Τρίτη 3 Ιουλίου 2012

Η σενιέρα του Τσάβι


Πολύ συχνά πίσω από κάθε ιστορία, κρύβονται άλλες μικρές ιστορίες ή ευτράπελα. Ο τελικός του Euro στο Κίεβο, δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Και αναφερόμαστε στην σημαία που είχε ο Τσάβι κατά την διάρκεια των πανηγυρισμών για την κατάκτηση του τίτλου και πάνω στην οποία ήταν γραμμένα διάφορα ονόματα. Παραδοσιακά, τα αδέρφια του Τσάβι είναι αυτά που αναλαμβάνουν τέτοιες «αποστολές». Έτσι είχε γίνει και στο Μουντιάλ του 2010, αν και η σενιέρα του τωρινού Euro πέρασε από διάφορες περιπέτειες μέχρι να καταλήξει στα χέρια του Τσάβι.



Οι γονείς του, Γιοακίν και Μαρία Μερσέ, ταξίδεψαν μαζί με φίλους του άσου της Μπάρσα για τον τελικό, αν και τα αδέρφια του ήταν απόντες. Το Σάββατο το βράδυ πήγαν από την Βαρκελώνη στην Μαδρίτη, όπου θα έπαιρναν πτήση τσάρτερ με προορισμό το Κίεβο τα ξημερώματα της Κυριακής. Φτάνοντας στην Μαδρίτη, αντιλήφθηκαν ότι κανείς δεν είχε προνοήσει να πάρει μαζί του κάποια καταλανική σημαία και άρχισαν να ψάχνουν να βρουν κάποια όπως-όπως. Το να βρεις όμως έστω και διακοσμητικό σημαιάκι της Καταλονίας σε μαδριλένικο έδαφος, είναι σαν να ψάχνεις ψύλλους στ’ άχυρα. Φτάνοντας στο Κίεβο, είπαν να δοκιμάσουν την τύχη τους στο γήπεδο όπου θα γινόταν ο τελικός, αλλά όπως ήταν λογικό οι μόνες σημαίες που υπήρχαν ήταν της Ισπανίας και της Ιταλίας.

Λίγο πριν την έναρξη του τελικού και πάνω που είχαν πάρει απόφαση ότι δεν θα είχαν τύχη με το συγκεκριμένο θέμα, είδαν στις κερκίδες του γηπέδου έναν άντρα με την κατλανική σημαία περασμένη στους ώμους του. Αμέσως του ζήτησαν να τους την δανείσει και μολονότι ο άνθρωπος δίσταζε στην αρχή, αποδείχτηκε ότι και αυτός ήταν από την Τεράσα και μάλιστα γνώριζε κι έναν από τους φίλους του Τσάβι! Δέχτηκε να τους την παραχωρήσει, αλλά με τον όρο να του την επιστρέψουν μετά την λήξη του τελικού. Έτσι κι έγινε. Τα ονόματα που υπήρχαν πάνω στην σημαία ήταν αυτά της οικογένειας και των ανιψιών του Καταλανού, στον οποίο ο Τσάβι από δω και πέρα σίγουρα θα χρωστάει χάρη…

sport.es

1 σχόλιο:

daskalos είπε...

Υπέροχο!Η ιστορία ,η ψυχή του καταλανικού λαού στις πλάτες του μεγαλύτερου καταλανού παίκτη σε μια σημαία ενός ανώνυμου ανθρώπου.Μια σημαία με δυο χρώματα,το ένα του αίματος,το σπουδαιότερο τρόπαιο που η ζωή ξέρει να εμφανίζει και να απονέμει τη μεγαλύτερη στιγμή.