Σκαλίζοντας την αποτυχία

 Ο Κορνήλιος είχε παρακολουθήσει τον τελικό του ισπανικού κυπέλλου.

Κλείνοντας την τηλεόραση, έμεινε βυθισμένος στις σκέψεις του. Τέτοια ματς για αυτόν είναι παρτίδες σε ολόχρυσες σκακιέρες. Μετά από εύλογο χρόνο σηκώθηκε. Εξακολουθούσε να προσπαθεί να καταλάβει τι έγινε. Τηλεφώνησε σε ένα φίλο του καθηγητή. Σκέφτηκε να τον προσκαλέσει να περάσουν το βράδυ της Ανάστασης μαζί. Αλλά, δε μπορούσε να αντισταθεί στον πειρασμό. Αποφάσισε, πρώτα, να τον ρωτήσει για το κλάσικο του copa del rey.

-Πως έκατσε ρε Δημήτρη αυτό το 1-0; Πως το είδες εσύ;

-Στη ζωή υπάρχει μια αδιάλλειπτη μάχη μεταξύ του ποιοτικά ενεργητικού και του παθητικού καταστροφικού. Είναι πολύ πιο εύκολο να καταστρέφεις παρά να δημιουργείς.

-Και πιο ανέξοδο.

-Όχι, πάντα. Υπάρχουν, όμως, και εκείνες οι επιτηδευμένες παθητικότητες που είναι συστημένα ενεργητικές. Υπάρχουν εκείνες οι σατανικές περιστάσεις που κάποιος εντολέας υποχρεώνει τους εντολοδόχους του στην απόλυτη συγκέντρωση με σκοπό την ελαχιστοποίηση των κινδύνων, αφενός. Και αφετέρου, αποσκοπεί στην εκμετάλλευση των δεδομένα ελάχιστων λαθών του ισχυρού. Εκεί επεισέρχεται ο καθοριστικός παράγοντας του κατά πόσο διαθέτεις στο οπλοστάσιο σου εκείνα τα απαραίτητα ξεχωριστά όπλα που κάποια στιγμή θα μπορέσουν απλά να πιστοποιήσουν τις δυνατότητες τους. Και η Μαδρίτη ξοδεύει πολλά χρήματα για να έχει δυο τρεις τέτοιες μονάδες, φίλε μου...

-Τι μπορείς να κάνεις σε μια τέτοια περίπτωση;

-Μα, φυσικά, να κλείσεις τις δικές σου τρύπες, και να ελέγξεις το ρυθμό. Έτσι, το πήγε ο Πεπ. Αλλά, άμα δε σκοράρεις όταν μπορείς, μπερδεύεται το πράγμα.

-Και το περσινό με την Ίντερ, κάπως έτσι πήγε. Η Μπάρσα έπρεπε να το περιμένει. Θυμήσου τους περσινούς ημιτελικούς. Κτύπησε η κόμπρα στο πρώτο ματς. Η τέχνη του αιφνιδιασμού. Απόλυτα επιθετικά. Το «ημίχρονο» έληξε 3-1, και μετά έπρεπε, απλά να διαφυλαχθεί, εκεί που κατά 90% το ιδανικότερο είναι απλή ήττα, χωρίς διασυρμό. Δύσκολη αποστολή, αν μη τι άλλο...

-Συμπτώσεις επαναλαμβανόμενες, ε. Κλέφτης της φωτιάς ο Ζοσέ;

-Όχι. Τεχνίτης του απόλυτου. Σχεδιαστής πολεμικών σχεδιασμών υψηλής κοπτοραπτικής υφής

-Κτυπιέται αυτό, κατά τη γνώμη σου;

-Απόλυτα, ναι.

-Πως;

-Μα, παίζοντας στα χωράφια του. Ξέρεις, κανένας εγωιστής δεν θέλει να ανακατεύονται στα θεμέλια κατάρριψης των ανασφαλειών του. Τέτοιοι τύποι, παραμονεύουν, και επιθυμούν να εισβάλλουν την κατάλληλη στιγμή στο δικό σου ζωτικό χώρο. Αν νιώσουν ότι μπαίνεις στα δικά τους, έχεις αγρίμια σε σύγχυση.

-Ο εγωισμός μπορεί να είναι θετική παράμετρος;

-Για κάποιον μπορεί να ισχύει ότι «Οι αρετές χάνονται μέσα στο συμφέρον, όπως τα ποτάμια μέσα στη θάλασσα.». Για άλλους, όμως, οι αρετές εξυπηρετούνται μέσα στον ωκεανό του ατέρμονου ατομικού συμφέροντος. Ο Μουρίνιο έτσι γαλουχήθηκε από μικρός.

-Το 5-0 του πρωταθλήματος πως έκατσε;

-Μα, γιατί εγκατέλειψε τη συνταγή του. Πήγε, σχεδόν, στα ίσια, παρασυρμένος από τα έως τότε πεπραγμένα του. Απέναντι σε αυτή τη Μπάρσα αυτό δεν είναι απλά ολέθριο λάθος. Είναι ολική αυτοκτονία. Πολλές φορές η αλαζονία και η αυτοπεποίθηση φορούνε τα ίδια ρούχα και έχουν το ίδιο χτένισμα. Πρέπει να πλησιάσεις πολύ για να αντιληφθείς τις διαφορές...

-Κατάλαβα. Τα λέμε. Έλα από το σπίτι μου το βράδυ του Σαββάτου. Σε θέλω.