάθε αφορμή,με κάθε ψύλλου πήδημα να αποδομείται και να καταστρέφεται η εικόνα της Μπάρσα.Ακόμα και πολιτικά όπλα,γονιδιακά και πάντα χρησιμοποιημένα από το σύστημα της Μαδρίτης.Μπορεί να πετύχει τίποτα;Μάταιη και καταδικασμένη η προσπάθεια της που αντί να τα δώσει όλα στη δημιουργία,ζωγραφίζει με τα πιο μελανά χρώματα απάνθρωπες τακτικές.