Περπατάει μόνος του στη Ράμπλα το βράδυ ο παλικαράς ...

Ακολουθεί ιστορία επιστημονικής φαντασίας

Ο Παναθηναϊκός κερδίζει με ένα πόντο το τέταρτο και καθοριστικό παιχνίδι της σειράς με τη Μπαρσελόνα και επιστρέφει μετά από διάλλειμα ενός έτους στο final 4. Η νικητήρια βολή του Διαμαντίδη σε μηδέν χρόνο προκαλεί φρενίτιδα ενθουσιασμού στις τάξεις των πράσινων οπαδών που όπως είναι φυσικό εισβάλουν στον αγωνιστικό χώρο γιά να πανηγυρίσουν την μεγάλη πρόκριση. Κάποιοι πιό θερμόαιμοι όπως είναι φυσικό κάνουν χειρονομίες στον Ναβάρο ο οποίος ξεχνώντας πως είναι επαγγελματίας αθλητής κινείται απειλητικά εναντίον τους. Οπως είναι φυσικό παραλίγο να προκληθεί γενικευμένη σύρραξη η οποία τελικώς απετράπη μετά από σωτήρια παρέμβαση ενός εκ των προεδρευόντων του Παναθηναϊκού. Νωρίτερα, κάποιοι οπαδοί των γηπεδούχων εντόπισαν καμιά δεκαριά οπαδούς της Μπαρσελόνα, μάλλον Ελληνες, στους οποίους όπως ήταν φυσικό πέταξαν μερικές κροτίδες, ενώ τα συνθήματα κατά του Ολυμπιακού, όπως ήταν φυσικό, δόνησαν την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα του ΟΑΚΑ. Ευτυχώς, η έγκαιρη παρέμβαση των ψυχραιμότερων απέτρεψε τα χειρότερα, αλλά προκαλεί πραγματική απορία τί ήθελαν οι οπαδοί της Μπαρσελόνα στο γήπεδο. Δεν είχαν ενημερωθεί ότι το ΟΑΚΑ είναι καμίνι, καζάνι, ηφαίστειο, χύτρα ταχύτητας; Δεν γνώριζαν πως εδώ στην Ελλάδα τα πράγματα δεν είναι όπως αλλού;

4 Μαΐου 2011

Ο Λάκης, ο Μάκης και ο Γιώργος ζωσμένοι με τα κασκόλ του Παναθηναϊκού βγαίνουν 12 η ώρα το βράδυ απ το ξενοδοχείο τους και κατευθύνονται προς τη Ράμπλα. Η νύχτα είναι ζεστή, η πόλη δεν κοιμάται ποτέ και εκείνοι έτοιμοι να το ρίξουν έξω και να διασκεδάσουν ως το πρωί. Οι 3 φίλοι περπατούν άνετοι και χαρούμενοι. Μιλούν γιά το φάϊναλ φορ που μόλις ξεκίνησε στο Παλάου Σαντ Ζορντί και τραγουδούν γιά την ομάδα τους, ενώ δεν λησμονούν, όπως είναι φυσικό, να πουν και μερικά συνθήματα γιά τον αιώνιο αντίπαλό τους τον Ολυμπιακό που δεν βρισκόταν εκεί, αφού είχε αποκλειστεί από τη Σιένα. Τίποτα δεν μπορούσε να σκιάσει τη χαρά τους, αισθάνονταν βασιλιάδες εκεί, σε μιά ξένη πόλη, σε μιά ξένη χώρα που σήμερα θα καταλάβαινε κι εκείνη τί σήμαινε τρέλλα Ελληνα οπαδού. Ο Λάκης, ο Μάκης και ο Γιώργος είχαν να το λένε γιά τους "φλώρους" Καταλανούς που έπαθαν τη πλάκα τους στο ΟΑΚΑ και κατάλαβαν τί σημαίνει λαός της Πανάθας από πρώτο χέρι.

Μ αυτά και μ αυτά, οι 3 φίλοι πλησίαζαν ήδη στο άγαλμα του Κολόμβου όταν πίσω τους αισθάνθηκαν ότι κάποιοι τους ακολουθούσαν. Επιτάχυναν το βήμα τους αλλά το ίδιο έκαναν κι εκείνοι που τους είχαν πάρει στο κατόπι. Ο Λάκης, ο Μάκης και ο Γιώργος κοιτάχτηκαν με απορία: ποιοί μπορεί να τους ακολουθούσαν; Αφού δεν υπήρχαν Ολυμπιακοί στη Βαρκελώνη Ο Λάκης, ο Μάκης και ο Γιώργος, όπως ήταν φυσικό, νομίζουν πως οι Παναθηναϊκοί και οι Ολυμπιακοί είναι το κέντρο του σύμπαντος. Ο κόσμος είναι χωρισμένος σ αυτούς τους δύο. Ολοι οι υπόλοιποι δεν μετράνε, δεν μπορούν ποτέ να καταλάβουν τί μεγάλη μαγκιά είναι να κυνηγάς 2-3 περαστικούς μέσα στην άγρια νύχτα σε μιά ξένη πόλη.

Τέλος της ιστορίας - επιστροφή στην πραγματικότητα.

Ο Λάκης, ο Μάκης και ο Γιώργος δεν θα κινδυνέψουν ποτέ στη Βαρκελώνη το βράδυ επειδή είναι Παναθηναϊκοί. Μπορεί να τους τη πέσουν γιά να τους "ψυρίσουν", αλλά ποτέ επειδή είναι οπαδοί μιάς άλλης ομάδας. Ευτυχώς ή δυστυχώς ο κόσμος εκεί δεν σκέφτεται σαν αυτούς, δεν σκέφτεται σαν πράσινος, κόκκινος, μαύρος ή κίτρινος Ελληνας παλικαράς που τα σέρνει όταν περπατάει και θεωρεί μαγκιά του να τη πέφτει σε δυό-τρεις μόνο και μόνο επειδή δεν είναι σαν κι αυτόν. Αλλά γιατί το κουράζουμε; Το ξέρουν ήδη πως δεν κινδυνεύουν. Αν κινδύνευαν, θα σκέφτονταν να μην τραμπουκίζουν ενάντια σε μιά ομάδα την πόλη της οποίας θα επισκεφτούν αργότερα. Αλλα βλέπετε κι εγώ Ελληνας είμαι και ελληνικά σκέφτομαι.

Δυστυχώς ...