Ψηλαφίζει τα δρώμενα στο Champions League ο Κώστας Μαρούντας
Η Νιόν, και πιο συγκεκριμένα η κληρωτίδα, δημοσιοποίησε τα κελεύσματα της, αναδεικνύοντας τα ζευγάρια των προημιτελικών. Μια τιτανομαχία εσωτερικού αλληλοσπαραγμού, που ξεχωρίζει, και τρια ακόμα ζευγάρια ήταν το αποτέλεσμα της, που μας άνοιξε για τα καλά την όρεξη, και μας προδιαθέτει για θεσπέσιες ποδοσφαιρικές βραδιές στο επόμενο χρονικό διάστημα.
Για μένα το μεγάλο μήνυμα, προμήνυμα για την ακρίβεια, της σημερινής κλήρωσης ήταν η συνέχεια της διοργάνωσης, και πιο συγκεκριμένα η επόμενη φάση, αυτή των ημιτελικών. Πέρα, λοιπόν, από τον, σίγουρο, και άκρως αμφίρροπο αγγλικό εμφύλιο Τσέλσι-Μάντσεστερ, και τα άλλα τρία ζευγάρια για τη φάση των 8, η προοπτική των ημιτελικών, όπου προδιαγράφεται έντονη η πιθανότητα του απόλυτου ζευγαριού, μεταξύ Μαδρίτης του Μουρίνιο και Μπαρσελόνα, δημιουργεί τεράστιους συνειρμούς και ανεβάζει στο φουλ την αδρεναλίνη εμπλεκόμενων ή μη. Αμέσως σκιαγραφούνται τα ζητούμενα, οι συμβολισμοί και τα σημεία αναφοράς, που είναι ουκ ολίγα και διόλου ευκαταφρόνητα. Η ρεβάνς της Μπάρσα από τον πορτογάλο για το περσινό χουνέρι στους ημιτελικούς; Η ρεβάνς του πορτογάλου για την πεντάρα στα πλαίσια της ισπανικής λίγκας; ...... Το απόλυτο ποδοσφαιρικό στοίχημα είναι προ των πυλών. Αλλά, μέχρι τότε υπάρχει αρκετός και ανηφορικός δρόμος για όλους. Δύσκολα ο νους, παρόλα αυτά, να ξεκολλήσει από μια τέτοια προοπτική. Δεν υστερεί, βέβαια, σε σημασία ένας υποθετικός ημιτελικός ανάμεσα στην πρωταθλήτρια Ευρώπης με την Τσέλσι ή τη Γιουνάιτεντ, αλλά το Ρεάλ-Μπαρσελόνα δίκαια συγκεντρώνει τα φώτα πάνω του, έστω και σαν ενδεχόμενη σύγκρουση, δεδομένων των εποχιακών συστατικών του.
Και αν η Μπάρσα, που απολαμβάνει το χάδι της κληρωτίδας, είναι το ξεκάθαρο φαβορί με αντίπαλο τους ουκρανούς του Ντόνετσκ, η Μαδρίτη, μάλλον, μπορεί να χρειαστεί ακόμα και να φτύσει αίμα απέναντι στο δυσκολοκατάβλητο συγκρότημα του Λονδίνου. Είναι το φαβορί, αλλά όχι το γκραν, όπως οι καταλανοί. Προβάδισμα φαίνεται να έχει και η Ίντερ με τη Σάλκε, αλλά όποιος θεωρήσει τους γερμανούς ξεγραμμένους, μάλλον δεν έχει συλλάβει την ουσία τέτοιων ζευγαριών, έτσι όπως διδάσκεται συνεχώς εδώ και δεκαετίες. Εξάλλου, η πονηριά του προπονητή της Σάλκε αποτελεί εγγύηση για να αποτελέσει η ομάδα του εν δυνάμει σκληρό καρύδι για τους πρωταθλητές...
Αν επιβεβαιωθούν τα προγνωστικά, και, για να μην τρέφουμε αυταπάτες, και οι ευσεβείς πόθοι της πλειοψηφίας των ποδοσφαιρόφιλων, τα δύο ζευγάρια των ημιτελικών, είναι πιθανό να αποτελέσουν καταστάσεις που θα κάνουμε χρόνια να λησμονήσουμε, αν γίνει ποτέ αυτό...Το ποδόσφαιρο είναι εδώ, και μάλιστα με τους καλύτερους εκπροσώπους του...
Πιο αναλυτικά
ΦΑΣΗ ΤΩΝ 8
Ρεάλ Τότεναμ 1
Τσέλσι Μάντσεστερ 2
Μπαρσελόνα Σαχτάρ 3
Ίντερ Σάλκε 4
ΦΑΣΗ ΤΩΝ 4
Νικητής 1-Νικητής 3
Νικητής 4-Νικητής 2
Για να φτάσουμε ως εδώ, έπρεπε πρώτα να διεξαχθεί η φάση των 16. Κορυφαία περίσταση για μένα ήταν η αναμέτρηση Μπάγιερν-Ίντερ, η ρεβάνς του περσινού τελικού της διοργάνωσης. Οι παίκτες της ομάδας του Μονάχου είχαν μια χρυσή ευκαιρία να εκδικηθούν τους αντιπάλους τους για την απώλεια του τίτλου, αλλά μόνοι τους έχυσαν την καρδάρα.. Η καρδιά των πρωταθλητών αποδείχθηκε ικανή να ανατρέψει το χάντικαπ τόσο του 0-1 στο Μιλάνο, όσο και του πρόσκαιρου 2-1 της Βαυαρίας. Η Ίντερ πραγματοποίησε μια τρελή, δίχως υπερβολή, ανατροπή, στη σπουδαιότερη, έως την επόμενη, βραδιά του Λεονάρντο, στη μικρή, χρονικά, προπονητική καριέρα του. Πάντεφ, γκολ, απόλυτη γερμανική σιγή, και το ταξίδι συνεχίζεται για τους κατόχους...Οι πιθανότητες για το repeat δεν είναι μαζί τους, αλλά η στατιστική υπάρχει για να δημιουργείται καινούρια κάθε φορά...Η Ίντερ δεν είναι φέτος η καλύτερη ομάδα, αλλά διαθέτει την απαραίτητη τρέλα και εμπειριοκρατική γνώση για υπερβάσεις και ανατροπές.
Σημαντική επίσης ήταν η πρόκριση της Μπαρσελόνα επί της Άρσεναλ, με επίδειξη ισχύος και γνήσιας ποδοσφαιρικής αρχοντιάς στη ρεβάνς. Όταν περιορίζεις την Άρσεναλ σε διαρκή θέση κομπάρσου, τότε είσαι κάτι σπουδαίο. Αλλά αυτά όλα είναι γνωστά και περιττά να επαναλαμβάνονται για το δημιούργημα του Πεπ, που εδώ και τρία χρόνια περισσότερο παραδίδει μαθήματα, παρά απλά αγωνίζεται...
Η πρόκριση της Μαδρίτης επί της Λιόν είναι σημαντική και για το ότι σηματοδοτεί συνέχεια στη διοργάνωση, αλλά, κυρίως, και για το σπάσιμο των δυσμενών παραδόσεων που είχε καταφέρει μόνη της να ορθώσει σαν εμπόδιο, κατά τα πρόσφατα πεπραγμένα της και τους συνεχείς πρόωρους αποκλεισμούς, η ομάδα της ισπανικής πρωτεύουσας. Ο Μουρίνιο πέτυχε και φέτος να πάει ένα βήμα πιο μπροστά, θέτοντας τις βάσεις για να μη θεωρηθεί τουλάχιστον αποτυχημένος. Κάτι τέτοιο φαντάζει και είναι λίγο για ένα διαβολεμένο μυαλό, όπως αυτό του Ζοσέ...
