Στο πρώτο ημίχρονο ήταν εξαφανισμένος.Μόνο μια γρήγορη διαδικαστική εκτόπιση από τον Πικέ και μια κοκορετσάδα μπροστά του.Στο δεύτερο ημίχρονο σκόραρε χωρίς ούτε ο ίδιος να το καταλάβει. Αλλά επειδή είχε πολύ χρόνο ακόμα ψιλοπανηγύρισε, δε σήκωσε το χέρι και ούτε είπε για κάλμες...Και δικαιώθηκε. Ήρθε καταιγίδα και σε λίγο το ταμπλώ έγραφε 3-1. Τότε τον είδε να εφορμά κάνοντας πάρτυ. Σκεφτηκε πάλι μούντζες θα' χουμε..Πρώτα του την έχωσε με το πόδι ξεδιάντροπα και αμέσως βοήθησε και τo δεξί καρατέκα του,ενώ ο Μέσσι σήκωσε ασυναίσθητα το χέρι να προφυλαχθεί.Τον γκρέμισε κυριολεκτικά, Μάλιστα ήρθε και ο άλλος ο δολοφόνος, ο Ράμος, αλλά αφού είχε ήδη πέσει κρατήθηκε και δεν τον αποτελείωσε. Ο διαιτητής,τι να κάνει, σφύριξε και αν ήταν άλλος, η κίτρινη ήταν σίγουρη. Και τότε ο πορτογάλος υπερπαίκτης με το ίδιο αυτό ρεζιλεμένο χέρι του διαμαρτυρήθηκε ότι ο κοντός του χτύπησε τον ώμο! , δείχνοντας το επιτακτκά μάλιστα.Ο Λίο καθισμένος κάτω χαμογέλασε πονώντας.Όχι για τη διαμαρτυρία του ρόμπα. Αλλά για το πώς ένας παικτης που θέλει να λέγεται ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο, είναι ένας κοινός ήρωας τσίρκου που θέλει επειγόντως καλμόλ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου