Ο Μπουσκέτς και πώς η Μπαρσελόνα απέφυγε τα παρατράγουδα…

Το ζήτημα της φυλής αποτελούσε πάντα ταμπού για πολύ κόσμο. Είναι ιδιαίτερα δύσκολο να μιλήσεις ανοιχτά και νηφάλια για το συγκεκριμένο θέμα όταν οι περισσότεροι από μας ζουν σε διαφορετικές χώρες κι έχουμε ο καθένας έχει τις δικές του εμπειρίες. Αξίζει όμως να θιχτούν κάποια πράγματα και να συζητηθούν. Την Κυριακή, η πειθαρχική επιτροπή της ΟΥΕΦΑ απάλλαξε τον Σέρχιο Μπουσκέτς από τις κατηγορίες για ρατσιστική επίθεση εναντίον του Μαρσέλο, κατά την διάρκεια του πρώτου ημιτελικού του Τσάμπιονς Λιγκ μεταξύ της Ρεάλ και της Μπαρσελόνα. 

Από την αρχή είχε φανεί ότι δεν θα επρόκειτο για μια απλή και καθημερινή υπόθεση. Πολλοί ζητούσαν κεφάλια επί πίνακι, αποκλεισμούς, δημόσια ταπείνωση κι από την άλλη απαίτηση από την Ρεάλ να ζητήσει συγνώμη και «να μάθει να χάνει με αξιοπρέπεια». Για αρχή πρέπει να πούμε ότι αυτές οι κατηγορίες πρέπει να ληφθούν σοβαρά. Σε ιδιωτικές συζητήσεις με φίλους, οπαδούς της Μπαρσελόνα, ειπώθηκε ότι είναι αδύνατον ο σύλλογος να μπαίνει στην διαδικασία να απαντάει σε κάθε υπονοούμενο και δήθεν κατηγορία που ακούγεται, ειδικά μετά τα όσα ακολούθησαν με την Ρεάλ το τελευταίο διάστημα. Ξεχνάνε όμως ότι η Μπαρσελόνα απάντησε σε όλες τις κατηγορίες, εκτός από μία και ζήτησε να τιμωρηθεί παραδειγματικά ο Μουρίνιο που αποκάλεσε την ΟΥΕΦΑ και την UNICEF συνωμότες που μηχανορραφούν προς όφελος της Μπάρσα. 

Μέρος του προβλήματος είναι η απουσία συγκεκριμένης πληροφόρησης. Δεν γνωρίζουμε τι δήλωσε ο Μαρσέλο στην ΟΥΕΦΑ, ξέρουμε όμως ότι ο Μπούσι υποστήριξε πως είπε «mucho morro», δηλαδή «έχεις πολύ θράσος». Δεν ξέρουμε πώς χρησιμοποιήθηκε το βίντεο για να στηριχτεί η υπόθεση, αλλά ξέρουμε πως, όπως με διαβεβαίωσε και φίλος μου καταξιωμένος δικηγόρος, όλα τα δικαστήρια αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό την προσκόμιση τέτοιου αποδεικτικού υλικού. 

Ο Μπούσι δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο από το δικαστήριο της κοινής γνώμης –ειδικά στο Twitter έγινε χαμός- και το θέμα δεν έκλεισε χάρη στον ρόλο του διαδικτύου ως δικαστή, ενόρκου και εκτελεστή. Η συνομωσία είναι το καθημερνό ψωμοτύρι του διαδικτύου. Όποιοι πιστεύουν πως ο Μπούσι όντως αποκάλεσε τον Μαρσέλο «μαϊμού» - ένας Ισπανός γλωσσολόγος με διαβεβαίωσε ότι έτσι έγινε- έχουν κάθε δίκιο να εξοργίζονται για την υποκρισία της ΟΥΕΦΑ και τις «δήθεν» εκστρατείες της εναντίον του ρατσισμού. Από την άλλη, όποιοι πιστεύουν ότι ο Μπούσι είναι αθώος –οι ειδικοί είναι διχασμένοι και υπάρχουν πολλοί που υποστηρίζουν τον Καταλανό παίκτη-, έχουν κάθε δίκιο να οργίζονται με αυτούς που αρνούνται να δουν ότι η ΟΥΕΦΑ έκανε απλά το σωστό.

Υπάρχουν και αυτοί που υποστηρίζουν ότι απλά η ΟΥΕΦΑ ήθελε ν’ αποφύγει περαιτέρω σκάνδαλα πριν τον τελικό του Λονδίνου ή ότι απλά η Ρεάλ προσπαθεί να ξεσηκώσει τον κόσμο εναντίον του Μπούσι και της Μπάρσα θέλοντας να πετύχει τον εκνευρισμό και τον αποπροσανατολισμό. Όλος αυτός ο ανταγωνισμός προς την ΟΥΕΦΑ ή την Ρεάλ, μόλις που ακουμπάει την πραγματική φύση του ρατσισμού. Υπάρχει και… πολύ μάλιστα και μόνο ένας τυφλός δεν θα το έβλεπε. Το να το αντιμετωπίζεις όμως απλά και μόνο μ’ ένα «ΠΕΙΤΕ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΌ» από το να βάζεις τον σύλλογο προ των ευθυνών του, ουσιαστικά σημαίνει την αποφυγή αυτών των ευθυνών και για τη Μπαρσελόνα και για την οποιαδήποτε ομάδα στην θέση της.

Όταν ο ρατσισμός κάνει την εμφάνισή του, έστω και με τον τρόπο που έγινε εδώ, είναι απαραίτητο και αναγκαίο η ομάδα να σταθεί στο πλευρό του δίκαιου και του σωστού, παρά σε ό, τι μπορεί να είναι ωφέλιμο την δεδομένη στιγμή. Ήταν μάλλον συνετό από πλευράς της ομάδας να τηρήσει διακριτική στάση μέχρι η ΟΥΕΦΑ να καθορίσει τις κινήσεις της, αλλά ήταν εξίσου κοντόφθαλμο και ατυχές να δηλωθεί άμεσα και ρητά από σύσσωμη την ομάδα πως ο ρατσισμός δεν έχει καμία θέση στη Μπαρσελόνα. 

Αν δεχτούμε ότι ο Μπουσκέτς δεν έβρισε υποτιμητικά και απαράδεκτα τον Μαρσέλο, δεν σημαίνει ότι η Μπαρσελόνα είναι άμοιρη ευθυνών. Θα έπρεπε να έχει περάσει στην επίθεση και να δηλώσει με λόγια και πράξεις ότι τέτοιες και παρόμοιες συμπεριφορές δεν θα είναι σε καμία περίπτωση ανεκτές. Κάτι τέτοιο δεν σημαίνει ούτε τιμωρία ούτε υπεράσπιση του Μπούσι, θα έπρεπε όμως να έχει γίνει ξεκάθαρο από την αρχή πως ανεξαρτήτως της όποιας απόφασης της ΟΥΕΦΑ, κανένας που εκπροσωπεί τη Μπαρσελόνα δεν θα πρέπει με τον οποιονδήποτε τρόπο και για κανένα λόγο να εμπλακεί σε ρατσιστικές πράξεις. 

Συμπερασματικά, ίσως δεν θα έπρεπε να έχουμε και πολλή εμπιστοσύνη ότι το διοικητικό συμβούλιο της Μπαρσελόνα μπορεί να κάνει το σωστό. Και να είστε βέβαιοι ότι πολλά μέλη –και εμού συμπεριλαμβανομένου-, δεν θα έχουν δει με καλό μάτι αυτή την ιστορία. Η πίστη μου στο ότι η διοίκηση είναι ικανή να κάνει αυτό που πρέπει, κλονίστηκε όχι από τις κατηγορίες ή από την στάση του παίκτη αλλά από την άρνηση των υπευθύνων να δεχτούν να λάβουν τ’ απαραίτητα μέτρα. Ίσως δεν θα μάθουμε ποτέ τι πραγματικά είπε ο Μπουσκέτς ή απλά να συνεχίσουμε ν’ αρνούμαστε αυτό που ήταν εμφανές σε κάποιους, αλλά πάντα θα γνωρίζουμε ότι η επίσημη Μπαρσελόνα απέτυχε αυτή τη φορά να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. 

ESPN Soccernet