Στο καθιερωμένο εβδομαδιαίο άρθρο του στο «El Periodico», ο Γιόχαν Κρόϊφ ασχολείται κυρίως με το θέμα της δυστοκίας της ομάδας και οι απόψεις του έχουν πάντα ενδιαφέρον.
«Η Μπάρσα πάντα θα δημιουργεί ευκαιρίες για γκολ, κάποιες όμως από αυτές είναι λογικό πως δεν θα καταλήγουν πάντα στα δίχτυα. Το να πετύχεις γκολ δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Σε κάθε άθλημα που παίζεται με τα χέρια το σκορ είναι πάντοτε υψηλό. Στο ποδόσφαιρο όμως, δεν είναι έτσι. Το ποδόσφαιρο είναι μεταξύ άλλων ένα άθλημα λαθών, οπότε οι αποτυχίες ενίοτε επισκιάζουν τις επιτυχίες. Και αυτό το λέω γιατί συχνά δε μπορείς να εκμεταλλευτείς σωστά τις ευκαιρίες. Στην περίπτωση της Μπαρσελόνα, φαίνεται πως η ομάδα έχασε πολλές ευκαιρίες. Αυτό όμως συνέβη επειδή δημιούργησε ακόμα περισσότερες.
Εξεπλάγη κανείς που το τελικό σκορ μεταξύ της Μπαρσελόνα και της Άρσεναλ δεν ήταν 6-1; Πάντα δημιουργούν ευκαιρίες, αρκεί κάποιος να έχει τα μάτια να το δει. Αυτός είναι ο λόγος που πάντα δίνω στο παιχνίδι της ομάδας τόση βαρύτητα, ακόμα κι αν ο δείκτης του σκορ δεν είναι τόσο υψηλός. Όταν η Μπάρσα παίζει με την δαιμονιώδη συνηθισμένη της φόρμα και σκοράρει κατά ριπάς, τότε ξεχνάμε ότι έχει δημιουργήσει πολύ περισσότερες ευκαιρίες από τα γκολ που έχει βάλει. Θα ανησυχούσα αν η έλλειψη γκολ, συνοδευόταν κι από έλλειψη ευκαιριών αλλά αυτό δεν συμβαίνει. Το ματς της Κυριακής είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Μπορεί να έληξε ισόπαλο, αλλά έχασαν τη μια ευκαιρία μετά την άλλη. Ανησυχώ για κάτι τέτοιο; Φυσικά και όχι.
Η Μπάρσα ήδη πήρε την πρόκριση για τους «8» του Τσάμπιονς Λιγκ. Η Ρεάλ τα παίζει όλα για όλα σήμερα. Ύστερα από χρόνια αποτυχιών, η ανάγκη να ξεπεράσουν τα «φαντάσματά» τους είναι τεράστια. Στα χαρτιά, είναι το φαβορί. Μπορεί να έχει συγκεντρωμένα στις τάξεις της πολλά από τα «αστέρια» του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, το θέμα όμως είναι αν μπορούν ν’ αντέξουν την πίεση. Η Λιόν είναι θεωρητικά πιο αδύναμη, κανείς όμως δεν ξεκινάει ένα ματς και μάλιστα τέτοιας σημασίας με την προοπτική ότι θα το χάσει.
Και αν κρίνουμε από τα δύο τελευταία ματς των Μαδριλένων ήταν καλύτεροι χωρίς τον Ρονάλντο; Χωρίς αμφιβολία. Μολονότι ο καθένα θα ήθελε τον καλύτερό του παίκτη έτοιμο και διαθέσιμο, πώς εξηγείται το γεγονός ότι χωρίς αυτόν η Μαδρίτη έπαιξε τόσο καλά, ειδικά κόντρα στην Ράσινγκ και ξεπέρασε χωρίς καμία δυσκολία την Χέρκουλες; Γιατί απλά και οι συμπαίκτες του είναι πολύ καλοί ποδοσφαιριστές. Δεύτερον, ο Οζίλ έχει ικανότητες που οι υπόλοιποι μπορούν να τις εκμεταλλευτούν.
Οι αμφιβολίες πάντα υπάρχουν όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά. Και αυτό το βλέπουν όλοι. Ο Κριστιάνο έχει χάσει πολλές ευκαιρίες γιατί προσπαθεί να τα κάνει όλα μόνος του. Οι επιδόσεις του αυτήν την σεζόν είναι εκπληκτικές. Είναι τόσο εξαιρετικός ποδοσφαιριστής που και οι συμπαίκτες του τα περιμένουν όλα ή σχεδόν όλα από αυτόν. Όταν για παράδειγμα του δίνουν τη μπάλα, ξεχνάνε ότι υπάρχουν και αυτοί μέσα στο γήπεδο κι έχουν κάποια πράγματα να κάνουν. Η έκπληξη λοιπόν ήρθε όταν έπαιξαν πολύ καλά χωρίς τον Κριστιάνο στο γήπεδο.
Και με τον ίδιο τον Κριστιάνο τι γίνεται; Μπορεί να παίζει λιγότερο για τον εαυτό του και περισσότερο για την ομάδα; Όντας στην ποδοσφαιρική του ακμή και με το ταλέντο που έχει συμπεριφέρεται λες και παίζει εναντίον όλου του κόσμου. Ίσως αυτό ν’ αλλάξει με το πέρασμα του χρόνου. Και πρέπει να μάθει δύο πράγματα. Να παίρνει καλύτερες τοποθετήσεις μέσα στο γήπεδο και να συμβάλλει περισσότερο στο ομαδικό παιχνίδι και δεύτερον να είναι πιο επιλεκτικός στις κινήσεις του.
Τώρα μάλλον του μοιάζει σχεδόν αδιανόητο η ομάδα να έρχεται πρώτη σε σύγκριση με την ατομική δόξα. Ακόμα κι αν είσαι τόσο καλός όσο αυτός, δεν γίνεται πάντα να κερδίζεις. Αλλά αυτά είναι θέμα ωριμότητας. Εξαρτάται βέβαια και τι θέλεις σαν παίκτης. Αν νομίζεις πως πλέον έχεις φτάσει στην ακμή σου και δεν μένει κάτι άλλο, λυπάμαι αλλά τίποτα δεν είναι πιο λάθος από αυτό. Ένας παίκτης πάντα μαθαίνει άσχετα αν είναι 20 ή 30 χρονών. Όμως ίσως είναι δύσκολο να τα εφαρμόσεις αυτά όταν βλέπεις ότι οι άλλοι τα πηγαίνουν καλύτερα χωρίς εσένα, ειδικά όταν κάτι τέτοιο είναι εις βάρος της ατομικής σου προβολής.
«Η Μπάρσα πάντα θα δημιουργεί ευκαιρίες για γκολ, κάποιες όμως από αυτές είναι λογικό πως δεν θα καταλήγουν πάντα στα δίχτυα. Το να πετύχεις γκολ δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Σε κάθε άθλημα που παίζεται με τα χέρια το σκορ είναι πάντοτε υψηλό. Στο ποδόσφαιρο όμως, δεν είναι έτσι. Το ποδόσφαιρο είναι μεταξύ άλλων ένα άθλημα λαθών, οπότε οι αποτυχίες ενίοτε επισκιάζουν τις επιτυχίες. Και αυτό το λέω γιατί συχνά δε μπορείς να εκμεταλλευτείς σωστά τις ευκαιρίες. Στην περίπτωση της Μπαρσελόνα, φαίνεται πως η ομάδα έχασε πολλές ευκαιρίες. Αυτό όμως συνέβη επειδή δημιούργησε ακόμα περισσότερες.
Εξεπλάγη κανείς που το τελικό σκορ μεταξύ της Μπαρσελόνα και της Άρσεναλ δεν ήταν 6-1; Πάντα δημιουργούν ευκαιρίες, αρκεί κάποιος να έχει τα μάτια να το δει. Αυτός είναι ο λόγος που πάντα δίνω στο παιχνίδι της ομάδας τόση βαρύτητα, ακόμα κι αν ο δείκτης του σκορ δεν είναι τόσο υψηλός. Όταν η Μπάρσα παίζει με την δαιμονιώδη συνηθισμένη της φόρμα και σκοράρει κατά ριπάς, τότε ξεχνάμε ότι έχει δημιουργήσει πολύ περισσότερες ευκαιρίες από τα γκολ που έχει βάλει. Θα ανησυχούσα αν η έλλειψη γκολ, συνοδευόταν κι από έλλειψη ευκαιριών αλλά αυτό δεν συμβαίνει. Το ματς της Κυριακής είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Μπορεί να έληξε ισόπαλο, αλλά έχασαν τη μια ευκαιρία μετά την άλλη. Ανησυχώ για κάτι τέτοιο; Φυσικά και όχι.
Η Μπάρσα ήδη πήρε την πρόκριση για τους «8» του Τσάμπιονς Λιγκ. Η Ρεάλ τα παίζει όλα για όλα σήμερα. Ύστερα από χρόνια αποτυχιών, η ανάγκη να ξεπεράσουν τα «φαντάσματά» τους είναι τεράστια. Στα χαρτιά, είναι το φαβορί. Μπορεί να έχει συγκεντρωμένα στις τάξεις της πολλά από τα «αστέρια» του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, το θέμα όμως είναι αν μπορούν ν’ αντέξουν την πίεση. Η Λιόν είναι θεωρητικά πιο αδύναμη, κανείς όμως δεν ξεκινάει ένα ματς και μάλιστα τέτοιας σημασίας με την προοπτική ότι θα το χάσει.
Και αν κρίνουμε από τα δύο τελευταία ματς των Μαδριλένων ήταν καλύτεροι χωρίς τον Ρονάλντο; Χωρίς αμφιβολία. Μολονότι ο καθένα θα ήθελε τον καλύτερό του παίκτη έτοιμο και διαθέσιμο, πώς εξηγείται το γεγονός ότι χωρίς αυτόν η Μαδρίτη έπαιξε τόσο καλά, ειδικά κόντρα στην Ράσινγκ και ξεπέρασε χωρίς καμία δυσκολία την Χέρκουλες; Γιατί απλά και οι συμπαίκτες του είναι πολύ καλοί ποδοσφαιριστές. Δεύτερον, ο Οζίλ έχει ικανότητες που οι υπόλοιποι μπορούν να τις εκμεταλλευτούν.
Οι αμφιβολίες πάντα υπάρχουν όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά. Και αυτό το βλέπουν όλοι. Ο Κριστιάνο έχει χάσει πολλές ευκαιρίες γιατί προσπαθεί να τα κάνει όλα μόνος του. Οι επιδόσεις του αυτήν την σεζόν είναι εκπληκτικές. Είναι τόσο εξαιρετικός ποδοσφαιριστής που και οι συμπαίκτες του τα περιμένουν όλα ή σχεδόν όλα από αυτόν. Όταν για παράδειγμα του δίνουν τη μπάλα, ξεχνάνε ότι υπάρχουν και αυτοί μέσα στο γήπεδο κι έχουν κάποια πράγματα να κάνουν. Η έκπληξη λοιπόν ήρθε όταν έπαιξαν πολύ καλά χωρίς τον Κριστιάνο στο γήπεδο.
Και με τον ίδιο τον Κριστιάνο τι γίνεται; Μπορεί να παίζει λιγότερο για τον εαυτό του και περισσότερο για την ομάδα; Όντας στην ποδοσφαιρική του ακμή και με το ταλέντο που έχει συμπεριφέρεται λες και παίζει εναντίον όλου του κόσμου. Ίσως αυτό ν’ αλλάξει με το πέρασμα του χρόνου. Και πρέπει να μάθει δύο πράγματα. Να παίρνει καλύτερες τοποθετήσεις μέσα στο γήπεδο και να συμβάλλει περισσότερο στο ομαδικό παιχνίδι και δεύτερον να είναι πιο επιλεκτικός στις κινήσεις του.
Τώρα μάλλον του μοιάζει σχεδόν αδιανόητο η ομάδα να έρχεται πρώτη σε σύγκριση με την ατομική δόξα. Ακόμα κι αν είσαι τόσο καλός όσο αυτός, δεν γίνεται πάντα να κερδίζεις. Αλλά αυτά είναι θέμα ωριμότητας. Εξαρτάται βέβαια και τι θέλεις σαν παίκτης. Αν νομίζεις πως πλέον έχεις φτάσει στην ακμή σου και δεν μένει κάτι άλλο, λυπάμαι αλλά τίποτα δεν είναι πιο λάθος από αυτό. Ένας παίκτης πάντα μαθαίνει άσχετα αν είναι 20 ή 30 χρονών. Όμως ίσως είναι δύσκολο να τα εφαρμόσεις αυτά όταν βλέπεις ότι οι άλλοι τα πηγαίνουν καλύτερα χωρίς εσένα, ειδικά όταν κάτι τέτοιο είναι εις βάρος της ατομικής σου προβολής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου