Και από Ιβηρική Υπόθεση, αίφνης καθαρά Ισπανική

Ψηλαφίζει τον επικείμενο τελικό του Europa League ο Κώστας Μαρούντας

Ατλετίκ εναντίον Ατλέτικο. Μπιλμπάο εναντίον Μαδρίτης. Να, λοιπόν, το ζευγάρι του τελικού του φετινού Europa League. Μια διοργάνωση που μέχρι σήμερα ήταν Ιβηρική Υπόθεση (3 σπανιόλες, 1 πορτουγκέζα), αίφνης έγινε καθαρά Ισπανική Υπόθεση. Μια μικρή ρεβάνς για το κάζο του ισπανικού ποδοσφαίρου στην αντίστοιχη φάση του champions league, που σηματοδότησε τον όψιμο αποκλεισμό των δύο μεγαλύτερων ονομάτων του παγκόσμιου ποδοσφαίρου αυτή τη στιγμή. Χάρη στα απίστευτα παιδιά του Μπιέλσα, αλλά και τη θαυμάσια Ατλέτικο Μαδρίτης, η Ισπανία πήρε ήδη το δεύτερο τρόπαιο των ευρωπαϊκών διασυλλογικών διοργανώσεων. Το Europa League διαρκώς αναβαθμίζεται, αποκτάει τη δική του θέση στις συνειδήσεις των ποδοσφαιρόφιλων, και νομίζω πως οι δύο ημιτελικές σειρές συνέβαλαν τα μέγιστα προς την κατεύθυνση ενός τέτοιου συμπεράσματος..

Η Μπιλμπάο κατάφερε να εξαργυρώσει την πολύ καλή, ακόμα και φανταστική κάποιες στιγμές, αγωνιστική εικόνα που επέδειξε, ειδικά από τη φάση των 16 και μετά. Με τη Σπόρτινγκ, πάντως, δυσκολεύτηκε αρκετά. Οι Πορτογάλοι, παρά τον αποκλεισμό τους, αξίζουν πολλά συγχαρητήρια, και για την πορεία τους και για το βαθμό δυσκολίας που προκάλεσαν στους βάσκους μαχητές. Η Σίτι δύσκολα θα τους ξεχάσει για πολύ καιρό ακόμα. Αλλά, και εμείς. Όπως και η ίδια η Μπιλμπάο. Μην έχουμε καμία αυταπάτη, η ομάδα της Λισαβόνας ήταν αυτή που δυσκόλεψε, περισσότερο και από τη Γιουνάιτεντ και από τη Σάλκε, την Ατλετίκ. Θα ήταν, πάντως, κρίμα πραγματικά να πήγαιναν στράφι όλα τα θαύματα αυτής της ομάδας και να αποκλειόταν. Κάτι τέτοιο, όπως φάνηκε, δεν το ήθελε ούτε ο ίδιος ο Θεός του ποδοσφαίρου. Φόρεσε τη φανέλα της Μπιλμπάο, άγγιξε με το ραβδί του τον Γιορέντε και ελάχιστα πριν το σφύριγμα της λήξης και την παραπομπή στη δύσκολη διαδικασία της παράτασης, θεώρησε το εισιτήριο της Μπιλμπάο για τον μεγάλο τελικό. Ο πρώτος της μετά από πολλές δεκαετίες. Δίκαια, αν μη τι άλλο. Δικαιότατα…

Στο άλλο ζευγάρι, σε έναν ισπανικό εμφύλιο, η Ατλέτικο κατάφερε να αντέξει την πίεση της Βαλένθια και με ένα εκπληκτικό γκολ έδωσε σχετικά πρόωρο τέλος στη σεμνή τελετή. Αυτό το 4-2 του πρώτου αγώνα αποδείχτηκε ανυπέρβλητο εμπόδιο. Ή για να το πούμε ακριβέστερα, η Ατλέτικο αποδείχτηκε άκρως ικανή να το προασπίσει παρά τη δυνατή θέληση της Βαλένθια. Λίγα μόλις χρόνια μετά τη νίκη τίτλο επί της Φούλαμ, η μαδριλένικη ομάδα επιστρέφει στον τελικό του θεσμού. Με αντι-Φορλάν τον εκπληκτικό μπροστάρη Φαλκάο, που για δεύτερη συνεχόμενη περίοδο μετέτρεψε το Europa League ολίγον τι από προσωπική υπόθεση. Προβλέπεται ένας συγκλονιστικός τελικός στο Βουκουρέστι, που θα τον παρακολουθήσουμε κατά πως φαίνεται με κομμένη την ανάσα. Σε ένα τέτοιο συμπέρασμα οδηγεί ένα εύρος παραγόντων και παραμέτρων, μα κυρίως η λογική, έτσι όπως διαμορφώνεται από την μέχρι τώρα εικόνα των δύο ομάδων στη φετινή τους διαδρομή… Ο ποδοσφαιρικός εγωισμός στην Ισπανία (και στην Καταλωνία) πληγώθηκε αρκετά ελέω Μπάγιερν και Τσέλσι, οπότε τώρα έχει μιας πρώτης τάξης ευκαιρία να κλείσει στόματα και να επανακτήσει τον αυτοσεβασμό του. Ακόμα και αν αυτό έχει ολίγη από Βασκονία...