Είχε ένα, ήθελε τρία και βρήκε τέσσερα!

Η μάχη του μπάσκετ με τον Παναθηναϊκό έχει πολλά λεπτά σημεία που θα κρίνουν την έκβασή του. Ισως το σημαντικότερο απ όλα να είναι η ανισοροπία στους "κοντούς". Μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα παρακολουθούσαμε έναν Παναθηναϊκό με ένα χρήσιμο γκαρντ στην επίθεση, τον Νίκολας. Ο Διαμαντίδης ήταν εξοργιστικά άστοχος, εκβίαζε επιθέσεις και έμοιαζε ξεζουμισμένος, ο Καλάθης σχεδόν δεν υπήρχε, ο Σάτο αποτελούσε ένα από τα ελάχιστα ... παλτά στην γκαρνταρόμπα του Ομπράντοβιτς και φυσικά ο Τέπιτς ήταν ο γνωστός Μιλένκο με το ανοιχτό το στόμα (έχω μιά θεωρία γιά τους παίκτες που έχουν συνέχεια ανοιχτό το στόμα, αλλά θα την πούμε κάποια άλλη φορά).

Απέναντι σ αυτά τα μέχρι προ μίας εβδομάδας δεδομένα, η Μπάρσα δεν θα είχε κανένα πρόβλημα. Θα έπρεπε απλώς να επικεντρώσει την προσοχή της σε Μπατίστ (σκοτωμένο κι αυτόν) και Νίκολας και όλα θα πήγαιναν πρίμα. Το πρόβλημα των blaugrana με τον ανύπαρκτο φέτος Ρούμπιο και την απώλεια του Μπαζίλε δεν θα φαινόταν καν απέναντι σ ένα Παναθηναϊκό χωρίς δύο γκαρντς. Και ξαφνικά, κάποιος πάτησε ένα κουμπί και η εικόνα άλλαξε. Ο Διαμαντίδης σκοράρει κατά βούληση, ο Νίκολας συνεχίζει αυτό που με συνέπεια κάνει όλο το χρόνο, ο Καλάθης και στο πρώτο και στο δεύτερο παιχνίδι έκανε σημαντικές δουλειές σε άμυνα και επίθεση και χθες ο Σάτο ήταν ο MVP της συνάντησης!

Ο Ομπράντοβιτς πολλά χρόνια τώρα στηριζόταν σε σχήματα με 3 κοντούς και "θυσίαζε" το σέντερ παίζοντας με ψηλό τον Μπατίστ, έχοντας πετύχει εξαιρετικά αποτελέσματα. Τώρα θα έπρεπε λογικά να σκέφτεται ότι έκανε λάθος το καλοκαίρι με τον Σπανούλη. Κι όμως! Ξαφνικά δεν βρήκε τα 3 γκαρντ που του χρειάζονταν, βρήκε 4! Και απέναντι σ αυτό η Μπάρσα δεν έχει λύση. Αν ο Παναθηναϊκός έχει 4 κοντούς και μπορεί να τους ανακυκλώνει μέσα στο παιχνίδι, τα μαρκαρίσματα δεν βγαίνουν. Γιατί από την άλλη ο Πασκουάλ παίζει τη σειρά με 3 γκαρντ και απ αυτά μόνο το ένα παίζει άμυνα (ο Σάντα) και η σωματοδομή του δεν ταιριάζει καθόλου με τα χαρακτηριστικά του Διαμαντίδη. Το γεγονός της άθλιας παρουσίας του Ρίκυ στην επίθεση, υποχρεώνει τον προπονητή της Μπάρσα να τον κρατάει γιά μεγάλα διαστήματα στο πάγκο. Αυτό έχει σαν συνέπεια να κουράζεται υπερβολικά ο Σάντα και να παίρνει μεγάλο χρόνο συμμετοχής - μεγαλύτερο απ ό,τι πρέπει - ο τρελλο-Λάκοβιτς. Επιπρόσθετα δεν έχει ρόλο στην άμυνα ο Γκριμάου καθώς ο Παναθηναϊκός δεν παίζει με κλασσικό τριάρι.

Γιά να μπορέσει η Μπάρσα να σώσει την παρτίδα, θα πρέπει να ξαναμπεί στην "εικόνα" ο Ρίκυ. Να ξαναγίνει χρήσιμος στην επίθεση γιά να μπορεί να παραμείνει και στην άμυνα, όντας ο μόνος που μπορεί να προβληματίσει τον Διαμαντίδη, αυτόν τον Διαμαντίδη. Ο καλός Ρίκυ μπορεί να κυκλοφορήσει σωστά και έξυπνα τη μπάλα και κυρίως να δώσει μεγαλύτερη ταχύτητα στις επιθέσεις που τώρα εκδηλώνονται στα τελευταία 5 δευτερόλεπτα. Δεν έχω την απαίτηση να σουτάρει καλύτερα, καθώς αυτό δεν το έχει, αν και ελεύθερος μπορεί να σουτάρει με πιό βελτιωμένα ποσοστά απ αυτά που παρουσίασε χθες.

Σε ό,τι αφορά τις μεικτές άμυνες, ο Πασκουάλ έχει 4 μέρες μπροστά του γιά να βρει λύσεις και κυρίως γιά να βρει τρόπο να βάλει τους ψηλούς του στην επίθεση, εκεί που υπερτερεί δηλαδή η ομάδα. Η Μπάρσα οφείλει να γίνει πιό κινητική μέσα στη ζώνη των 5 μέτρων. Μέχρι τώρα, όταν ο "ψηλός" παίρνει τη μπάλα με πλάτη κοιτάει να εκτελέσει ο ίδιος ή ξαναβγάζει τη μπάλα έξω. Χρειάζονται περισσότερα "κοψίματα" μέσα στο καλάθι, αυτά δηλαδή που θα εκμεταλευτούν το γεγονός της συνύπαρξης 3 κοντών στην άμυνα του Παναθηναϊκού. Παίκτες - κλειδιά σ αυτό μπορούν να αποδειχθούν οι Γκριμάου και Μόρις καθώς μπορούν να παίξουν καλά κινούμενοι από έξω προς τα μέσα, ενώ ο δεύτερος διαθέτει και πολύ καλό σουτ απ το χάϊ ποστ.

Αλλά επιμένω! Με δύο γκαρντ η Μπάρσα δεν θα πάει πουθενά.

Ρίκυ, τα ψέμματα τελείωσαν. Πρέπει να γίνεις άντρας!