Δύο παρτιτούρες σε μία…

Του Marti Perarnau

1.Όλοι προσεκτικοί και χωρίς διάθεση για υπερβολές , τουλάχιστον σε επίπεδο φυσικής κατάστασης. Ή επίσης μην δείχνοντας από την αρχή τα χαρτιά τους. Ο Μουρίνιο, γνωρίζοντας την αδυναμία της ομάδας του, δεν κυνήγησε την κατοχή και γι’ αυτό δεν θέλησε να κουράσει υπέρ του δέοντος τους παίκτες του. Η Ρεάλ παρατάχθηκε καλά στο γήπεδο και εκεί έκανε την εμφάνισή του ο Καγιεχόν, που συμμετείχε σε ένα ιδιόμορφο 4-3-3 για να κλείσει τον Αντριάνο.

2.Η Μπάρσα έχει τον έλεγχο, την μπάλα, αλλά σαν να μην έχει βάθος. Χώρος στο κέντρο υπάρχει, αλλά οι Οζίλ και Μπενζεμά, έστω και φοβισμένα, δεν αφήνουν το παιχνίδι πολλές φορές να εξελιχθεί. Η Μπάρσα δεν νιώθει και πολύ άνετα, άσχετα με το αν ουκ ολίγες φορές έρχονται οι παίκτες της πρόσωπο με πρόσωπο με τον Κασίγιας. Ευτυχώς κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει συχνά, γιατί η Μπαρσελόνα θέλει την μπάλα και την τάξη και όχι το χάος και το ρίσκο.

3.Το σκηνικό μεταβλήθηκε στο δεύτερο ημίχρονο και οι Τσάβι-Μπουσκέτς είχαν σημαντικό μερίδιο ευθύνης σε αυτό. Ο Τίτο πρόσεξε ότι η Μπάρσα δεν είχε σύνδεση και συνοχή στο κέντρο. Ο Μέσι έκανε ένα βήμα πίσω και ο Τσάβι ένα βήμα μπροστά. Και η ομάδα ξαφνικά σαν να απέκτησε επιπλέον παίκτες, περισσότερη όρεξη, αλλά και προσέφερε περισσότερο χώρο και μεγαλύτερη άνεση στην Ρεάλ, που το πίστεψε και πριν και μετά το 1-1.

4.Ο Μπουσκέτς είναι πολύ σημαντικός. Όπως και ο Ινιέστα που διαβάζει στο γήπεδο την παρτιτούρα του ματς. Ξέρει τι πρόκειται να γίνει και ανάλογα αποφασίζει για τον ρυθμό. Και ο Μπουσκέτς είναι αρτίστας στην πρώτη πάσα. Είναι αυτός που αναλαμβάνει τον ρόλο ενός αφανούς αρχηγού, προκειμένου να πάρουν όλα τον δρόμο τους. Και όταν είναι αυτός καλά, η Μπάρσα απλά ρέει…

5. Κοντά στο τέλος, η Ρεάλ παίρνει ανάσες, κάνει ένα βήμα πίσω και τρώει κι άλλο γκολ. Προσπαθεί να φτάσει στην αντίπαλη περιοχή. Ο Ιγκουαϊν δεν παίζει και πολύ καλά και δεν υπάρχει πια και ο Οζίλ. Η μισή ομάδα πιέζει και η άλλη μισή περιμένει να μην επιτεθεί η Μπάρσα. Ο Ινιέστα υποδέχεται την μπάλα και αριστοτεχνικά βγάζει μια απίστευτη μπαλιά στον Τσάβι, που δεν συγχωρεί.

6. Στις 23 Αυγούστου είναι σχεδόν αδύνατον να τρέξεις πίσω από την μπάλα για περισσότερο από μισή ώρα και να κάνεις και πολλές περίτεχνες κινήσεις. Και οι δύο τα πήγαν καλά, και του Βαλντές συμπεριλαμβανομένου, αντιπροσωπευτικού παραδείγματος της φιλοσοφίας της Μπάρσα. Το να παίζεις έτσι εμπεριέχει ένα κάποιο ρίσκο που μικραίνει όμως όταν έχεις έναν τερματοφύλακα όπως είναι ο Βαλντές.