Σφυρίγματα και χειροκροτήματα

Πρώτο από τα τέσσερα κλάσικο αυτής της άνοιξης στο Mπερναμπέου και η Μπάρσα έχει καθολική κατοχή.Από τη μέση και κάτω λευκές φανέλες πηγαίνουν πέρα-δώθε κοιτάζοντας τη μπάλα που αλλάζει από πάσα σε πάσα,ενώ από τις εξέδρες ακούγονται εκκωφαντικά σφυρίγματα.Είναι οι στιγμές που αναρωτιέται κανείς:Γιατί σφυρίζουν οι Mαδριλένοι;σφυρίζουν την Μπάρσα ή σφυρίζουν το ταμπούρι της ομάδας τους;

Την επόμενη μέρα σοβαροί άνθρωποι του ποδοσφαίρου αναλύουν την τακτική των προπονητών του κλάσικο και δεν έχουν καμιά αμφιβολία.Η Μπάρσα έμεινε πιστή στο παιχνίδι και τη φιλοσοφία της,ενώ η Mαδρίτη...Ακόμα και ο Ντι Στέφανο,ειλικρινής,όπως όλοι οι παλαιότεροι,προβαίνει στις γνωστές δηλώσεις περί γάτας και ποντικιού.Δεν ξέρω αν πρόκειται για μετάλλαξη των οπαδών της Ρεάλ,όπως έγραψε ο Καραμάνος σε άρθρο του στο σάιτ.Το σίγουρο είναι ότι τέτοια εικόνα δεν αντέχεται από πολλούς στη Μαδρίτη και ότι τέτοια τακτική δεν θα φέρνει πάντοτε ''αποτελέσματα''.

Το Σάββατο λίγο πριν την Ανάσταση η Ρεάλ πέταξε δυνατά και ισχυρά βαρελότα στη Βαλένθια.Μπήκε δυνατά,κεφάτα με παίκτες ξεχασμένους από το χρυσό συνοθύλευμα που έχει μαζέψει.Μηδέν-πέντε με τη μία και στο τέλος εξάρα.Βέβαια τα τρία που δέχθηκε μπορεί να τα αποδόσει κανείς στη χαλαρότητα του αγώνα,εγώ πιστεύω όμως ότι είναι αποτέλεσμα του προβλήματος που έχει στην άμυνα.Έτσι λοιπόν έρχεται δυνατά στο τρίτο κλάσικο για το τσου λου που λένε και στην Ελλάδα.Ο τύπος στη Μαδρίτη βοά,οι ρέγγες-πώς τους λένε...- από τώρα φωνάζουν και πανηγυρίζουν.Φανταστείτε την απογοήτευσή τους όμως να δουν πάλι την Τετάρτη παρκαρισμένο στο τέρμα το γνωστό λεωφορείο...Ο Μουρίνιο είναι πολύ πιθανό σκεφτόμενος όπως πάντα την υστεροφημία του και όχι την επιθετική ιστορία της Pεάλ,να παρατάξει το τείχος και να περιμένει να του χαμογελάσει η μοίρα.

Η Μπαρσελόνα δε βρίσκεται στην καλύτερη συγκυρία της.Οι τραυματισμοί βασικών παικτών της έχουν τραυματίσει την αγωνιστική της εικόνα.Η άμυνα της είναι στην ουσία επιλογή ανάγκης.Η έλλειψη επίσης φορμαρίσματος αλλά και ως ενός σημείου πάθους και αγωνιστικότητας στα δύο πρώτα κλάσικο από κάποιους παίκτες μπορεί να αναλυθεί και να εξηγηθεί με πολλούς τρόπους,αλλά για μένα σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί αιτία για παράπονα στην ομάδα.Αυτοί οι παίκτες έχουν προσφέρει τόσα πολλά στους απανταχού Μπαρσελονίστας που ό,τι και να κάνουν θα τους αγαπάμε το ίδιο και πιο πολύ ακόμα.Γιατί αυτό που θα παρουσιάσουν σίγουρα είναι ότι θα μείνουν πιστοί στο μοντέλο θεάματος και επιθετικού ποδοσφαίρου που υπηρετούν εδώ και χρόνια.Έτσι,για να έχει αξία το χειροκρότημα και στη νίκη και στην ήττα,και στο άλμα και στο πέσιμο.