Γίνε ο εαυτός σου!

 

Καθώς το πρωτάθλημα θα "κλειδώσει" και μαθηματικά την Τετάρτη (εκτός συγκλονιστικού απροόπτου που θα παρατείνει τη στέψη ως το Σάββατο), η σκέψη μας δεν μπορεί παρά να περιστρέφεται γύρω απ τον μεγάλο στόχο της 28ης του Μάη, το κύπελλο με τα ... μεγάλα αυτιά.

 

Κατά τη γνώμη μου, αυτό που θα παίξει τον μεγαλύτερο ρόλο, αυτό που θα καθορίσει την έκβαση του τελικού του Γουέμπλεϋ, δεν είναι άλλο από την ταχύτητα. Εχω τη γνώμη πως η Μπάρσα του 2011, δεν θα μπορέσει να κατακτήσει αυτό το τρόπαιο. Αντίθετα, η Μπάρσα των τελευταίων δύο μηνών του 2010 θα έκανε πραγματικό περίπατο απέναντι σε μιά ομάδα μαχητική και πεισματάρα αλλά τεχνικά υποδεέστερη. Αν κάτι γέρνει αυτή τη στιγμή τη πλάστιγγα στην πλευρά της ομάδας του σερ Αλεξ δεν είναι άλλο από την αίσθηση φρεσκάδας που αποπνέει ενώ η σεζόν πλησιάζει στη λήξη της. Δεν μπορώ να κατηγορήσω τους παίκτες μας γι αυτό το ... απότομο κατέβασμα ταχύτητας στο οποίο σχεδόν υποχρεώθηκαν απ τον προπονητή τους γιά να αντέξουν και να βγάλουν μιά χρονιά που γιά τους περισσότερους ήταν ταξίδι χωρίς ανάσα! Παγκόσμιο κύπελλο και ξανά προκριματικά και φιλικά και αγωνιστικές υποχρεώσεις γεμάτες μέχρι το τέλος αφού η Μπάρσα έφτασε να διεκδικεί μέχρι το φινάλε όλους τους στόχους με την πλειοψηφία των παικτών να μην έχουν σταματήσει να παίζουν συνεχώς εδώ και 3 χρόνια, δεν γίνεται να μην επηρεάσουν, όχι ανθρώπους αλλά ακόμα και μηχανές. Ολοι αυτοί που ασκούν υψηλή κριτική στην ομάδα, ας αναλογιστούν πότε άλλοτε είδαν κάτι παρόμοιο και ας μας αφήσουν ήσυχους. Αν δεν τους αρέσει το αργό τίκι-τάκα, δεν έχουν παρά να στραφούν στο γρήγορο κλώτσα-διώξε με το οποίο μας αντιμετώπισαν οι σοβαρότεροι αντίπαλοί μας και ας δώσουν σ αυτό το μοντέλο όσες δικαιολογίες και επαίνους θέλουν.

Αυτό πάντως που τώρα έχει σημασία, είναι να καταλάβουμε πως στο διάστημα από τώρα μέχρι και τις 28 Μαΐου, η ομάδα θα πρέπει να υποβληθεί σε μιά ... μίνι προετοιμασία με σκοπό να αποκτήσει μέρος της χαμένης της ταχύτητας. Και όταν μιλάω γιά ταχύτητα, εννοώ σε όλους τους τομείς. Γρήγορες πάσες, γρήγορη κίνηση χωρίς τη μπάλα, γρήγορες κούρσες με τη μπάλα, πιό ανοιχτός ρυθμός, περισσότεροι παίκτες στις αντεπιθέσεις. Με την εικόνα που έχουμε αυτή τη στιγμή, δεν έχω αμφιβολία πως θα δούμε έναν τελικό με τη μπάλα να είναι μεν στα πόδια των παικτών της Μπάρσα, αλλά με 2 και 3 λευκές φανέλες γύρω τους να τους εμποδίζουν να πασάρουν και να αναπτυχθούν. Αν εγκλωβιστούμε σε ένα αργό παράλληλο παιχνίδι, τότε οι πιθανότητες να κατακτήσουμε τον τίτλο θα είναι ελάχιστες. Διαβάζοντας τις τελευταίες μέρες τον αγγλικό τύπο, καταλαβαίνω πως οι άνθρωποι εκεί προσπαθούν να επωφεληθούν απ τον απόηχο των ευρωπαϊκών clasicos γιά να στήσουν ένα σκηνικό ατιμώρητου "σκληρού" πρέσινγκ. Το "τίμιο" και λεβέντικο αγγλικό ποδόσφαιρο που δεν εξαπατά τον θεατή θα έρθει αντιμέτωπο με το "θεατρινίστικο" ποδόσφαιρο του Μπουσκέτς και του Αλβες που υποτιμά την νοημοσύνη του φιλάθλου και προσπαθεί να ξεγελάσει τον διαιτητή. Δεν έχω καμιά αμφιβολία πως θα δούμε ένα τελικό στον οποίο οι παίκτες της Γιουνάϊτεντ θα προσπαθούν να πηγαίνουν πρώτοι στη μπάλα και αν δεν προλαβαίνουν και παίρνουν και κανένα πόδι μαζί, να έχουν μιά μικρή ή μεγαλύτερη ανοχή απ τον διαιτητή που θα πρέπει να αμφιβάλει λίγο περισσότερο απ όσο θα του επιτρέπουν εκείνα που θα βλέπουν τα μάτια του, αφού θα έχει να κάνει με "θεατρίνους".

Είναι το σωστό σκηνικό απέναντι σε μιά αργή Μπάρσα. Ετσι πρέπει να κάνουν και ίσως αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος που διαθέτουν γιά να κατακτήσουν αυτό το κύπελλο. Απ τη δική μας τη μεριά, αν καταφέρουμε να είμαστε γρήγοροι με τον τρόπο που περιέγραψα πιό πριν, θα καταφέρουμε να εξουδετερώσουμε αυτή την ... επιθετική άμυνα που θα μας περιμένει. 

Μιά Μπάρσα που θα πλησιάζει τα επίπεδα απόδοσης του Νοέμβρη και του Δεκέμβρη, δεν έχει να φοβάται τίποτα. Το θέμα είναι αν μπορεί τώρα η ομάδα να ... ξαναγίνει ο ευατός της!