"Γιά ποιόν με πέρασες;;;"

Το τραπέζι είχε ήδη ετοιμαστεί. Το μόνο που απέμενε ήταν να καταφτάσουν οι υπόλοιποι συνδαιτημόνες. Ο Κορνήλιος αυτό το βράδυ αποφάσισε να καλέσει στο σπίτι του κάποιους ανθρώπους. Να πιούνε, να φάνε, να συζητήσουν. Καιρό είχε να το κάνει, και πραγματικά του είχε λείψει κάτι παρόμοιο. Τα πάντα φλέρταραν με το άψογο, αφού ο Κορνήλιος είχε επιστρατεύσει τις καλύτερες δυνατότητες του στο καθάρισμα, στο μαγείρεμα, και στη διαμόρφωση στο αισθητικό κομμάτι των χώρων. Είχε φροντίσει κιόλας να αρωματίσει το σαλόνι με ειδικά συστήματα που είχε αγοράσει από το εξωτερικό. Όλα έμοιαζαν ιδανικά για μια ιδανική βραδυά.

Ο πρώτος που έφτασε ήταν ο Ερρίκος Ντανίλος, δημοσιογράφος, και μάλιστα αρχισυντάκτης σε μεγάλη αθλητική εφημερίδα της χώρας. Κτύπησε το κουδούνι και όταν ο Κορνήλιος άνοιξε του όρμησε καταπάνω του φιλώντας τον. Οι δύο άνδρες κάθισαν στον καναπέ. Το πούρο του Ερρίκου εξέπεμπε μυρωδιά που συναγωνιζόταν τα αρωματικά του Κορνήλιου.

-Κορνήλιε, ήθελα πολύ να σε δω.

-Σίγουρα, περισσότερο από ότι εγώ.

-Θέλω να σου κάνω μια πρόταση.

-Σε πληροφορώ ότι ο σεξουαλικός μου προσανατολισμός αυτόν τον καιρό οδηγεί σε γυναικεία σάρκα. Ξέχασε το.

-Μην με πειράζεις. Δεν έχω τέτοιες προθέσεις.

-Τότε;

-Θέλω να δουλέψεις μαζί μου.

-Τι να κάνω;

-Θέλω ένα έμπιστο και έξυπνο άτομο για κυβερνητικό ρεπορτάζ. Θέλω να ανακαλύπτεις τα παρασκήνια στην ΕΠΟ, στη Super league, στον αθλητικό δικαστή και να τα μεταφέρεις με το δικό σου ξεχωριστό τρόπο. Και, το κυριότερο, συνεντεύξεις. Πολλές συνεντεύξεις. Ξέρω ότι μπορείς να καταπλήξεις τα πλήθη...

-Αντε πνίξου. Για ποιον με πέρασες;

-Η άρνηση είναι η τελική σου απάντηση;

-Δεν τα μπορώ αυτά Ερρίκο. Ξέρεις ότι τους γνωρίζω προσωπικά όλους αυτούς. Αλλά, δε θέλω ανακατωσούρες. Δε με αγγίζει η στόχευση τους, δε συμφωνώ με τις λογικές τους. Πρέπει να βρεις κάποιον άλλον. Ειδικά στις περιστάσεις της εποχής δε θέλω καμία άλλη ανάμειξη. Το ποδόσφαιρο δεν είναι αυτοί. Αυτοί θα έπρεπε να μην είναι οι πρωταγωνιστές, παρά μόνο οι εγγυητές.

-Απογοητεύομαι, αλλά δε σε αδικώ. Και εγώ στη θέση σου το ίδιο θα έκανα.

-Σου έχω μια αντιπρόταση.

-Ακούω.

-Θα ήθελα να μου δώσεις μια στήλη, εβδομαδιαία, που θα σχολιάζω μια εξειδικευμένη επικαιρότητα.

-Ποια;

-Αυτή του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου.

-Χμ. Σε καταλαβαίνω, αλλά δε μπορώ ρε φίλε. Δεν υπάρχει χώρος για κάτι τέτοιο. Εγώ πολύ θα ήθελα να το προτείνω, αλλά ξέρω πως δεν πρόκειται να εγκριθεί κάτι τέτοιο.

-Το περίμενα.

-Συγγνώμη. Λυπάμαι πολύ.

Ο Ερρίκος έβγαλε από το σακάκι του την τράπουλα. Έσκισε τη ζελατίνα και άρχισε να ανακατεύει τα τραπουλόχαρτα. Ήρθε η ώρα να αλλάξουν τέμπο...

Η ώρα είχε περάσει, οι υπόλοιποι δεν είχαν έρθει. Ο Κορνήλιος αναγκάστηκε να πάρει τηλέφωνο τον έναν. Υποπτευόταν πως θα είναι μαζί με τον άλλον.

-Δε θα έρθουμε σήμερα, ρε φίλε.

-Γιατί;

-Γιατί παίζει η Μπάρσα. Όταν στο είπαμε ότι θα έρθουμε, το είχαμε αγνοήσει.

-Με εξοργίζετε, αλλά σας καταλαβαίνω. Κάποια άλλη φορά;

-Αύριο, κιόλας.

-Αύριο...Μα, αύριο παίζει η Μπαρσα μπάσκετ στην Ευρωλίγκα. Αυτό το θυμάμαι καλά...

-..................

Ο Ερρίκος αποχώρησε. Ο Κορνήλιος έμεινε μόνος. Έβαλε στο cd του το τραγούδι voyage, voyage, κάθισε στον καναπέ, μα δεν ησύχαζε. Τότε σκέφτηκε πως μια γυναικεία συντροφιά, θα του παρείχε πολύπλευρα ευεργετήματα. Σήκωσε το ακουστικό και άρχισε να προδιαγράφει το νούμερο της Εβελίνας. Το βράδυ αυτό δε θα πήγαινε χαμένο.

Ομιλείτε χαμηλοφώνως. Ο Κορνήλιος δεν αντέχει τη φασαρία