Η ανάλυση του «κλάσικο» από έναν οπαδό της Μαδρίτης

Σε συνέχεια του προηγούμενου ακολουθεί η ανάλυση κι εκτίμηση του αυριανού σούπερ ντέρμπι από τον Bassam, οπαδό της Ρεάλ Μαδρίτης

Παρά το γεγονός της φημολογίας για ξεκούραση βασικών παικτών στο αυριανό πρώτο ντέρμπι από τα 4 μεταξύ των Ρεάλ και Μπάρσα, οι δύο προπονητές μάλλον θα κατέβουν… πάνοπλοι. Τα4 ντέρμπι είναι κάτι παραπάνω από απλά ποδοσφαιρικά ματς. Και οι παίκτες ξέρουν ότι τα ματς αυτά είναι σχεδόν ζωής και θανάτου.

Τιμωρημένοι και τραυματίες:

Τιμωρημένος: Γκρανέρο

Χρόνια τραυματίας: Γκάγκο

Ίσως και να προλάβει: Λας Ντιαρά

Ντεφορμέ: Μπενζεμά, Κακά και Ιγκουαϊν

Κάποιος που θα κάνει πολλά χρόνια να δει το χορτάρι του Μπερναμπέου: Πέδρο Λεόν

Ο Λας μάλλον θα είναι σε θέση ν’ αγωνιστεί. Ο Κακά μάλλον δεν μπορεί ν’ αντέξει την πίεση ενός τέτοιου παιχνιδιού. Ο Ιγκουαϊν δεν έχει καταφέρει ν’ αγωνιστεί για 1 ολόκληρη ώρα από την στιγμή που επέστρεψε από τον τραυματισμό του και είναι εκτός φόρμας. Δύσκολα θα το ρισκάρει ο Μου και θα τον βάλει βασικό.

Η άμυνα στο ντέρμπι του Καμπ Νου ήταν φρικτή. Έγιναν κάποια λάθη που έστειλαν με μαθηματική ακρίβεια τη μπάλα στα δίχτυα του Κασίγιας. Για παράδειγμα οι παίκτες της Ρεάλ απλώς κυνηγούσαν τη μπάλα και όχι τον αντίπαλο. Κόντρα σε μια ομάδα όπως η Μπάρσα, αυτό είναι ανεπίτρεπτο. Επίσης οι επελάσεις των Πέδρο και Άλβες από τα δεξιά είναι θάνατος. Το αυριανό ματς θα είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για τον Μαρσέλο να διορθώσει τα λάθη που έκανε στο Καμπ Νου. 

Όπως φαίνεται και στην φωτογραφία όλοι κυνηγάνε τη μπάλα κι όχι τους αντιπάλους. Αυτό μάλλον θ’ αλλάξει αύριο. Για να γίνει κάτι τέτοιο ο Μουρίνιο θα πρέπει να χρησιμοποιήσει τρεις παίκτες στο κέντρο. Αν ο Λας είναι καλά, θα συμμετάσχει. Αν όχι, την θέση του θα πάρει ο Πέπε. Η συνεισφορά του Πέπε θα είναι η ταχύτητά του και η κάλυψη στους πιο επιθετικογενείς Ράμος και Μαρσέλο. Κάτι ακόμα που θα πρέπει ν’ αλλάξει είναι ότι μάλλον θα δούμε τον Οζίλ να γυρίζει περισσότερο πίσω απ’ ότι έκανε στο πρώτο ντέρμπι. Ο Οζίλ έχει ανεβάσει πολύ ρυθμούς σε σχέση με το προηγούμενο διάστημα. Ο Ντι Μαρία, που ξεκουράστηκε κόντρα στην Τότεναμ, έχει πολλή ενέργεια να… σπαταλήσει και θα είναι από τους κύριους εκφραστές του παιχνιδιού της Ρεάλ. Η αχίλλειος πτέρνα της ομάδας είναι τα φουλ μπακ της που μπορεί ν’ αναλωθούν στην άμυνα.

Η καλύτερη άμυνα της Μπαρσελόνα είναι η πίεση που ασκούν οι επιθετικοί της στους αντίπαλους μέσους κι επιθετικούς. Αυτό εμποδίζει τις αντίπαλες ομάδες να επιτεθούν και να κάνουν παιχνίδι. Τις αναγκάζει επίσης να μένουν κατά το περισσότερο διάστημα κλεισμένες πίσω. Ακόμα ένα μεγάλο πρόβλημα που υπήρχε στο ντέρμπι της Βαρκελώνης ήταν ότι ο Αλόνσο είχε επιφορτιστεί με όλη την δημιουργική ευθύνη χωρίς να έχει βοήθεια. Η Μπάρσα φυσικά το εκμεταλλεύτηκε όπως και άλλες ομάδες. Γι’ αυτό κι έκτοτε ο Αλόνσο έγινε πολλές φορές «στόχος» των αντιπάλων ποτ έριχναν πάνω του δύο παίκτες να τον μαρκάρουν όταν είχε τη μπάλα. Αρχικά η ομάδα αντιμετώπιζε δυσκολίες, αλλά ο Μου βρήκε λύση. Ο Οζίλ γυρίζει πίσω για να βοηθάει με αποτέλεσμα ο Αλόνσο να είναι πιο απερίσπαστος στην δημιουργία του παιχνιδιού. Και ο Ντι Μαρία γυρίζει πίσω όταν ο αντίπαλος έχει την κατοχή και ο Κριστιάνο κάνει τις κούρσες του στην άμυνα. Η τριπλέτα στην μεσαία γραμμή συνεπάγεται ότι υπάρχει παίκτης παραπάνω που μπορεί να λειτουργήσει σαν διέξοδος για τον Αλόνσο και τα σέντερ μπακ. Η παρακάτω φωτογραφία δείχνει τις εναλλακτικές που μπορούν να προσφέρουν οι Οζίλ και Ντι Μαρία, ακόμα κι αν οι Ρεάλ παίξει με δύο αμυντικά χάφ:

Η διάταξη αυτή βοηθάει τα κεντρικά χαφ, ειδικά τον Αλόνσο, να έχουν περισσότερες ευκαιρίες για να πασάρουν τη μπάλα. Το μόνο πρόβλημα που θα μπορούσε να προκύψει από ένα τέτοιο σύστημα είναι αν ο Πέπε πάρει ρόλο στο κέντρο της μεσαίας γραμμής. Οι Πέπε και Κεντίρα δεν είναι και οι καλύτεροι παίκτες όταν έχουν τη μπάλα στα πόδια τους και η πίεση σίγουρα θα τους οδηγήσει να χάσουν την κατοχή. Μολονότι λοιπόν οι παίκτες παραμένουν οι ίδιοι, ο τρόπος που κινούνται στο γήπεδο έχει προσαρμοστεί. Κάτι τέτοιο διαφέρει από:

Μπορούμε να δούμε ξεκάθαρα ότι η ομάδα ήταν σχεδόν «κομμένη» στα δύο. Δεν υπήρχε βοήθεια μεταξύ των παικτών και χωρίς αυτήν, η Ρεάλ δεν θα μπορέσει ν’ αντέξει την πίεση της Μπαρσελόνα.

Χωρίς τον Πουγιόλ να δίνει τις μάχες του στα μετόπισθεν, η Ρεάλ θα έχει ακόμα μεγαλύτερη ευχέρεια στο να δημιουργήσει ζημιές στην άμυνα της Μπαρσελόνα. Ειδικά από την πλευρά του αργού και ντεφορμέ Μιλίτο. Όπως και να’ χει η Ρεάλ θα δώσει μεγάλο βάρος στις επιθέσεις της από την αριστερή πλευρά. Οι Μαρσέλο και Ρονάλντο συνεργάζονται άψογα και η επίθεση σχεδόν πάντα περνάει από την αριστερή πλευρά και σχεδόν όλη η ομάδα κινείται από αυτήν την πλευρά. 

Αυτό που προσπαθεί να κάνει η επιθετική τακτική της Ρεάλ είναι να περιορίσει το γήπεδο. Και αυτό γίνεται γιατί οι αντίπαλες ομάδες υπερφορτώνουν το κέντρο τους προκειμένου να περιορίσουν την επιθετική δύναμη της Ρεάλ.

Κάτι που θα κάνει ακόμα πιο συναρπαστικό το παιχνίδι είναι η διαφορά φιλοσοφίας των δύο ομάδων. Ενώ η Μπαρσελόνα στηρίζει το παιχνίδι της στην κατοχή της μπάλας και τις πάσες περιμένοντας την κατάλληλη ευκαιρία για επίθεση, η Ρεάλ επιτίθεται πιο άμεσα. Σκοπός είναι η επίθεση με το που ο αντίπαλος θα χάσει τη μπάλα. Ενώ η Μπαρσελόνα θεωρεί ότι η καλύτερη άμυνα είναι να μην δίνεις τη μπάλα στον αντίπαλο, η Ρεάλ θεωρεί ότι η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Αυτό βέβαια ήταν καταφανέστατο στην πρώτη περίοδο των «γκαλάκτικος» όταν και κυριαρχούσε το σλόγκαν «πρέπει απλά να βάλουμε περισσότερα γκολ από τον αντίπαλο». Με τις αλλαγές που έγιναν την τελευταία δεκαετία, υπήρξαν πολλά σκαμπανεβάσματα. Η τελευταία φορά που είδαμε το σύστημα αυτό να εφαρμόζεται μ’ επιτυχία και συνέπεια ήταν την περίοδο του Ντελ Μπόσκε. Πέρσι και φέτος βλέπουμε την επανεμφάνισή του. Ο Πελεγρίνι έθεσε τις βάσεις και ο Μουρίνιο έχει κάνει τις απαραίτητες προσαρμογές στην άμυνα. Η ομάδα είναι καινούρια και πάνω στο «χτίσιμο» με πάνω από 7 παίκτες να έχουν αγοραστεί τα τελευταία δύο χρόνια. Το γεγονός ότι μια ομάδα που τώρα φτιάχνεται έχει φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου και στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ είναι από μόνο του επίτευγμα. Αν διατηρηθεί αυτό, του χρόνου η ομάδα θα είναι ακόμα πιο δυνατή.

Αν και η Ρεάλ έχει την φήμη της ομάδας που παίζει με αντεπιθέσεις, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Σίγουρα χρησιμοποιεί τον Αλόνσο που είναι σπεσιαλίστας στις μακρινές μπαλιές και τους Ρονάλντο και Ιγκουαϊν, αλλά δεν παίζει ποδόσφαιρο με αντεπιθέσεις. Αντίθετα, η ομάδα τα πηγαίνει περίφημα όταν κάνει το παιχνίδι της στο τελευταίο κομμάτι του γηπέδου. Αυτό καθιστά ζωτικής σημασίας την μετάβαση από την άμυνα στην επίθεση και υπό αυτήν την έννοια η Μπαρσελόνα θα πρέπει να καταστρέψει το παιχνίδι της Ρεάλ πριν δημιουργηθούν προϋποθέσεις για επίθεση, ενώ η Ρεάλ παίζει πολύ πιο άνετα στην τελευταία περιοχή του γηπέδου. Όποιος καταφέρει να κάνει το δικό του, θα φύγει και νικητής. Αν η πίεση αποδειχτεί πολλή, η Ρεάλ δεν έχει τύχη. Αν τα καταφέρουν να διαχειριστούν την πίεση έχουν πολλές ελπίδες να πάρουν ρεβάνς.

Αν και η πρόβλεψη της αρχικής 11άδας είναι πολύ δύσκολη λόγω των διαφόρων πειραματισμών του Μου στα τελευταία ματς, θεωρώ ότι θα παρατάξει το ακόλουθο σχήμα:

Κασίγιας, Ράμος, Αλμπιόλ, Καρβάλιο, Μαρσέλο, Πέπε, Κεντίρα, Αλόνσο, Οζίλ, Ντι Μαρία, Ρονάλντο.

Πιστεύω ότι η Ρεάλ θα κατέβει χωρίς καθαρόαιμο φορ. Αν γίνει κάτι τέτοιο αυτός θα πρέπει να πάρει την θέση του Ντι Μαρία. Στην τριπλέτα της μεσαίας γραμμής θα παίξουν είτε ο Λας είτε ο Πεπε. Αν ξεκινήσει ο Λας στο κέντρο, ο Πέπε θα τραβηχτεί πίσω στην άμυνα.

theoffside.com