Το πιό κρίσιμο παιχνίδι (μέχρι το επόμενο)

Μεγάλη προσοχή στο πρώτο ημίχρονο θα πρέπει να δείξει η άμυνα της Μπάρσα

Ο αποψινός αγώνας της Μπάρσα με τη Βαλένθια δεν είναι ένα ακόμα δύσκολο παιχνίδι στην κούρσα γιά την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Είναι ένας από τους δυσκολότερους που θα δώσουμε φέτος, ένας αγώνας που θα πιστοποιήσει αν μπορούμε να ξεπερνάμε τις δυσάρεστες ψυχολογικά καταστάσεις και να μένουμε συγκεντρωμένοι στους στόχους μας.

Μετά την ήττα από την Ρεάλ Μαδρίτης στον επαναληπτικό του ισπανικού Super Cup και την απώλεια του πρώτου τίτλου της χρονιάς, η Μπάρσα θα πρέπει σήμερα να βάλει τα δυνατά της απέναντι σε μιά πολύ ποιοτική και επικίνδυνη ομάδα με τα ίδια περίπου πλεονεκτήματα και τις ίδιες αδυναμίες με τις δικές της. Αν κατορθώσει να πάρει τη νίκη, τότε θα διατηρήσει τη διαφορά της από τη Ρεάλ Μαδρίτης στους 5 βαθμούς, θα σβήσει τις αμφιβολίες που δημιουργήθηκαν προχθές στο Μπερναμπέου και θα επαναφέρει την ... ημερήσια διάταξη εκεί που είχε μείνει πριν το παιχνίδι της Τετάρτης.

Αν δεν τα καταφέρει, τότε ο σκεπτικισμός θα διατηρηθεί, η γκρίνια θα εμφανιστεί και ίσως και οι πρώτες φωνές αμφισβήτησης του Βιλανόβα.

Δεν είναι μόνο η ποιότητα της Βαλένθια που καλείται απόψε να ξεπεράσει η Μπάρσα. Είναι και η κούραση από τους συνεχόμενους αγώνες, ανάμεσα στους οποίους δύο clasicos μέσα σε μιά βδομάδα. Ηδη ο Βιλανόβα παραδέχτηκε πως ο Μπουσκέτς είναι κουρασμένος. Κι εγώ θα συμπλήρωνα πως δεν πρέπει να είναι μόνο αυτός. Διαβάζοντας πως το "φρεσκάρισμα" της ομάδας σήμερα, πιθανότατα θα περιλαμβάνει τη χρησιμοποίηση του Σεσκ στο βασικό σχήμα, ομολογώ πως "δαγκώθηκα". Γιατί με την μέχρι τώρα απόδοσή του, ο μεσοεπιθετικός από το Αρενύς δεν με έχει πείσει πως είναι καλύτερος απ ότι ήταν την προηγούμενη σεζόν, κάθε άλλο. Εγώ τον βλέπω χειρότερο, πιό αργό και πιό άτολμο, σαν να τον απασχολούν άλλα πράγματα και όχι το ποδόσφαιρο. Ασφαλώς γιά παίκτες τέτοιας κλάσης, είναι θέμα χρόνου να ξεπεράσουν τα όποια προβλήματά τους και να παρουσιάσουν τον καλό τους εαυτό. Και θα έλεγα πως αυτή τη στιγμή, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, η ομάδα χρειάζεται τον καλό Σεσκ. Τον χρειάζεται γιατί προσωπικά βλέπω τον Τσάβι να συνεχίζει από εκεί που έμεινε πέρυσι. Δυστυχώς πρέπει να το πάρουμε απόφαση. Ο Τσάβι των δύο τελευταίων ετών δεν είναι ο Τσάβι που γνωρίζαμε. Δεν παύει να είναι ένας μεγάλος ποδοσφαιριστής, όμως η φυσιολογική πτώση του λόγω ηλικίας αλλά και καταπόνησης από τα συνεχόμενα παιχνίδια, οδηγούν και την ομάδα να είναι αρκετά κλικ πιό αργή απ αυτό που ξέραμε μέχρι και πέρυσι το καλοκαίρι. Τον ρόλο του προσπαθεί να καλύψει ο Αντρεσίτο ο οποίος παίζει πολύ πιό κεντρικά από άλλες χρονιές και συμβάλλει πολύ περισσότερο στο δημιουργικό κομμάτι του παιχνιδιού. Ακόμα και ο Μέσσι υποχρεώνεται να έρθει αρκετές φορές σε ρόλο κεντρικού χαφ και να "κουβαλήσει" τη μπάλα, γιατί πιά δεν την παίρνει όσο άμεσα τη χρειάζεται με αποτέλεσμα να μαρκάρεται από δύο και τρεις αντιπάλους.

Το προχθεσινό πρώτο ημίωρο με τη Μαδρίτη δεν κατέδειξε μόνο το εγγενές πρόβλημα χαλαρότητας με την οποία μπαίνουμε στα παιχνίδια μας. Σε ένα βαθμό, η πίεση των παικτών του Μουρίνιο στο δικό μας μισό γήπεδο και τα προβλήματα που δημιούργησε, έδειξαν πως ίσως γιά πρώτη φορά τα τελευταία 5 χρόνια τίθεται σε αμφιβολία η καλή μας κυκλοφορία. Το ότι τα πράγματα βελτιώθηκαν μετά το 30ο λεπτό, δεν ωφείλεται τόσο στο γεγονός πως εμείς βρήκαμε τρόπους να σπάσουμε αυτή τη πίεση. Ωφείλεται στο ότι γιά δικούς της λόγους, στρατηγικής ή και ψυχολογικούς, η Μαδρίτη οπισθοχώρησε.

Αυτά τα προβλήματα καλούμαστε λοιπόν να λύσουμε και σήμερα. Να κυκλοφορήσουμε σωστά τη μπάλα, να δημιουργήσουμε φάσεις και να πετύχουμε γκολ, απέναντι σε μιά ομάδα κίνδυνο-θάνατο σε αντεπιθέσεις, με πολλές επιθετικές αρετές ακόμα και απέναντι σε οργανωμένη άμυνα, αλλά και αμυντικές αδυναμίες ανάλογες των δικών μας.

Παρακολουθώντας τη Βαλένθια στον αγώνα της κόντρα στην Ντεπορτίβο Λα Κορούνια την προηγούμενη αγωνιστική παρατήρησα μιά ... μαύρη τρύπα στην αριστερή πλευρά της άμυνάς της. Είναι λογικό η αποχώρηση του Ζόρντι Αλμπα να μην έχει καλυφθεί ακόμα. Οι "νυχτερίδες" απέκτησαν πρόσφατα γιά τη θέση αυτή τον Αλί Σισοκό, όμως δεν είναι έτοιμος ακόμα και δεν ξέρω πόσο καλή ιδέα θα ήταν γιά τον Πελεγκρίνο να τον χρησιμοποιήσει απόψε στο βασικό σχήμα.

Το δεύτερο που παρατήρησα είναι μιά ασυνεννοησία του κέντρου της άμυνας, σε σέντρες και στημένα. Ενώ με τη μπάλα κάτω τα στόπερ της Βαλένθια δείχνουν να λειτουργούν καλά, μόλις η μπάλα σηκωθεί από το χόρτο λες και τους χτυπάει ... ηλεκτρικό ρεύμα. Δείτε στο παρακάτω βίντεο το αστείο πέναλντυ στο οποίο υπέπεσε ο Ρικάρντο Κόστα, πέναλντυ που του στοίχισε και την αποβολή και οδήγησε στην ισοπαλία και την απώλεια δύο βαθμών γιά τις "νυχτερίδες"

Μιά άλλη παρατήρηση που έχω να κάνω είναι πως η Βαλένθια "πέφτει" όσο περνάει η ώρα. Ξεκίνησε εκρηκτικά, προηγήθηκε μόλις στο 28 με 2-0 χάρη σε δύο γκολ του μεγάλου της σκόρερ Ρομπέρτο Σολδάδο, όμως μετά το 30ό λεπτό έπεσε απότομα και στο δεύτερο ημίχρονο έδειξε να μην έχει πολλές δυνάμεις, κάτι που εκμεταλεύτηκαν οι Γαλιφιάνοι, αφού αν και υστερούσαν κατά πολύ τεχνικά των αντιπάλων τους, μόνο με το τρέξιμο κατάφεραν να πάρουν έναν υπερπολύτιμο βαθμό σε μιά απ τις δυσκολότερες έδρες της Primera.

Ο Πελεγκρίνο αρέσκεται να χρησιμοποιεί το 4-4-2 σαν αρχικό σχήμα, με τον νεοαποκτηθέτα Γκάγκο αλλά και τον Τίνο Κόστα σε ρόλο αμυντικών χαφ, όμως η φιλοσοφία της ομάδας είναι ξεκάθαρα επιθετική. Τα πλάγια χαφ Φεγκουλί και Γκουαρδάδο είναι ουσιαστικά εξτρέμ. Σπάνια συμβάλουν στην αμυντική λειτουργία της ομάδας. Ουσιαστικά είναι σαν να βλέπεις ένα 4-2-4.

Μπροστά, υπάρχουν δύο πολύ επικίνδυνοι ποδοσφαιριστές. Δεν θα αναφερθώ τόσο πολύ στον Σολδάδο - η αξία του και το "φονικό" του ένστικτο είναι δεδομένα. 

Πιό πολύ με απασχολεί ο Γιονάς, ένα πολυσύνθετος ποδοσφαιριστής που δημιουργεί τεράστια προβλήματα στις αντίπαλες άμυνες επειδή μπορεί να κάνει τα ... πάντα. Γι αυτό είναι και απρόβλεπτος! Ο Βραζιλιάνος μπορεί να τριπλάρει, να επιταχύνει, να πασάρει, να σουτάρει από μεγάλη απόσταση, να πατήσει περιοχή και πολύ δύσκολα του παίρνεις τη μπάλα. Ουσιαστικά είναι εκτελεστής και συντονιστής της ομάδας ταυτόχρονα. Αυτός δίνει τον ρυθμό και αυτός αν μπλοκαριστεί, μπλοκάρεται όλη η ομάδα. Αδυναμία του το ότι δεν είναι αρκετά δυνατός, δεν του αρέσουν πολύ τα τζαρτζαρίσματα σώμα με σώμα, τον κουράζουν και τον εκνευρίζουν.

Οι δύο περιφερειακοί ακραίοι μεσοεπιθετικοί, έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά. Ο μεν Φεγκουλί είναι πολύ γρήγορος και έχει φαρμακερό σουτ από μεγάλη απόσταση αλλά υποπίπτει συχνά σε λάθη ... βιασύνης. Ο δε Μεξικάνος Γκουαρδάδο παίζει πάνω στην αριστερή πλάγια γραμμή, έχει εξαιρετική τρίπλα που τον βοηθάει να ...χαζεύει τους αντιπάλους του και σεντράρει περίφημα. Δεν είναι πολύ γρήγορος, δεν έχει μεγάλες αντοχές, δεν σουτάρει συχνά, όμως συμβάλει στο επιθετικό παιχνίδι της ομάδας του σερβίροντας αρκετές σέντρες στον ικανότατο κεφαλοσφαιριστή Ρομπέρτο Σολδάδο

Απόψε το βράδυ λοιπόν, η Μπάρσα καλείται να μπει ¨φρέσκια" από την αρχή (επιτέλους) ή τουλάχιστον να προσέξει πολύ στην αρχή, αφού το πρώτο ημίχρονο είναι το "καλό" ημίχρονο της Βαλένθια. Καλείται πρώτ απ όλα να εξουδετερώσει τον Γιονάς και γι αυτό το σκοπό θα χρειαστεί συντονισμένη δράση. Επίσης καλείται να "χτυπήσει" από την δεξιά πλευρά της επίθεσής της, εκεί που είναι και η μεγαλύτερη αδυναμία των "νυχτερίδων". Αλβες, Μέσσι και Πέδρο ή Αλέξις (όποιον επιλέξει ο Τίτο γιά δεξί επιθετικό), θα πρέπει να "φορτώσουν" την πλευρά αυτή.

Τέλος, με καλές εκτελέσεις κόρνερς και πλάγιων φάουλ, η Μπάρσα μπορεί να πάρει κάτι καλό, αφού όπως προείπα οι συνεργασίες των κεντρικών αμυντικών της Βαλένθια όταν η μπάλα παίζεται ψηλά, δεν είναι και οι καλύτερες.