Σήμερα δε βγήκα.Η μέρα κύλισε στη ζεστή θαλπωρή του σπιτιού με βιβλία,σερφάρισμα και έκλεισε με την απολαυστική παρακολούθηση της Μπάρσα στη Μαγιόρκα.Τελικά αυτή η ομάδα ακόμα κι αν αγωνίζεται με βασικότατες ελλείψεις,όταν πιάνει το παιχνίδι της είναι έργο τέχνης,που σε ζεσταίνει κάποια κρύα βραδιά,όταν δε θες να βρεθείς μέσα στων πολλών τις συναναστροφές.
Περνώντας ένα θολό διάστημα στην αρχή μέχρι να βρει τα πατήματά της, συνέχισε με τη μπάλα κάτω και το γνωστό τικι τάκα.Με τρία γκολ το ένα καλύτερο από το άλλο.Ο περίπατος του Μέσσι με τη μπάλα σε υπέροχη κεφαλιά στο πρώτο, η πάσα-ασίστ μαχαιριά του Σέρχιο και το άψογο τελείωμα του Βίγια στο δεύτερο,η φωτοβολίδα του Πέδρο, μετά το ξεμαρκάρισμα του, στο τρίτο.Ασκήσεις τριγωνομετρίας,κατοχή,κατηφόρα,πάσες στην πλάτη και άλλα καλούδια είχε το βραδινό σήμερα.
Είχε όμως και ένα παλικάρι συγκλονιστικό.Ερικ Αμπιντάλ.Τι να πει κανείς...Πανταχού παρών,χωρίς περιττές ενέργειες,ώριμος όσο ποτέ,ουσιαστικός,ενέπνεε ασφάλεια,καθάριζε στο χώρο ευθύνης του.Να ναι καλά, συνεχίσει η περίοδος φόρμας του.
Αυτό που είχε όμως η ομάδα σήμερα και φαινόταν στα πρόσωπα των παικτών της ήταν η απόφαση,η συνειδητοποίηση, ότι το παιχνίδι πρέπει να παρθεί.Τέρμα τα ψέμματα.Από δω και πέρα καθε στραβοπάτημα έχει κόστος.Και αυτή την αποτελεσματική αυτοπεποίθηση πρέπει να την χρεώσουμε στον Γκουαρντιόλα.Δικό του δημιούργημα είναι και απόρροια της προετοιμασίας και έμπνευσης που δίνει στους παίκτες του.Τέτοιες νίκες πέρα από το ότι δίνουν πρωτάθλημα,είναι μηνύματα και προκαλούν απογοητεύσεις και φοβίες σε επίδοξους μνηστήρες τίτλων,που θα σκέφτονται:''Δηλαδή αν επιστρέψουν και οι άλλοι,πώς θα παίζουνε;...''
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου