To barcelonismo.gr κοντά στην ομάδα μπάσκετ!

Δασκαλος, "Λα Μπόμπα" και Γιώργος

 Ο Τσίτσι Κρέους είναι έτοιμος να επιβιβαστεί στο πούλμαν όταν κάποιος φωνάζει το όνομά του και τον αναγκάζει να γυρίσει. Είναι μιά γνώριμη φιγούρα. Τη βλέπει κάθε χρόνο εδώ και τρία χρόνια που η Μπάρσα έρχεται στην Αθήνα γιά να αγωνιστεί με τον Παναθηναϊκό. Τα χέρια σφίγγουν, τα πρόσωπα χαμογελούν και λίγες λέξεις, μπερδεμένα αγγλικά, ισπανικά και καταλανικά με ρυθμούς ... πολυβόλου γεμίζουν τα επόμενα δευτερόλεπτα. "Με κοντούς αυτοί, με τους ψηλούς εμείς! Βάλτε μαζί Λόρμπεκ και Μόρις και τραβήξτε τους στο τρίποντο να βγάλουν τον Μπατίστ μακριά από τη ρακέτα!" Ο Τσίτσι κουνάει το κεφάλι του και  το δάχτυλο κοντά στο πρόσωπό μου. "Α χα! Εσύ πάντα ξέρεις μπάσκετ" μου λέει και ανεβαίνει στο πούλμαν. 

Ηδη έχει ανέβει όλη η ομάδα. Tα πρόσωπα φέτος είναι σφιγμένα, καμιά σχέση με πέρυσι που η ομάδα είχε έρθει να παίξει με τον Παναθηναϊκό αμέσως μετά την κατάκτηση του Copa del Rey. H ήττα στο Palau τους έχει επηρεάσει όπως είναι λογικό. Ο Λάκοβιτς δεν μιλιέται. Ακουσε πολλά γιά κείνο το τρίποντο στο τέλος. Δεν είμαι ακόμα απόλυτα σίγουρος αν έκανε άσχημα. Αυτός πάντως το φέρει βαρέως. 

"Γιάκα εσύ γύρισες τον αγώνα πέρυσι, θυμάσαι; Μπορείς και φέτος". Κουνάει το κεφάλι αλλά δεν φαίνεται να τον πολυπείθουμε. 

Ο "Λα Μπόμπα" σταματά γιά να βγει φωτογραφία με το δάσκαλο και το Γιώργο. Η απόλυτη αντιβεντέτα. Ενας τύπος πάντα προσιτός και χαμογελαστός. Κι ας μην αρέσει ο χαρακτήρας του σε κανέναν οπαδό άλλης ομάδας. Είναι λογικό. Πρώτα τον φοβούνται και μετά τον μισούν ... 

Ο Ρίκυ είναι ο επόμενος. Γελάει και φωτογραφίζεται κι αυτός. Ενα παιδί που δεν λέει να μεγαλώσει. Καλό αυτό αλλά και κακό ταυτόχρονα. Ηθελα κάτι να του πω, αλλά μετανιώνω. Δεν είναι ώρα γιά νουθεσίες. Μόνο γιά κουράγιο! 

Ο Φραν μας θυμάται από πέρυσι, ο Λόρμπεκ επίσης.  

Πιάνουμε κουβέντα με τον Φεράν Μαρτίνεθ, παλιό παίκτη της Μπανταλόνα, της Μπάρσα και του Παναθηναϊκού, τώρα είναι σχολιαστής σε ισπανικό κανάλι. Εχουμε αρκετά κοινά εμείς οι δύο. "Πολύ Μπάρσα και λίγκο Πανατινάϊκος" λέει ο Φεράν και χαμογελάει. "Πέρασα πολύ καλά εδώ. Πάντα αγαπάω Αθήνα. Αλλά πάνω απ όλα Μπάρσα!", μας λέει και δίνουμε ραντεβού γιά σήμερα

Φεύγουμε χαρούμενοι. Καταφέραμε τουλάχιστον να δώσουμε στα πρόσωπά τους λίγο φως παραπάνω απ όσο είχαν πριν μας δουν. 

Ενα όμορφο βράδυ με τους πρωταθλητές Ευρώπης. Και θα έρθουν κι άλλα!

Το πατρικό βλέμα του δάσκαλου προς τον "μαθητή"

Το καλύτερο παιδί είναι ο Φραν

Παλιές καλές ιστορίες θυμηθήκαμε με τον Φεράν