Η Μάντσεστερ δυσκολεύτηκε, αλλά τα κατάφερε, περισσότερο γιατί εκμεταλλεύθηκε τις φοβίες της Μαρσέιγ, παρά γιατί κατάφερε να επιβληθεί δια της ισχύος της... Δε δείχνει να είναι στα καλύτερα της, αλλά όσο υπάρχει ο Σερ, η Μάντσεστερ είναι Μάντσεστερ. Η Σαχτάρ, βρίσκοντας απέναντι της την προβληματική Ρόμα, και η Τσέλσι την αναιμική Κοπεγχάγη, πήραν προκρίσεις σχετικά άνετες σε ζευγάρια που δεν άφησαν κάποια στάμπα, παρά κινήθηκαν περισσότερο στη σφαίρα του διεκπαιρεωτικού... Όχι, όμως και η Σάλκε, που μετά από σκληρή και ισότιμη μάχη με τη Βαλένθια, πέτυχε να μείνει η μοναδική εκπρόσωπος της Γερμανίας στο θεσμό, πραγματώνοντας μια σπουδαία πρόκριση.
Το 8ο ζευγάρι δεν πρόσφερε σπουδαίο ποδοσφαιρικό θέαμα, ήταν ο ορισμός του κλειστού ανταγωνισμού, που όλα θα κρίνονταν μόλις στο κάτι παραπάνω του ενός επί του άλλου. Ο αποκλεισμός της πρωτοπόρου του campionato Μίλαν, αποτελεί το μεγαλύτερο αγωνιστικό επίτευγμα για τους πετεινούς της Τότεναμ εδώ και πολλά χρόνια, σε μια αναμέτρηση ψυχοφθόρα και σκληρή, που μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο παρέμενε ανοιχτή και για τους δύο αντιπάλους. Τελικά, η Μίλαν αναγκάζεται εκ των πραγμάτων να επικεντρωθεί στην κατάκτηση του scudetto, και οι άγγλοι εξακολουθούν να διεκδικούν το δικαίωμα στο όνειρο μιας ευρωπα΄ι΄κής διάκρισης, σε μια μαγική για αυτούς διαδρομή, που ξεκίνησε νωρίς το καλοκαίρι. Όποια και αν είναι αυτή... Το ιταλικό ποδόσφαιρο, αν εξαιρέσει κανείς την Ίντερ, κινείται πλέον σε πολύ ρηχά νερά, κάνοντας τη δεκαετία του 1990 να μοιάζει αφορμή για ρέκβιεμ, παρά όψιμη και ουσιώδη ένδειξη κάποιας μελλοντικής ανάτασης...
Για μένα το μεγάλο μήνυμα, προμήνυμα για την ακρίβεια, της σημερινής κλήρωσης ήταν η συνέχεια της διοργάνωσης, και πιο συγκεκριμένα η επόμενη φάση, αυτή των ημιτελικών. Πέρα, λοιπόν, από τον, σίγουρο, και άκρως αμφίρροπο αγγλικό εμφύλιο Τσέλσι-Μάντσεστερ, και τα άλλα τρία ζευγάρια για τη φάση των 8, η προοπτική των ημιτελικών, όπου προδιαγράφεται έντονη η πιθανότητα του απόλυτου ζευγαριού, μεταξύ Μαδρίτης του Μουρίνιο και Μπαρσελόνα, δημιουργεί τεράστιους συνειρμούς και ανεβάζει στο φουλ την αδρεναλίνη εμπλεκόμενων ή μη. Αμέσως σκιαγραφούνται τα ζητούμενα, οι συμβολισμοί και τα σημεία αναφοράς, που είναι ουκ ολίγα και διόλου ευκαταφρόνητα. Η ρεβάνς της Μπάρσα από τον πορτογάλο για το περσινό χουνέρι στους ημιτελικούς; Η ρεβάνς του πορτογάλου για την πεντάρα στα πλαίσια της ισπανικής λίγκας; ...... Το απόλυτο ποδοσφαιρικό στοίχημα είναι προ των πυλών. Αλλά, μέχρι τότε υπάρχει αρκετός και ανηφορικός δρόμος για όλους. Δύσκολα ο νους, παρόλα αυτά, να ξεκολλήσει από μια τέτοια προοπτική. Δεν υστερεί, βέβαια, σε σημασία ένας υποθετικός ημιτελικός ανάμεσα στην πρωταθλήτρια Ευρώπης με την Τσέλσι ή τη Γιουνάιτεντ, αλλά το Ρεάλ-Μπαρσελόνα δίκαια συγκεντρώνει τα φώτα πάνω του, έστω και σαν ενδεχόμενη σύγκρουση, δεδομένων των εποχιακών συστατικών του.
Και αν η Μπάρσα, που απολαμβάνει το χάδι της κληρωτίδας, είναι το ξεκάθαρο φαβορί με αντίπαλο τους ουκρανούς του Ντόνετσκ, η Μαδρίτη, μάλλον, μπορεί να χρειαστεί ακόμα και να φτύσει αίμα απέναντι στο δυσκολοκατάβλητο συγκρότημα του Λονδίνου. Είναι το φαβορί, αλλά όχι το γκραν, όπως οι καταλανοί. Προβάδισμα φαίνεται να έχει και η Ίντερ με τη Σάλκε, αλλά όποιος θεωρήσει τους γερμανούς ξεγραμμένους, μάλλον δεν έχει συλλάβει την ουσία τέτοιων ζευγαριών, έτσι όπως διδάσκεται συνεχώς εδώ και δεκαετίες. Εξάλλου, η πονηριά του προπονητή της Σάλκε αποτελεί εγγύηση για να αποτελέσει η ομάδα του εν δυνάμει σκληρό καρύδι για τους πρωταθλητές...
Αν επιβεβαιωθούν τα προγνωστικά, και, για να μην τρέφουμε αυταπάτες, και οι ευσεβείς πόθοι της πλειοψηφίας των ποδοσφαιρόφιλων, τα δύο ζευγάρια των ημιτελικών, είναι πιθανό να αποτελέσουν καταστάσεις που θα κάνουμε χρόνια να λησμονήσουμε, αν γίνει ποτέ αυτό...Το ποδόσφαιρο είναι εδώ, και μάλιστα με τους καλύτερους εκπροσώπους του...
Πιο αναλυτικά
ΦΑΣΗ ΤΩΝ 8
Ρεάλ Τότεναμ 1
Τσέλσι Μάντσεστερ 2
Μπαρσελόνα Σαχτάρ 3
Ίντερ Σάλκε 4
ΦΑΣΗ ΤΩΝ 4
Νικητής 1-Νικητής 3
Νικητής 4-Νικητής 2
Για να φτάσουμε ως εδώ, έπρεπε πρώτα να διεξαχθεί η φάση των 16. Κορυφαία περίσταση για μένα ήταν η αναμέτρηση Μπάγιερν-Ίντερ, η ρεβάνς του περσινού τελικού της διοργάνωσης. Οι παίκτες της ομάδας του Μονάχου είχαν μια χρυσή ευκαιρία να εκδικηθούν τους αντιπάλους τους για την απώλεια του τίτλου, αλλά μόνοι τους έχυσαν την καρδάρα.. Η καρδιά των πρωταθλητών αποδείχθηκε ικανή να ανατρέψει το χάντικαπ τόσο του 0-1 στο Μιλάνο, όσο και του πρόσκαιρου 2-1 της Βαυαρίας. Η Ίντερ πραγματοποίησε μια τρελή, δίχως υπερβολή, ανατροπή, στη σπουδαιότερη, έως την επόμενη, βραδιά του Λεονάρντο, στη μικρή, χρονικά, προπονητική καριέρα του. Πάντεφ, γκολ, απόλυτη γερμανική σιγή, και το ταξίδι συνεχίζεται για τους κατόχους...Οι πιθανότητες για το repeat δεν είναι μαζί τους, αλλά η στατιστική υπάρχει για να δημιουργείται καινούρια κάθε φορά...Η Ίντερ δεν είναι φέτος η καλύτερη ομάδα, αλλά διαθέτει την απαραίτητη τρέλα και εμπειριοκρατική γνώση για υπερβάσεις και ανατροπές.
Σημαντική επίσης ήταν η πρόκριση της Μπαρσελόνα επί της Άρσεναλ, με επίδειξη ισχύος και γνήσιας ποδοσφαιρικής αρχοντιάς στη ρεβάνς. Όταν περιορίζεις την Άρσεναλ σε διαρκή θέση κομπάρσου, τότε είσαι κάτι σπουδαίο. Αλλά αυτά όλα είναι γνωστά και περιττά να επαναλαμβάνονται για το δημιούργημα του Πεπ, που εδώ και τρία χρόνια περισσότερο παραδίδει μαθήματα, παρά απλά αγωνίζεται...
Η πρόκριση της Μαδρίτης επί της Λιόν είναι σημαντική και για το ότι σηματοδοτεί συνέχεια στη διοργάνωση, αλλά, κυρίως, και για το σπάσιμο των δυσμενών παραδόσεων που είχε καταφέρει μόνη της να ορθώσει σαν εμπόδιο, κατά τα πρόσφατα πεπραγμένα της και τους συνεχείς πρόωρους αποκλεισμούς, η ομάδα της ισπανικής πρωτεύουσας. Ο Μουρίνιο πέτυχε και φέτος να πάει ένα βήμα πιο μπροστά, θέτοντας τις βάσεις για να μη θεωρηθεί τουλάχιστον αποτυχημένος. Κάτι τέτοιο φαντάζει και είναι λίγο για ένα διαβολεμένο μυαλό, όπως αυτό του Ζοσέ...
Η Μάντσεστερ δυσκολεύτηκε, αλλά τα κατάφερε, περισσότερο γιατί εκμεταλλεύθηκε τις φοβίες της Μαρσέιγ, παρά γιατί κατάφερε να επιβληθεί δια της ισχύος της... Δε δείχνει να είναι στα καλύτερα της, αλλά όσο υπάρχει ο Σερ, η Μάντσεστερ είναι Μάντσεστερ. Η Σαχτάρ, βρίσκοντας απέναντι της την προβληματική Ρόμα, και η Τσέλσι την αναιμική Κοπεγχάγη, πήραν προκρίσεις σχετικά άνετες σε ζευγάρια που δεν άφησαν κάποια στάμπα, παρά κινήθηκαν περισσότερο στη σφαίρα του διεκπαιρεωτικού... Όχι, όμως και η Σάλκε, που μετά από σκληρή και ισότιμη μάχη με τη Βαλένθια, πέτυχε να μείνει η μοναδική εκπρόσωπος της Γερμανίας στο θεσμό, πραγματώνοντας μια σπουδαία πρόκριση.
Το 8ο ζευγάρι δεν πρόσφερε σπουδαίο ποδοσφαιρικό θέαμα, ήταν ο ορισμός του κλειστού ανταγωνισμού, που όλα θα κρίνονταν μόλις στο κάτι παραπάνω του ενός επί του άλλου. Ο αποκλεισμός της πρωτοπόρου του campionato Μίλαν, αποτελεί το μεγαλύτερο αγωνιστικό επίτευγμα για τους πετεινούς της Τότεναμ εδώ και πολλά χρόνια, σε μια αναμέτρηση ψυχοφθόρα και σκληρή, που μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο παρέμενε ανοιχτή και για τους δύο αντιπάλους. Τελικά, η Μίλαν αναγκάζεται εκ των πραγμάτων να επικεντρωθεί στην κατάκτηση του scudetto, και οι άγγλοι εξακολουθούν να διεκδικούν το δικαίωμα στο όνειρο μιας ευρωπα΄ι΄κής διάκρισης, σε μια μαγική για αυτούς διαδρομή, που ξεκίνησε νωρίς το καλοκαίρι. Όποια και αν είναι αυτή... Το ιταλικό ποδόσφαιρο, αν εξαιρέσει κανείς την Ίντερ, κινείται πλέον σε πολύ ρηχά νερά, κάνοντας τη δεκαετία του 1990 να μοιάζει αφορμή για ρέκβιεμ, παρά όψιμη και ουσιώδη ένδειξη κάποιας μελλοντικής ανάτασης...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου