Οραματιστές

Οραματιστής πρώτος:Αρσέν Βενγκέρ

Είχα γράψει στο τελευταίο μου άρθρο σ'αυτό εδώ το μπλογκ, περιμένοντας τον επαναληπτικό της Μπάρσα με την Άρσεναλ,ότι η αγγλική ομάδα θα αγωνιστεί με αξιοπρέπεια παρουσιάζοντας ό,τι καλύτερο μπορεί, για να προκριθεί στην επόμενη φάση του τσάμπιονς λινγκ.Ο προπονητής της δεν είναι κάποιος χθεσινός,έχει ιστορία πολλών χρόνων που τον τιμά,παλεύει για το όραμά του στην Άρσεναλ.Πόσο έξω έπεσα...Τελικά αυτή η Μπάρσα είναι τόσο μεγάλη όχι μόνο για το θέαμα που προσφέρει,αλλά και γιατί εκθέτει και αναγκάζει μεγάλες ευρωπαικές ομάδες να αγωνίζονται φοβούμενες, ως ομάδες ερασιτεχνικές,ως ομάδες που θυμίζουν τις χειρότερες στιγμές του ποδοσφαίρου.

Το όραμα του γάλλου σήμερα ήταν δυστυχώς ένα αηδαστικό,καταστροφικό ποδόσφαιρο που στην ουσία βίαζε το νόημα του αθλήματος.Πίστεψε στο όραμα κάποιου συνάδελφου του που πέρυσι έδειξε το δρόμο ενός ντροπιαστικού αποκλεισμού,παρουσιάζοντας μια εικόνα που μερικές καταντούσε αστεία και φαιδρή.Ευτυχώς για το ποδόσφαιρο και για τα μάτια εκατομμυρίων βασανισμένων φιλάθλων,που η θέαση της Μπάρσα είναι απάγκιο και αποκούμπι,το όραμά του δεν πραγματοποιήθηκε.

Οραματιστής δεύτερος:Πεπ Γκουαρντιόλα

Θα μπορούσα να γράψω για τα φοβερά συστήματα που εφαρμόζει ο προπονητής της Μπάρσα,το πρέσινγκ,το πάσινγκ και άλλα τέτοια ''τεχνοκρατικά''.Δε θα το κάνω.Σ'αυτό εδώ το μπλογκ υπάρχουν καλύτεροι από μένα σ'αυτές τις αναλύσεις.Θα πω μόνο τούτο:Αυτή η ομάδα,αυτή η παρέα έχει μια ομορφιά,έχει μια αλήθεια, όπως τα αγριολούλουδα πάνω σε απάτητες,αμόλυντες πλαγιές,όπως τα μεσημεριανά διπλά σε ξέγνοιαστες, ξεχασμένες γειτονιές.Και είμαστε τυχεροί που την απολαμβάνουμε.