Κεϊτά: ο εκλεκτός του Πεπ

Ο Σεϊντού Κεϊτά είναι από εκείνους τους παίκτες που ελάχιστοι φίλοι της Μπάρσα θα προτιμούσαν για την αρχική 11άδα της ομάδας τους. Για κάποιο λόγο όμως, σε πολλούς από εμάς έχει ήδη αρχίσει να λείπει. Και δεν είναι μόνο για τον χαρακτήρα και την επιρροή που είχε στ’ αποδυτήρια της ομάδας, αλλά και για τα όσα γενικά είχε προσφέρει στην ομάδα. Έχοντας την «σφραγίδα» ως ένας από τους αγαπημένους παίκτες του Πεπ, η συμπεριφορά του σε μια ομάδα γεμάτοι με ποδοσφαιρικές «βεντέτες» ήταν κάτι παραπάνω από υποδειγματική. Κάθε φορά που είχε χρόνο συμμετοχής,  έκανε τα πάντα για την ομάδα αλλά και όταν δεν έπαιζε ήταν πάντοτε στο πλευρό των συμπαικτών του. Από το στόμα του δεν ακούστηκε ποτέ το παραμικρό παράπονο για το οτιδήποτε, μολονότι κάτι τέτοιο παρεξηγήθηκε από αρκετούς καλοθελητές ως βόλεμα και συμβιβασμός. Οι περισσότεροι πάντως το είδαν ως αυτό που πραγματικά ήταν: σεβασμός απέναντι στην ομάδα του και τον προπονητή του. 


 

Ειδικά την τελευταία σεζόν, ο Κεϊτά ήταν πηγή σιγουριάς και ασφάλειας για την ομάδα. Την δουλειά του θα την έκανε στο έπακρο, είτε καλύπτοντας τον Σέρχιο Μπουσκέτς είτε θα έπαιζε και πιο προωθημένος εκμεταλλευόμενος το ύψος και την δύναμή του και να προσπαθήσει, γιατί όχι, να σκοράρει. Η παρουσία του αποδείχτηκε καταλυτική σε αρκετά ματς. Την πρώτη του χρονιά θα ήταν σίγουρα αρκετοί όσοι αναρωτιόντουσαν τι ακριβώς κάνει στην ομάδα, μετά όμως κανείς δεν μπορεί ν’ αμφισβητήσει ότι δούλεψε πολύ και βρήκε τα πατήματά του. Και δεν ήταν μόνο η αμιγώς ποδοσφαιρική του προσφορά. Η ταπεινοφροσύνη και η καλοσύνη του, ήταν βαρόμετρο για τις ισορροπίες της ομάδας. Πολλά συνοψίζονται σε μια φράση που είπε στην αποχαιρετιστήρια συνέντευξή του: «Μπορεί να μην είμαι Καταλανός, αλλά υπερασπίστηκα με μεγάλη περηφάνια και αγάπη αυτήν την φανέλα». 

Όλοι οι συμπαίκτες του είπαν και τόνισαν ότι κανείς δεν θα τον ξεχάσει ποτέ, κάτι που δεν μπορεί να ειπωθεί για αρκετούς από όσους φόρεσαν τα μπλαουγκράνα πρόσφατα. Το καλύτερο βέβαια θα ήταν να μπορούσε ο Κεϊτά ν’ αποχαιρετήσει τους πρώην πια συμπαίκτες του αυτοπροσώπως και όχι μέσω Twitter και Facebook. Δεν ήταν δα και πολύ δύσκολο κάτι τέτοιο. Επίσης, τώρα με την αποχώρησή του, η Μπάρσα είναι υποχρεωμένη να τον αντικαταστήσει. Και αυτό γιατί ας αναρωτηθούμε το πιο απλό: Τι θα γίνει αν ο Μπουσκέτς τραυματιστεί? Είτε ο αντικαταστάτης του βρεθεί στην Μπάρσα Β, βλέπε Γιονάταν Ντος Σάντος, είτε από τους Βάσκους της Μπιλμπάο, το κενό που αφήνει είναι στ’ αλήθεια δυσαναπλήρωτο και δεν το λέμε αυτό απλά για ν’ αναπαράγουμε κάποιο από τα κλισέ του αποχαιρετισμού. 

Κι εδώ έρχεται ένα ερώτημα στο προσκήνιο? Δεν θα ήταν καλύτερο να έμενε για μια ακόμα σεζόν? Πόσο δύσκολο θα ήταν ν’ ανανεωθεί το συμβόλαιο ενός παίκτη που εκτός του ότι είχε απόλυτα αδιαμαρτύρητα αποδεχτεί δευτεραγωνιστικό ρόλο στην ομάδα, είχε άψογη επαγγελματική και ανθρώπινη συμπεριφορά απέναντι στην ομάδα? Ίσως όντως να ήθελε περισσότερα χρήματα ή να νιώσει πιο σημαντικός. Απλά αναρωτιόμαστε αν η απόφαση αυτή ήταν όντως η καλύτερη για την ομάδα ή απλά μια κάποια οικονομική ανακούφιση. Αλλά ακόμα και αν τα χρήματα ήταν το θέμα, γιατί είμαστε διατεθειμένοι να ξοδέψουμε ένα σωρό λεφτά για τον Χάβι Μαρτίνεζ? Κανείς δεν αμφισβητεί την ποιότητά του, αλλά και πάλι ποιος εγγυάται για την βέβαιη επιτυχία του?

Οι ερωτήσεις αναφορικά με την αποχώρηση του Κεϊτά είναι πολλές και οι απαντήσεις λίγες. Ας ελπίσουμε μόνο ότι η απόφαση αυτή ήταν εν μέρει και απόφαση του Τίτο κι ότι υπάρχει το εναλλακτικό σχέδιο για να καλυφθεί η θέση του, τόσο στο γήπεδο όσο και στα «οικογενειακά» αποδυτήρια της Μπάρσα. Τέλος, ας ευχηθούμε και στον ίδιο τον Σεϊντού να δικαιωθεί πραγματικά από την νέα σελίδα στην καριέρα του και να θυμάται πως όπου κι αν βρίσκεται, όλοι οι μπλαουγκράνα του έχουν φυλάξει μια ξεχωριστή θέση στις καρδιές τους!

totalbarca.com