Δευτέρα 14 Μαΐου 2012

Ένα απόγευμα που δεν θα ξεχαστεί ποτέ...


Ψηλαφίζει το θρίλερ του Μάντσεστερ ο Κώστας Μαρούντας

Όταν ο δημοσιογράφος του sky sports προσέγγισε τον Μαντσίνι για τις πρώτες δηλώσεις μετά τον ανέλπιστο θρίαμβο που διαμόρφωσε η εκπληκτική ανατροπή των τελευταίων λεπτών, του είπε μεταξύ άλλων it’s a crazy season. Ποιος μπορεί να διαφωνήσει μαζί του; Γίναμε όλοι μάρτυρες μιας από τις συγκλονιστικότερες καταληκτικές στροφές ever. Τα δυο γκολ στις καθυστερήσεις ανέτρεψαν τα δεδομένα και έστειλαν στον ουρανό τη Σίτι και τους αφιονισμένους οπαδούς της, και ταυτόχρονα έριξαν στο καναβάτσο την άσπονδη γειτόνισσα Γιουνάιτεντ, που αποκαθηλώθηκε με τον πιο απίστευτο τρόπο. Η ομάδα έκανε το καθήκον της, νίκησε το δικό της παιχνίδι, περίμενε να οριστικοποιηθούν τα ευχάριστα, αλλά αυτό κόντρα στη λογική που ανέδυαν τα πεπραγμένα ελάχιστα πριν το τέλος, δεν έγινε ποτέ.



Η Μάντσεστερ Σίτι επέστρεψε, λοιπόν, στην κορυφή της Αγγλίας μετά από 44 χρόνια. Έπαιξε με τη φωτιά, για πολλή ώρα είχε βυθίσει τους φίλους της σε μια ανείπωτη θλίψη, αλλά στο τέλος αντί να κάψει το ίδιο της το σώμα, άναψε τους πυρσούς της νίκης, του θριάμβου και του πρωταθληματικού τίτλου. Μετά από ένα τέτοιο ματς, που αποτέλεσε την πιο χιτσκοκική, αλλά και ρεαλιστική απεικόνιση ολόκληρης της φετινής σαιζόν στην Πρέμιερ Λιγκ, κρίθηκε ο τίτλος. Δεν μπορούμε να πούμε και πολλά. Τα ίδια τα γεγονότα μίλησαν και άφησαν τη δική τους στάμπα που θα παραμένει αναλλοίωτη στο μέλλον, για όσους έζησαν αυτό το απόγευμα.

Πάνω που όλοι θα ήταν έτοιμοι να κατασπαράξουν τον Μαντσίνι και τους παίκτες του, να μιλήσουν για πρωτοφανή αυτοκτονία και αυτοκαταστροφή, να αποθεώσουν τον Σερ Άλεξ και τα παιδιά του, όλα άλλαξαν. Το ποδόσφαιρο μας χάρισε μια εμπειρία που θα τη μνημονεύουν όλοι στο διηνεκές. Ας προσπαθήσουμε να αφουγκραστούμε τα συναισθήματα ενός μόνο ανθρώπου φίλου της Σίτι κατά τη διάρκεια ολόκληρου του δευτέρου ημιχρόνου, και αν μπορέσουμε έστω να προσεγγίσουμε την ολότητα τους, θα καταλάβουμε με περισσή ευκρίνεια τι έγινε. Η Σίτι δεν εγκατέλειψε ούτε την κρισιμότερη στιγμή την αγαπημένη της φετινή συνήθεια, που λίγο έλειψε να της κοστίσει τον τίτλο: να μένει πίσω στο σκορ. Μόνο που αυτή τη φορά πρόλαβε και κατάφερε να σηκώσει το τρόπαιο. Κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να γίνει αν δεν έκλεινε με τόσο ευνοϊκό έως προκλητικό τρόπο το μάτι ο Θεός της μπάλας, που μάλλον υπάρχει μετά τα όσα θαυμαστά παρακολουθήσαμε στην τελευταία αγωνιστική της Πρέμιερ Λιγκ. Ένας μαραθώνιος με ανατροπές και τεράστιο σασπένς. Τελικά, αυτό το 1-6 του Ολντ Τράφορντ έδωσε-έκρινε και τον τίτλο, αν αναλογιστούμε ότι όλα κρίθηκαν στη διαφορά τερμάτων. Το σύμβολο της φετινής Σίτι, απέκτησε τελικά και πρακτικές διαστάσεις, πέρα από το σημαντικό γόητρο…

Και για να μην ξεχνιόμαστε η Ιστορία έγραψε: Μάντσεστερ Σίτι-ΚΠΡ 3-2, πρωταθλήτρια Αγγλίας η Σίτι μετά από πολλά πολλά χρόνια. Το Μάντσεστερ πανηγυρίζει για άλλη μια χρονιά τον τίτλο, όχι στο γνώριμο και συνηθισμένο κόκκινο φόντο, αλλά στα γαλάζια των νέων πρωταθλητών, των φρέσκων επικυρίαρχων…

Υγ Μια και είπαμε ΚΠΡ οφείλουμε να της απονείμουμε τα εύσημα για τη συμμετοχή και την καθοριστική συμβολή της σε αυτό το θρίλερ. Οι άνθρωποι πάλεψαν όσο μπορούσαν, λίγο έλειψε να μετατρέψουν σε κηδεία το πάρτι, σε νεκροταφείο το γήπεδο. Τελικά, παρότι έφυγαν ηττημένοι δεν έπεσαν κατηγορία, οπότε χαρούμενοι και ικανοποιημένοι γαρ, μπορούν να ηρεμήσουν και να κατανοήσουν-απολαύσουν ότι συμμετείχαν σε ένα από τα σημαντικότερα ποδοσφαιρικά παιχνίδια που έλαβαν χώρα τόσο στη Γηραιά Αλβιόνα, όσο και στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο διαχρονικά. Να μου συγχωρέσετε το κάπως υπερβολικό του πράγματος, αλλά δεν βλέπουμε και κάθε μέρα τέτοιες ανατροπές και τέτοια θρίλερ…

Δεν υπάρχουν σχόλια: