Τσάβι, χάσαμε! (στο παρκέ)

Η τραγική εικόνα που παρουσίασε σήμερα το βράδυ στο παρκέ του ΟΑΚΑ η Μπάρσα οφείλεται σίγουρα σε πολλούς λόγους. Αλλά όλοι δυστυχώς συγκλίνουν σε έναν υπεύθυνο: στον Τσάβι Πασκουάλ.

Ο προπονητής μας απόψε, απλά επιβεβαίωσε αυτό που είχαμε δει και στα τρία προηγούμενα παιχνίδια: πως έχασε κατά κράτος τη μάχη του πάγκου από τον Ομπράντοβιτς. Πρώτα - πρώτα στην ψυχολογική προετοιμασία των παικτών του. Μετά την ήττα στο δεύτερο παιχνίδι στο Παλάου, αυτό που παρακολουθήσαμε ήταν ένα ... ζωντανό πτώμα. Το διαπίστωσα και μόνος μου άλλωστε όταν τους είδα από κοντά. Σκυμένα κεφάλια και σφιγμένα χαρακτηριστικά λες και η σειρά τελείωσε στο δεύτερο παιχνίδι. Λες και δεν έπαιζε ο πρωταθλητής Ευρώπης αλλά κάποια ομάδα με ελαφριά φανέλα που αμέσως σκόρπισε στην πρώτη αναποδιά.

Αλλά και από άποψη τακτικής, σήμερα ο Πασκουάλ διέπραξε το χειρότερο κοουτσάρισμά του. Δεν είναι πως γιά μιά ακόμα φορά δεν μπόρεσε να απεγκλωβίσει τον Ναβάρο, δεν είναι πως γιά ένα ακόμα παιχνίδι φαίνεται πως δεν είχε κάποια συγκεκριμένη επιθετική στρατηγική, πράγματα που αφορούν την τακτική προετοιμασία ενός αγώνα, έχασε και στο κοουτσάρισμα. Εκεί που χρειάζεται να πάρεις γρήγορες και σωστές αποφάσεις, ο προπονητής της Μπάρσα τα έκανε μούσκεμα. Το παιχνίδι "φώναζε" πως χρειάζεται ζώνη 3-2 γιατί ένα παιχνίδι τέτοιας κρισιμότητας και με τον Νίκολας εκτός αγώνα απ την αρχή σχεδόν δεν μπορεί να πάει στα μακρινά σουτ. Αντ αυτού επέμεινε στο μαν του μαν που του δημιουργούσε ένα σωρό προβλήματα κάθε φορά που η μπάλα πήγαινε κοντά στο καλάθι. Ο Βουγιούκας έκανε το παιχνίδι της ζωής του, ο Περπέρογλου έκοβε βόλτες και ο Μπατίστ φυσικά έκανε περίπατο στο πάρκο και τάϊζε τις πάπιες. Οταν δοκίμασε γιά λίγο να παίξει ζώνη στα μισά της δεύτερης περιόδου η ομάδα πέρασε μπροστά 4 πόντους. Ομως μετά μπήκε στο παιχνίδι ο Διαμαντίδης και ο Πασκουάλ σκιάχτηκε και ξαναγύρισε σε μαν του μαν. Ακολούθησε το πανηγύρι του Φώτση και του Μπατίστ...

Ακόμα και στο τέλος όμως, η στρατηγική του στα φάουλ ήταν ανεξήγητη. Αργησε πολύ να σταματήσει το χρόνο, όταν 2.30 πριν τη λήξη δεν είχαμε κάνει ούτε ένα φάουλ. Το ότι η διαφορά απ τους 13 έπεσε στους 6 δεν λέει και πολλά πράγματα αν σκεφτείς πως θυσιάστηκαν 3 αγωνιστικά λεπτά, λεπτά που ήταν πιό σημαντικά απ τους 7 πόντους. 

Ο Πασκουάλ δεν είχε ιδέες και σχέδιο σ αυτή τη σειρά δεν εντόπισε τα δικά μας δυνατά σημεία, δεν χτύπησε τις αδυναμίες του Παναθηναϊκου΄και αυτό είναι καθοριστικό σε σειρά 5 αγώνων.

Με αυτά που γράφω δεν εννοώ φυσικά πως δεν είναι καλός προπονητής ή πως δεν κάνει γιά τη Μπάρσα. Απλά δεν είναι ακόμα ένας φτασμένος προπονητής, είναι νέος και έχει πολλά να μάθει. Οπως σίγουρα έχει κάνει πάρα πολλά γιά την ηλικία του σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.

Είμαι σίγουρος πως αυτή η σειρά θα τον κάνει πιό ώριμο, θα τον κάνει καλύτερο προπονητή γιατί είναι ένας άνθρωπος που συνεχώς εξελίσεται.

Οσο γιά την ομάδα, η ζωή συνεχίζεται. Ηταν πολύ κακό αυτό που συνέβη, όμως ας είμαστε ειλικρινείς. Σε κανένα παιχνίδι της σειράς δεν ήμασταν καλύτεροι απ τον Παναθηναϊκό. Χάσαμε από έναν καλύτερο αντίπαλο που δίκαια προκρίθηκε στο final 4.

Εκεί πάντως που σίγουρα κερδίσαμε ήταν σ αυτή τη μικρή γωνιά του ΟΑΚΑ. Εκεί που 10 ηρωϊκοί οπαδοί της ομάδας αψηφώντας τον κίνδυνο να γίνουν βορά στα θηρία υποστήριξαν με πάθος τον αγαπημένο μας σύλλογο. Κι όσο κι αν η φωνή τους δεν ακουγόταν, η καρδιά τους χτυπούσε τόσο δυνατά που μετριάζει τη δική μας πίκρα και μας έκανε να αισθανόμαστε όμορφα. Στα εύκολα και στα δύσκολα, υπάρχει πάντα η Μπάρσα! Αυτή που χλεύαζε ο Παπαδογιάννης στο τέλος ξεφορτώνοντας απ τη ψυχή του ένα απίστευτο κόμπλεξ. Η γυμνή βασίλισσα λοιπόν θα επιστρέψει. Γιατί έχει χιλιάδες, εκατομμύρια πιστούς που θα την "ντύσουν". Σε αντίθεση με κάτι άλλους "πρίγκηπες" που μόλις έρθουν οι στραβές γδύνονται μόνοι τους και πηδάνε στη θάλασσα ...

ΥΓ. Γιά την πυρηνική απειλή στην Ιαπωνία πρέπει να φταίει ο Λαμόνικα. Γιά να ξαναδούμε το ριπλέϊ ...

ΓΛΟΥΠ ... Δηλαδή τί παραπάνω είχε το φάουλ του Ιγκλς απ το δεύτερο του Διαμαντίδη; Ρωτάω εγώ τώρα ... ΓΛΟΥΠ