Σάββατο 12 Μαρτίου 2011

Η άλωση του Stade de la Route de Lorient

Ψηλαφίζει τα δρώμενα των αγωνιστικών χώρων ο Κώστας Μαρούντας
Το championnat, συνήθως, είναι πολύ ανταγωνιστικό πρωτάθλημα, όσο αφορά τη διεκδίκηση του τίτλου. Αν εξαιρέσει κανείς τη δικτατορία της Ολυμπίκ Λιόν, τα υπόλοιπα χρόνια ο τίτλος είναι μια υπόθεση αρκετών και διαφορετικών ομάδων.


Έτσι και φέτος μετά από 26 για κάποιους, 27 για άλλους, αγώνες, μπορούμε να πούμε ότι τουλάχιστον πέντε ομάδες είναι σε θέση να ελπίζουν βάσιμα στην κατάκτηση του τίτλου. Δύο από αυτές αναμετρήθηκαν χτες. Η πρωτοπόρος, μαζί με τη Λιλ, Ρεν υποδεχόταν τη Μαρσέιγ. Τα γκολ των Ρεμί και Λούτσο Γκονζάλεζ έδωσαν μια μεγάλη νίκη στους φιλοξενούμενους, βάζοντας τους για τα καλά στη διεκδίκηση του τίτλου, αφού πλησίασαν τους αντιπάλους τους στον ένα βαθμό. Μια προοπτική που είχε διαταραχθεί άρδην μετά την εντός έδρα ήττα των μαρσεγιέζων από τη Λιλ με 1-2. Εκείνη η νίκη ήταν διπλή για τους λιλουά, καθώς επιτεύχθηκε απέναντι σε έναν από τους σοβαρότερους και επικινδυνότερους ανταγωνιστές τους, τους κατόχους του τίτλου. Για να είμαστε βέβαια ουσιαστικοί, η Λιλ είναι και αυτή κερδισμένη από το 0-2 της Παρασκευής, αφού με δική της νίκη επί της Βαλενσιέν αυξάνει τη διαφορά της από τη δεύτερη θέση και τη διατηρεί από την τρίτη σε απόσταση σχετικής ασφάλειας. Κάτι που ερμηνεύεται με το «δικαίωμα» στη μια γκέλα.
Λίγες μέρες πριν τον καθοριστικό επαναληπτικό με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, όπου καλούνται να «διαπραγματευτούν» το πονηρό 0-0 του πρώτου αγώνα, οι παίκτες του Ντεσάμπ πέτυχαν κάτι που εδραιώνει βαθιά μέσα τους την πίστη στις δυνατότητες τους. Και στο ποδόσφαιρο κάτι τέτοιο μοιάζει και είναι τις περισσότερες φορές η ευνοϊκότερη των απαιτούμενων συνθηκών για επιτυχίες.
Πέρισυ η Μαρσέιγ επέστρεψε στην κατάκτηση του τίτλου μετά από το μακρινό 1992, τερματίζοντας έξι πόντους μπροστά από τη Λιόν. Όλοι γνωρίζουν πως πολλές περιπέτειες σημάδεψαν την πρόσφατη ιστορία της μέχρι την περσινή δικαίωση. Η επανάληψη είναι εφικτή, αλλά περνάει μέσα από το σχεδόν ισόποσο διαμοίρασμα πιθανοτήτων με τους υπόλοιπους διεκδικητές, ακόμα και την ομάδα της πρωτεύουσας, την Παρί Σεν Ζερμαίν, που έχει μεν τις λιγότερες, αλλά δε μπορεί κανείς να απαγορέψει το δικαίωμα στο όνειρο στους παίκτες της. Την επόμενη αγωνιστική, οι παριζιάνοι περνάνε για μια επίσκεψη από τα λημέρια της Μαρσέιγ. Μπορούμε να καταλάβουμε τι σηματοδοτεί αυτή η αναμέτρηση ανάμεσα σε δύο από τις δημοφιλέστερες και γνωστότερες ομάδες της Γαλλίας, όχι μόνο με όρους ιστορικής αναδίφησης, αλλά και ως προς το ξεκαθάρισμα των φετινών λογαριασμών τους.
Πραγματικά το να πει κανείς πως δεν υπάρχει φαβορί στις εκτιμήσεις για τον τελικό πρωταθλητή δεν αποτελεί κλισέ, παρά παρατήρηση ουσίας και αφοπλισμού περαιτέρω παρερμηνειών. Οι φίλοι του γαλλικού ποδοσφαίρου ας προετοιμαστούν για ένα συγκλονιστικό φινάλε...Μαζί τους κι εμείς, που θα παρακολουθούμε από πολύ κοντά τις εξελίξεις...

Δεν υπάρχουν σχόλια: