Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2012

Λαμόγια, η Μπάρσα δεν μπαίνει σε εισαγωγικά [Sevilla vs Barça 2-3]

του Νίκου Περπερίδη
Μεγάλη νίκη η σημερινή για την Μπάρσα, σε μια έδρα που ποτέ δεν είναι εύκολη η επικράτηση. Πολλά με προβλημάτισαν, αλλά δεν πρόκειται να μιλήσω για αυτά. Όχι σήμερα. Όχι μετά από ακόμη μια επίδειξη μικροψυχίας, από μερίδα του ελληνικού Τύπου, που περιμένει με το χέρι στην σκανδάλη, για να πυροδοτήσει βολές κομπλεξισμού, προς Καταλονία μεριά.


Θα πει κάποιος, μα γιατί ασχολείσαι? Δεν τους ξέρεις? Δεν τους βαρέθηκες? Ναι και τους ξέρω και τους βαρέθηκα, αλλά δεν θα κουραστώ ποτέ, όσο έχω την δυνατότητα, να τους απαντώ και μάλιστα με ονοματεπώνυμο και την ταπεινή ιδιότητα, ενός απλού φιλάθλου της Μπάρσα. Της Μπάρσα, που δεν γράφεται φουκαράδες, μέσα σε εισαγωγικά, γιατί δεν είναι προσωνύμιο, αλλά ΙΔΕΑ. Έχετε την εντύπωση πως με αυτόν τον τρόπο την μειώνετε? Το δικό σας, ούτως ή άλλως απειροελάχιστο ανάστημα, μικραίνετε ακόμη περισσότερο. Της Μπάρσα, που όποτε την «σφάζουν στο γόνατο», (βλέπετε φουκαράδες, αυτή η φράση μπορεί να μπει σε εισαγωγικά) σφυρίζετε αδιάφορα, όλοι εσείς που κρύβεστε ΑΝΩΝΥΜΑ πίσω από μεγάλα ειδησεογραφικά sites.

Είναι η ίδια Μπάρσα, που με τους «κοντοπίθαρους» (κι άλλα εισαγωγικά) παικταράδες, που δεν σας δίνουν τροφή για αισχρά κουτσομπολιά (τι κρίμα για σας, που ζείτε για να μάθετε τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις, αφού οι δικές σας, έχουν χαθεί στη λήθη του χρόνου) θα συνεχίσει να πρωταγωνιστεί, ΜΟΝΟ μέσα στα γήπεδα και θα σας απασχολεί ΜΟΝΟ για τις επιδόσεις της στο χορτάρι. Χωρίς γκρίνιες, χωρίς σπέκουλα, χωρίς βρώμικο παιχνίδι, έτσι, γιατί εμάς μας αρέσει να είμαστε «φλώροι» και να παίζουμε καθαρά. Αφήνουμε το αντριλίκι για σας, που έχετε ΑΝΑΓΚΗ να αποδείξετε ότι είστε αρρενωποί, αφού στην πραγματικότητα, ξέρετε καλά, ότι είστε, βάσει της συμπεριφοράς σας, δειλοί, άτολμοι, άχρωμοι και στερείστε της δυνατότητας να χαρείτε με κάτι δικό σας, οπότε βρίσκετε παρηγοριά, όταν η Μπάρσα (και όχι «Μπάρτσα» φουκαράδες) αντιμετωπίζει δυσκολίες.

Συνεχίστε έτσι. Θα συνεχίσουμε και εμείς. Και ποιόν θα αντέξει το σκοινί, θα φανεί στο χειροκρότημα. Καληνύχτα. Και θυμηθείτε, στην αρχή του άρθρου, υπάρχει το ονοματεπώνυμο μου. Βλέπετε εγώ τουλάχιστον, έχω μάθει από μικρός, να αναλαμβάνω την ευθύνη για όσα λέω και πράττω. 


Δεν υπάρχουν σχόλια: