… και να φανταστείς ότι δεν ήμουν ποτέ προληπτικός
Στο μυαλό μου πριν από το μεγάλο παιχνίδι των ημιτελικών του C.L. δεν είχε φύγει ακόμα η απώλεια του φετινού Copa Del Rey.
Λίγο πριν την σέντρα χθες ακόμα προσπαθούσα να κατανοήσω πως χάσαμε αυτόν τον τίτλο… πως τα δεύτερα (Ρεάλ) όλη την χρονιά μας κέρδισαν και
πάνε να βγουν από πάνω… και πως με ένα αποκλεισμό από το C.L. θα είχαν πιο επιτυχημένη χρονιά από αυτήν της μεγάλη Μπάρσα…
Με τον άνθρωπό μου είμαστε 3 χρόνια μαζί και τυχαίνει να έχουμε δει μαζί όλα αυτά τα μεγάλα παιχνίδια… όλες αυτές τις μεγάλες νίκες της ομάδας μας
για πέντε συνεχόμενα παιχνίδια…. Όλο αυτό το total football… όλες αυτές τις στιγμές…
Ομως για στάσου… υπάρχει ένα κενό… μα που είσαι την ρωτώ…Σήμερα είναι ο τελικός του Copa Del Rey, δεν θα το δούμε μαζί? Λόγω αδιαθεσίας (εγκυμοσύνη) τελικά κάθισα μόνος στον καναπέ μου προβληματισμένος… το τελικό αποτέλεσμα το γνωρίζουμε όλοι…
… και φτάνουμε στο χθες… Από νωρίς το πρωί έχω ενημερώσει ουκ ολίγες φορές 21.30 σε περιμένω στον καναπέ μαζί μου… ότι θες κάντο έως τις 21.30… τηλέφωνα ,δουλειές, νοικοκυριό… μετά τίποτα… μαζί στον καναπέ…
Τι προβλέπεις την ρωτώ…
αν μου κανείς λίγο μασάζ στα πόδια θα κερδίσουμε σίγουρα μου λέει χαριτολογώντας…
Πραγματικά για 2 ώρες δεν σταμάτησα να της τρίβω τα πόδια… ένιωθα ότι οι κάλτσες που φορούσε άρχισαν να λιώνουν σιγά σιγά και όσο η εμφάνισή μας ήταν επιβλητική, απόλυτη υπεροχή,
δεν σταματούσα, δεν σταματούσα…
το τελικό αποτέλεσμα με βρήκε με ένα τεράστιο χαμόγελο και με κάτι φουσκάλες στα χέρια…
… και να φανταστείς ότι δεν ήμουν ποτέ προληπτικός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου