Μικρή αναδρομή στα 25 Κύπελλα της Μπάρσα

ΣΕΖΟΝ 1909-1910: Ανατροπή και τρόπαιο

Η διοργάνωση έγινε στην Μαδρίτη τον Μάη του 1910. Αποτελούνταν από την Μπαρσελόνα, την Ντεπορτίβο και την Εσπανιόλ της Μαδρίτης. Οι Καταλανοί και οι Μαδριλένοι που νίκησαν την ομάδα της Γαλικίας, έφτασαν στον τελικό. Επικράτησε εντέλει η Μπάρσα με 3-2, ανατρέποντας το αρχικό εις βάρος της 0-2. Την τότε τροπαιούχο ομάδα αποτελούσαν οι: Σολά, Μπρου, Αμετσαζούρα, Αρσενί Κομαμάλα, Περί, Γκράου, Τσαρλς Γουάλας, Πέρσιβαλ Γουάλας, Κάρλες Κομαμάλα, Ροντρίγκεζ και Φονς. Τα γκολ σημείωσαν οι Τσαρλς Γουάλας στο 58’ και ο Κάρλες Κομαμάλα στο 70’ και στο 89’.


 

ΣΕΖΟΝ 1911-1912: Τίτλος στην έδρα της

Για πρώτη φορά η Βαρκελώνη φιλοξενεί τελικό Κυπέλλου. Η διοργάνωση διεξήχθη στο γήπεδο της οδού Industria, ιδιοκτησία των μπλαουγκράνα. Η Μπάρσα απέκλεισε στον ημιτελικό την España FC με 3-0 και στον τελικό αντιμετώπισε την Sociedad Gimnástica Española της Μαδρίτης. Οι αρμόδιοι τότε δεν είχαν επιτρέψει την διεξαγωγή του τελικού κατά την διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας. Ο τελικός διεξήχθη μια βδομάδα αργότερα και η Μπάρσα νίκησε με 2-0. Η τότε ομάδα αποτελούνταν από τους: Ρενιέ, Ιρίζαρ, Αμετσαζούρα, Μπερντιέ, Αλφρέντ Μασάνα, Περί, Φορνς, Εστέβεζ, Ροντρίγκεζ, Μοράλες και Αρμέτ. Τα γκολ σημείωσαν οι Μασάνα στο 43’ και Ροντρίγκεζ στο 85’.

ΣΕΖΟΝ 1912-1913: Τρία ματς, ένας τροπαιούχος

Η Μπάρσα με αρκετές απουσίες αντιμετωπίζει την Ρεάλ Σοσιεδάδ του Σαν Σεμπαστιάν. Ο τελικός ήταν διπλός, αλλά και τα δύο ματς έληξαν ισόπαλα, 2-2 και 0-0. Η κάθε ομάδα μάζεψε από 2 βαθμούς. Ο τρίτος αγώνας διεξήχθη στο γήπεδο της οδού Industria. Νικήτρια ήταν η Μπαρσελόνα με 2-1. Η σύνθεσή της αποτελούνταν από τους: Ρενιέ, Ιρίζαρ, Αμετσαζούρα, Καστεχόν, Αλφρέντ Μασάνα, Μπορί, Φορνς, Ογιέρ (Αλκάνταρα 44’), Μπερντιέ, Απολινάριο και Περί. Τα γκολ σημειώθηκαν από τους Μπερντιέ στο 33’ και Απολινάριο στο 35’. Το γκολ των Βάσκων σημείωσε στο 12’ ο Ρεζόλα.

ΣΕΖΟΝ 1919-1920: Το πέναλτι του Μπελτράν Ντε Λις

Η Ρεάλ Ουνιόν στους «8» και η Σεβίλλη στα ημιτελικά ήταν οι αντίπαλοι της Μπάρσα. Το ματς με την Σεβίλλη δεν διεξήχθη ποτέ, μιας και οι Ανδαλουσιάνοι δεν παρουσιάστηκαν ποτέ. Ο τελικός διεξήχθη στην Χιχόν με αντίπαλο την Αθλέτικ. Νικήτρια ήταν η Μπάρσα με 0-2. Σκόρερς για τους μπλαουγκράνα ήταν οι Μαρτίνεζ στο 70’ και Αλκάνταρα στο 80’. Η σύνθεση: Ζαμόρα, Κομά, Γκαλίσια, Τοράλμπα, Σάντσο, Σαμιτιέρ, Βινιάλς, Σεσούμαγκα, Μαρτίνεζ, Αλκάνταρα και Πλάζα. Η φάση του αγώνα έγινε στο 10’ σε πέναλτι του Κομά, μια φάση που προκάλεσε μεγάλο σούσουρο εκείνη την εποχή. Το εκτέλεσε ο Λακά κι ευστόχησε, αλλά ο διαιτητής Ενρίκε Μπελτράν Ντε Λις, το ακύρωσε επειδή ο Χερμάν Ετσεβερία μπήκε στην περιοχή νωρίτερα απ’ ότι θα έπρεπε. Και καταλόγισε φάουλ κατά της Αθλέτικ!

ΣΕΖΟΝ 1921-1922: Οι αμφιβολίες του Αλκάνταρα για τον διαιτητή

Λίγα λεπτά πριν την έναρξη του τελικού στο Βίγκο, ο Αλκάνταρα που ήτανε και αρχηγός της ομάδας, ζήτησε να δει τα διαπιστευτήρια του διαιτητή. Κανείς δεν γνώριζε τον κύριο Μπαλβέ, τον Γάλλο που θα διαιτήτευε την αναμέτρηση μεταξύ της Μπάρσα και της Ρεάλ Ουνιόν του Ιρούν. Οι όποιες αμφιβολίες του Αλκάνταρα πάντως διαλύθηκαν όταν ο Μπαλβέ του απευθύνθηκε και άρχισε να του μιλάει στα γαλλικά. Η ομάδα του Τζακ Γκρίνγουελ, έκανε ένα εξαιρετικό παιχνίδι κι επιβλήθηκε με 5-1. Τα γκολ σημείωσαν οι Τοραλμπα στο 25’, Σαμιτιέρ στο 42’, Αλκάνταρα στο 44’ και στο 86’ και Γκράσια στο 81’. Η σύνθεση της τότε ομάδας: Ζαμόρα, Πλάνας, Σουρόκα, Τοράλμπα, Σάντσο, Σαμιτιέρ, Πιέρα, Μαρτίνεζ, Γκράσια, Αλκάνταρα και Σαγκί.

ΣΕΖΟΝ 1924-1925: Το «καθάρισε» στο μισάωρο

Ο τελικός έγινε στο γήπεδο της Λεωφόρου Βασιλίσσης Βικτώριας της Σεβίλλης και η Μπάρσα επικράτησε της Arenas Club με 2-0. Τα γκολ σκόραραν οι Σαμιτιέρ στο 9’ και Σάντσο στο 34’. Οι Καταλανοί έφτασαν στον τελικό μετά από ένα τουρνουά στο οποίο συμμετείχαν οι Βαλένσια και Stadium. Στα ημιτελικά αντιμετώπισε την Ατλέτικο Μαδρίτης. Στον τελικό η ομάδα του Ραλφ Κίρμπι, δεν συνάντησε κάποια σθεναρή αντίσταση. Η τότε σύνθεση: Πλάτκο, Πλάνας, Βάλτερ, Τοράλμπα, Σάντσο, Καρούγια, Πιέρα, Αρνάου, Σαμιτιέρ, Αλκάνταρα και Σαγκί.

ΣΕΖΟΝ 1925-1926: Ο τίτλος στην παράταση

Τα εμπόδια της Σαραγόσα και της Λεβάντε ξεπεράστηκαν αρχικά και στην επόμενη φάση η Μπάρσα συνέτριψε την Ρεάλ Μαδρίτης με 1-5 και 3-0! Στα ημιτελικά επικράτησε την Ρεάλ Ουνιόν του Ιρούν και στον τελικό αντιμετώπισε την Ατλέτικο Μαδρίτης. Το παιχνίδι διεξήχθη στο Μεστάγια και οι Καταλανοί επικράτησαν με 3-2 στην παράταση. Οι Σαμιτιέρ στο 60’ και Ζουστ στο 64’ έφεραν το ματς στα ίσια, μιας και οι Μαδριλένοι είχαν προηγηθεί με 2-0. Το «χρυσό» γκολ πέτυχε στην παράταση ο Αλκάνταρα. Ο Κίρμπυ παρέταξε τους: Πλάτκο, Πλάνας, Βάλτερ, Τοράλμπα, Σάντσο, Καρούγια, Ζουστ, Πιέρα, Σαμιτιέρ, Αλκάνταρα και Σαγκί. Στο «Μεστάγια» βρέθηκαν 5000 οπαδοί των μπλαουγκράνα για να στηρίξουν την αγαπημένη τους ομάδα.

ΣΕΖΟΝ 1927-1928: Ο…τριπλός τελικός στο Σανταντέρ

17 ματς χρειάστηκε να δώσει η Μπαρσελόνα για να κατακτήσει εκείνο το Κύπελλο. 10 σε τουρνουά που αποτελούνταν από τις Ρεάλ Σοσιεδάδ, Ρεάλ Ουνιόν, Γιουρόπα, Ιμπέρια και Πάτρια. Ακολούθησαν 2 ματς κόντρα στην Οβιέδο στα προημιτελικά, 2 με την Αλαβές στα ημιτελικά και 3 κόντρα στην Ρεάλ Σοσιεδάδ για τον τελικό! Μετά τους δύο πρώτους τελικούς που έληξαν 1-1, η Μπάρσα επικράτησε στον τρίτο και φαρμακερό με 3-1. Και οι 3 τελικοί έγιναν στο Σανταντέρ και στον τελευταίο η Μπάρσα παρέταξε τους: Γιορένς, Βάλτερ, Μας, Γκουζμάν, Καστίγιο, Καρούγια, Πιέρα, Σάστρε, Σαμιτιέρ, Αρότσα και Σαγκί. Τεχνικός ήταν ο πρώην ποδοσφαιριστής της ομάδας Ρομά Φορνς και τα γκολ σημείωσαν οι Σαμιτιέρ στο 9’, Αρότσα στο 20’ και Σάστρε στο 26’.

ΣΕΖΟΝ 1941-1942: Τίτλος και σωτηρία σε μια βδομάδα

Χρειάστηκε να περάσουν 14 χρόνια για να κερδίσει και πάλι η Μπάρσα το Κύπελλο, που ονομαζόταν πλέον Copa del Generalisimo, λόγω του καθεστώτος. Οι Καταλανοί απέκλεισαν τις Τεράσα, Σεβίλλη, Εσπανιόλ και Βαλένσια πριν παίξουν στον τελικό κόντρα στην Αθλέτικ. Ο τελικός κρίθηκε στην παράταση, με τους μπλαουγκράνα να επικρατούν με 4-3 στην παράταση. Ο κανονικός αγώνας έληξε 3-3, με γκολ των Εσκολά στο 20’και στο 59’ και του Μαρτίν στο 51’. Στο 101’ της αναμέτρησης, σκόρερ ήταν και πάλι ο Μαρτίν. Για την Μπάρσα τότε αγωνίστηκαν οι: Μιρό, Ζαμπάλα, Μπενίτο, Ράις, Ροσαλέν, Γιάσερ, Σοσπεντρά, Εσκολά, Μαρτίν, Μπαλμάνια και Μπράβο. Μια εβδομάδα αργότερα, η Μπάρσα αγωνίστηκε κόντρα στην Μούρσια για να μην υποβιβαστεί στην Σεγκούντα και σώθηκε…

ΣΕΖΟΝ 1950-1951: Επιτέλους Κουμπάλα…

Ο Ούγγρος πήρε την εθνικότητα και επιτέλους μπόρεσε να κάνει το ντεμπούτο του με την Μπαρσελόνα. Και αυτό έγινε στο Σεβίλλη-Μπαρσελόνα με τελικό σκορ 1-2. Οι Καταλανοί επικράτησαν των Σεβίλλη, Ατλέτικο Τετουάν και Αθλέτικ. Στον τελικό της Μαδρίτης περίμενε η Ρεάλ Σοσιεδάδ, αν και τα πράγματα αποδείχτηκαν αρκετά εύκολα με 3-0. Τα γκολ σημείωσαν οι Σέζαρ στο 32’ και στο 65’ και ο Γκονσάλβο στο 44’. Την ομάδα του Ντάουσικ απάρτιζαν οι: Ραμαγιέτς, Καλβέτ, Μπιόσκα, Σεγκάρα, Γκονσάλβο, Μαρτίν, Σεγκουέρ, Κουμπάλα, Σέζαρ, Αλντεκόα και Νικολάου.

ΣΕΖΟΝ 1951-1952: Η «μηχανή» των πέντε τίτλων

Η Μπαρσελόνα στέφθηκε πρωταθλήτρια στην Λίγκα και τώρα ήθελε το Κύπελλο. Και ξεκίνησε αποδεικνύοντάς το: επικράτησε της Ατλέτικο Μαδρίτης με συνολικό σκορ 9-3, της Μάλαγα με συνολικό σκορ 13-1 και της Βαγιαδολίδ με 6-3. Στον τελικό και η Βαλένσια γνώρισε την υπεροχή των μπλαουγκράνα. Το τελικό σκορ ήταν 4-2. Ο κανονικός αγώνας είχε λήξει με 2-2 και στην παράταση οι Κουμπάλα στο 96’ και ο Σέζαρ στο 119’ χάρισαν το τρόπαιο στην Μπάρσα. Η μυθική τότε ομάδα των “Cinco Copas” αποτελούνταν από τους: Ραμαγιέτς, Μαρτίν, Μπιόσκα, Σεγκουέρ, Γκονσάλβο, Μπος, Μπσόρα, Σέζαρ, Βίλα, Κουμπάλα και Μαντσόν.

ΣΕΖΟΝ 1952-1953: Απόλυτη κυριαρχία!

Για πρώτη φορά η Μπαρσελόνα πήρε τρεις συνεχόμενους τίτλους. Στο Κύπελλο, οι Καταλανοί απέκλεισαν διαδοχικά τις Βαλένσια, Σανταντέρ και Ατλέτικο Μαδρίτης. Ο τελικός έγινε κόντρα στην Αθλέτικ. Οι δυο ομάδες ήταν ισοδύναμες, αλλά η Μπάρσα επιβλήθηκε με δύο γκολ των Κουμπάλα στο 47’ και του Μαντσόν στο 56’. Οι Βάσκοι μείωσαν στο 61’ και είχαν τις ευκαιρίες να στείλουν το ματς στην παράταση. Αγωνίστηκαν οι: Ραμαγιέτς, Σεγκουέρ, Μπιόσκα, Σεγκάρα, Φλοτάτς, Γκονσάλβο, Μπασόρα, Μπος, Κουμπάλα, Μορένο και Μαντσόν.

ΣΕΖΟΝ 1956-1957: Ο Σαμπέντρο έκρινε την αναμέτρηση

Οι Μπάρσα κι Εσπανιόλ έφτασαν στον τελικό που έγινε στο Μοντζουίκ. Ήταν ο πρώτος τελικός μεταξύ των δύο καταλανικών ομάδων και στην πόλη επικρατούσε μεγάλος ενθουσιασμός. Στο ματς περισσότερο κυριάρχησαν τα νεύρα, παρά οι φάσεις. Το ματς κρίθηκε από ένα και μόνο γκολ, αυτό του Σαμπέντρο στο 79’. Ο Ντομενέκ Μπαλανιά παρέταξε τους: Ραμαγιέτς, Ολιβέγια, Μπρουγκουέ, Σεγκάρα, Βεργκές, Γκενσάνα, Μπασόρα, Βιγιαβέρντε, Μαρτίνεζ, Κουμπάλα και Σαμπέντρο. Μέχρι σήμερα τελικός μεταξύ Μπάρσα κι Εσπανιόλ δεν έχει επαναληφθεί.  

ΣΕΖΟΝ 1958-1959: Η «σφραγίδα» του Ελένιο Ερέρα

Οι Μούρσια, Χιχόν, Μπέτις και Ρεάλ Μαδρίτης ήταν τα «θύματα» της μεγάλης Μπάρσα του Ελένιο Ερέρα. Ήδη πρωταθλήτρια, η Μπάρσα ήθελε και το Κύπελλο. Αντίπαλος στον τελικό του Μπερναμπέου ήταν η Γρανάδα. Όπως έγραφε και ο Τύπος της εποχής, προμηνυόταν παιχνίδι του Δαβίδ εναντίον του Γολιάθ. Κι έτσι έγινε. Το  τελικό σκορ 4-1 μιλάει από μόνο του. Τα γκολ σημείωσαν οι Μαρτίνεζ στο 2’, Κοσίς στο 10’ και στο 76’ και ο Τεχάδα στο 72’. Ο Ερέρα παρέταξε τους: Εστρέμς, Ολιβέγια, Ρόντρι, Γκράσια, Γκενσάνα, Σεγκάρα, Τεχάδα, Κοσίς, Μαρτίνεζ, Σουάρεζ και Βιγιαβέρντε.

ΣΕΖΟΝ 1962-1963: Μέσα στο Καμπ Νου

Η Μπάρσα τα βρήκε σκούρα μέχρι να φτάσει στον τελικό. Οι Μούρσια, Έλτσε, Βαγιαδολίδ και Βαλένσια, της έκαναν την ζωή αρκετά δύσκολη. Όλα όμως άξιζαν τον κόπο, γιατί ο τελικός θα γινόταν στο Καμπ Νου κόντρα στην Σαραγόσα. Και το ξεκίνημα ήτανε ιδανικό με τα τέρματα των Περέδα στο 9’ και Κοσίς στο 18’. Και στο 58’ έρχεται και το γκολ του Ζαλντούα. Οι 100.000 παριστάμενοι είχαν ήδη στήσει πάρτι στις εξέδρες. Το ματς έληξε με σκορ 3-1. Για την ομάδα του Γιοζέπ Γκονσάλβο έπαιξαν οι: Πεσούδο, Ρόντρι, Ολιβέγια, Γκράσια, Σεγκάρα, Γκαράι, Ζαμπάγια, Βεργκές, Ζαλντούα, Κοσίς και Περέδα.

ΣΕΖΟΝ 1967-1968: Ο τελικός των μπουκαλιών

Ένα ματς που πέρασε στην ιστορία εξαιτίας της «βροχής» των μπουκαλιών που δέχτηκαν οι παίκτες της Μπάρσα στο Σαντιάγο Μπερναμπέου. Όπως γίνεται αντιληπτό, αντίπαλος ήταν η Ρεάλ Μαδρίτης και το Κύπελλο το πήρε η Μπάρσα χάρη σε αυτογκόλ του Ζουνζουνεγκί στο 6’. Από τις κερκίδες των οπαδών της Ρεάλ άρχισαν να πέφτουν μπουκάλια στον αγωνιστικό χώρο κατά ριπάς, με αποτέλεσμα η ομάδα του Σαλβαδόρ Αρτίγας να μην μπορεί να κάνει τον γύρο του θριάμβου. Τότε αγωνίστηκαν οι: Σαντουρνί, Τόρες, Γκαγιέγκο, Ελάντιο, Ζαμπάλζα, Φουστέ, Ριφέ, Ζαλντούα, Μεντόνσα, Περέδα και Ρέσατς. Η υποδοχή στην Βαρκελώνη ήταν φυσικά πανηγυρική. Περίφημο είναι πλέον αυτό που διαδραματίστηκε στις εξέδρες των επισήμων με τον τότε πρόεδρο της Μπάρσα, Ναρσίς ντε Καρέρας να διηγείται: «Όταν αποχώρησε ο Φράνκο από το γήπεδο, η σύζυγος του Καμίλο Αλόνσο Βέγα, ήταν Υπουργός της κυβέρνησης, απευθύνθηκε στον Μπερναμπέου και του είπε: Ντον Σαντιάγο χάσαμε. Ο άντρας της έχοντας καταλάβει ότι εγώ το άκουσα της απάντησε: Πρέπει να συγχαρείς τον πρόεδρο της Μπαρσελόνα. Και η απάντησή της: Α μα βέβαια… Τον συγχαίρω γιατί και η Βαρκελώνη στην χώρα μας δεν ανήκει, έτσι δεν είναι? Και της είπα: Κυρία μου μην λέτε βλακείες»!

ΣΕΖΟΝ 1970-1971: Εκείνο το γκολ του Αλφονσέδα στην παράταση…

Ακόμα ένας αλησμόνητος τελικός. Αναμετρήθηκαν οι Μπαρσελόνα και Βαλένσια και πάλι στο Μπερναμπέου. Για την Μπάρσα έπαιξαν οι: Ρέινα, Ριφέ, Γκαγιέγκο, Ελάντιο, Τόρες, Κοστάς, Ρέσατς, Μαρσιάλ (Φουστέ 31’), Ντουένιας (Αλφονσέδα 65’), Ζαμπάλζα και Ασένσι. Ο αγώνας δεν ξεκίνησε καθόλου καλά για την ομάδα του Βικ Μπάκιγχαμ. Στο 48’ το σκορ ήταν 0-2 εις βάρος της Μπάρσα. Στο 51’ όμως ο Φουστέ μείωσε και στο 70’ ο Ζαμπάλζα έφερε το παιχνίδι στα ίσια. Στην παράταση η Μπάρσα που είχε μπει πιο αποφασισμένη, έδειξε τα δόντια της με γκολ του Αλφονσέδα στο 99’. Και στο 112’ ο ίδιος έβαλε τέλος στις όποιες ελπίδες της Βαλένσια να διεκδικήσει τον τίτλο. Τελικό σκορ: 4-3και ηθικό δίδαγμα ότι ο επιμένων νικά.

ΣΕΖΟΝ 1977-1978: Το αντίο ενός μύθου

Η εποχή του Κρόιφ μετρούσε τις τελευταίες της στιγμές. Και ο «ιπτάμενος Ολλανδός» ήθελε ν’ αποχαιρετήσει μια ομάδα κι έναν κόσμο που τον είχε αγαπήσει σχεδόν παθολογικά, μ’ έναν τίτλο. Στον τελικό του Μπερναμπέου, επικράτησε της Λας Πάλμας με 3-1. Σκόρερ ήταν οι Ρέσατς στο 8’ με πέναλτι και στο 26’ και ο Ασένσι στο 13’. Η Μπάρσα του μεγάλου Ρίνους Μίχελς παρατάχθηκε με τους: Μόρα, Ντε Λα Κρουζ, Νέεσκενς (Μασίζο 39’), Μιγκελί, Όλμο (Σάντσεζ 53’), Εστέμπαν, Ρέσατς, Ασένσι, Ζουβιρία, Κρόιφ και Φόρτες.

ΣΕΖΟΝ 1980-1981: Ο τελικός του Κίνι

Σεζόν με πολλά και δραματικά γεγονότα. Η ομάδα του Ελένιο Ερέρα ήταν εκτός Ευρώπης με την Σπόρτινγκ Χιχόν να την περιμένει στον τελικό της διοργάνωσης. Την νίκησε με σκορ 3-1. Πρωταγωνιστής αδιαμφισβήτητα όχι μόνο της αναμέτρησης, αλλά και γενικά εκείνων των ημερών ήταν ο Κίνι που είχε πέσει θύμα απαγωγής. Σκόραρε 2 φορές, στο 44’ και στο 58’, ενώ το τρίτο γκολ ήρθε από τον Εστέμπαν στο 66’. Η ομάδα αποτελούνταν από τους: Αρτόλα, Ράμος, Όλμο, Αλεσάνκο, Ζουβιρία, Σούστερ, Μαρτίνεζ (Σάντσεζ 64’), Εστέγια, Εστέμπαν, Σίμονσεν και Κίνι.

ΣΕΖΟΝ 1982-1983: Η «πτήση» του Μάρκος

Πάντα μια νίκη κόντρα στην Ρεάλ Μαδρίτης είναι λόγος γιορτής για τους Καταλανούς, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για τελικό και όταν η νίκη έρχεται και στο τελευταίο λεπτό. Κάτι τέτοιο συνέβη και στο Ρομαρέδα, όταν οι οπαδοί των μπλαουγκράνα είδαν τον Πιντσόν Μάρκος να «ίπταται» για να πιάσει μια μπαλιά του Χούλιο Αλμπέρτο από τ’ αριστερά και να την στέλνει συστημένη στα δίχτυα του Μιγκέλ Άνχελ στο 89’. Το πρώτο γκολ είχε μπει στο 31’ από τον Βίκτορ. Ο Φλάκο Μενότι είχε παρατάξει τους: Ουρούτι, Σάντσεζ, Μιγκέλι, Χεράρδο, Χούλιο Αλμπέρτο, Βίκτορ, Σούστερ, Εστέμπαν (Μοράν 80’), Μάρκος, Μαραντόνα και Καράσκο.

ΣΕΖΟΝ 1987-1988: Το κύπελλο της λύτρωσης

Η Μπάρσα ήταν στο χείλος του γκρεμού. Η μία ήττα διαδεχόταν την άλλη και η ομάδα απλά δεν βλεπόταν. Και επιπλέον σαν κερασάκι στην τούρτα, υπήρχαν και οι γκρίνιες και οι μουρμούρες των παικτών για τα δικαιώματα της εικόνας τους. Με μια λέξη, το χάος. Το Κύπελλο ήρθε σαν σωτηρία για την ομάδα του Λουίς Αραγονιές που εξασφάλισε έτσι την παρουσία της στα ευρωπαϊκά γήπεδα για την επόμενη σεζόν. Ο τελικός στο Μπερναμπέου ήταν πολύ φορτισμένος λόγω όλων των παραπάνω. Κρίθηκε από γκολ του Αλεσάνκο στο 61’. Αγωνίστηκαν οι: Ζουμπιζαρέτα, Χεράρδο, Μιγκέλι, Αλεσάνκο, Χούλιο Αλμπέρτο, Ουρμπάνο, Ρομπέρτο, Σούστερ, Βίκτορ (Καλντερέ 56’), Καράσκο και Λίνεκερ.

ΣΕΖΟΝ 1989-1990: Αμόρ, Σολέρ και… Τσέντο!

Ακόμα ένας κερδισμένος τελικός εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης. Στο Μεστάγια, η Μπάρσα επιβλήθηκε με 2-0, χάρη σε γκολ των Αμόρ στο 68’ και Σολέρ στο 90’. Η Ρεάλ των Μπουντραγκένιο, Ιέρο, Σούστερ και άλλων, τέλειωσε το ματς με 10 παίκτες αν κι έκανε πολλά για να μείνει με πολύ λιγότερους στον αγωνιστικό χώρο… Την Μπάρσα οδήγησαν στην κατάκτηση του τροπαίου οι: Ζουμπιζαρέτα, Αλεσάνκο, Κούμαν, Αλοϊσιο (Σέρνα 27’), Εουσέμπιο, Μπακέρο, Αμόρ (Σολέρ 70’), Ρομπέρτο, Σαλίνας, Λάουντρουπ και Μπεγκίρισταϊν. Ιστορικές έμειναν και οι δηλώσεις του τότε αρχηγού των Μαδριλένων, Τσέντο, μετά την λήξη του ματς: «Αγωνιστήκαμε σε αυτόν τον τελικό εναντίον μιας ξένης ομάδας και χάσαμε. Αυτό που περισσότερο μ’ ενοχλεί είναι ότι το Κύπελλο πήγε σε κάποιους που ούτε νιώθουν, ούτε πρόκειται να νιώσουν Ισπανοί».

ΣΕΖΟΝ 1996-1997: Γκασπάρ, τα πάντα όλα!

Η Μπάρσα έφτασε στον τελικό του Μπερναμπέου έχοντας αποκλείσει τις Ρεάλ, Ατλέτικο και Λας Πάλμας. Εκεί την περίμενε η Μπέτις. Όλα κρίθηκαν στην παράταση με τελικό σκορ 3-2. Σκόρερς χρίστηκαν οι Φίγκο στο 45’ και 114’ και Πίτσι στο 86’. Ο μεγάλος Μπόμπι Ρόμπσον, κατέβασε την εξής 11άδα: Μπαϊα, Φερέρ (Όσκαρ 84’), Κόουτο, Αμπελάρντο, Σερζί, Γκουαρντιόλα, Ντε Λα Πένια (Ποπέσκου 99’), Φίγκο, Λουίς Ενρίκε, Στόιτσκοφ (Αμουνίκε 67’) και Πίτσι. Όλα τα λεφτά ήταν η φιέστα που ακολούθησε, με τον ύμνο της Μπάρσα ν’ ακούγεται στο Μπερναμπέου όχι μία αλλά τρεις φορές. Ο αντιπρόεδρος, Ζουάν Γκασπάρ, με κασκόλ στο χέρι να κάνει  τον… μαέστρο από το γήπεδο δίνοντας τον ρυθμό στην κερκίδα!

ΣΕΖΟΝ 1997-1998: Ο «άγιος» Εσπ

Για πρώτη και τελευταία φορά η Μπάρσα κατακτά το τρόπαιο στα πέναλτι. Ο τελικός στο Μεστάγια κόντρα στην Μαγιόρκα είχε λήξει 1-1. Για τους Καταλανούς είχε σκοράρει ο Ριβάλντο στο 66’ και στην παράταση δεν άλλαξε τίποτα. Έφτασε λοιπόν η διαδικασία των πέναλτι. Ο Ρόα της Μαγιόρκα απέκρουσε 3 πέναλτι των μπλαουγκράνα. Ο ήρωας όμως της αναμέτρησης ήταν ο Ρουντ Εσπ, ο τερματοφύλακας της Μπάρσα, που απέκρουσε το κρίσιμο πέναλτι του Εζκούρα. Αγωνίστηκαν τότε οι: Εσπ, Φερέρ (Ροχέρ 50’), Ναδάλ, Ράιτσιγκερ, Μπογκάρντε, Λουίς Ενρίκε (Όσκαρ 105’), Σελάδες, Τζιοβάνι, Φίγκο, Άντερσον (Πίτσι 73’) και Ριβάλντο. Προπονητής ήταν ο Λουίς Φαν Χάαλ.

ΣΕΖΟΝ 2008-2009: Ο πρώτος τίτλος του Πεπ

Εκείνο το Κόπα Ντελ Ρέι ήταν το πρώτο τρόπαιο της εποχής του Πεπ Γκουαρντιόλα στον πάγκο της Μπαρσελόνα. Το Μεστάγια φιλοξένησε τον τελικό και αντίπαλος ήταν οι Βάσκοι της Αθλέτικ. Οι Καταλανοί επικράτησαν θριαμβευτικά με 4-1. Η Αθλέτικ πορηγήθηκε, αλλά η Μπάρσα έδειξε ποιος είναι το αφεντικό: Οι Τουρέ στο 31’, Μέσι στο 54’, Μπόγιαν στο 57’ και Τσάβι στο 64’ ήταν αυτοί που σκόραραν για τους μπλαουγκράνα. Ο Πεπ είχε παρατάξει τους: Πίντο, Άλβες, Τουρέ (Σιλβίνιο 88’), Πικέ, Πουγιόλ, Τσάβι (Πέδρο 87’), Μπουσκέτς, Κεϊτά, Μέσι, Μπόγιαν (Χλεμπ 83’) και Ετό.

ElMundoDeportivo.com