Παράδειγμα προς μίμηση!

 

 

 

Ψηλαφίζει τον τελικό του Δουβλίνου ο Κώστας Μαρούντας

 

Το Δουβλίνο, είναι η αλήθεια, δε θαμπώθηκε ούτε από την απόδοση της Πόρτο, ούτε από αυτή της Μπράγκα. Όμως, η Ευρώπη, κατά καιρούς, θαμπώνεται από τα πεπραγμένα της κυριότερης εκπροσώπου του Πορτογαλικού ποδοσφαίρου τις τελευταίες δεκαετίες. Μιλάμε για την Πόρτο, που μόλις σε 8 χρόνια έχει κατακτήσει-επί Μουρίνιο- ένα champions league (2004), ένα κύπελλο ΟΥΕΦΑ (2003) και εσχάτως –επί Βίλας Μπόας- νέου ηλικιακού ρέκορντμαν όλων των εποχών για τα ευρωπαϊκά κύπελλα, το φετινό Europa League. Κανείς δε μπορεί, φυσικά, να λησμονήσει, την πρώτη στέψη, με το 2-1 επί της Μπάγιερν το 1987 στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και το τακουνάκι του Μαντζέρ, σταρ της τότε ομάδας του κόουτς Αρτούρ Ζόρζε. Ας προσθέσουμε τα δεκάδες πρωταθλήματα, κύπελλα και σούπερ καπ στην Πορτογαλία, όπως και κάποια ευρωπαϊκά σούπερ καπ, αλλά και διηπειρωτικά τρόπαια, και εύκολα κατανοούμε πως, θέλουμε -δε θέλουμε, έχουμε να κάνουμε με μια από τις σημαντικότερες ομάδες του ποδοσφαίρου της γηραιάς ηπείρου.

 

Χτες, σε ένα περίεργο, κάπως, ματς αρκούσε μια στιγμιαία κίνηση του κυρίου Φαλκάο, γκολ νούμερο 17 και ...αντίο ζωή, για τη φιλότιμη και μαχητική Μπράγκα... Που κατάφερε να συγκρατήσει αρκετά τις αχαλίνωτες, ώρες ώρες, επιθετικές ορμές της Πόρτο, και να απειλήσει μάλιστα κάποιες φορές, έστω και λίγες... Παρόλα αυτά, θεωρώ το 1-0 δίκαιο, μα ακόμα πιο δίκαιη, με βάση την πορεία τους, τη στέψη των δράκων, που έφεραν στο Ντραγκάο έναν πολύ σημαντικό τίτλο, με προεκτάσεις που ξεφεύγουν από τις φετινές...παρενέργειες και ακουμπούν την ίδια την ιστορική πραγματικότητα. «Ήταν ιστορικό αυτό που κάναμε. Είναι ένα μεγάλο επίτευγμα. Ήταν ένας υπέροχος χρόνος» έρχεται δια στόματος Xούλκ η συγκατάβαση στο προηγούμενο σχόλιο...

Οι δηλώσεις του Βίλας Μπόας, από την άλλη, περιγράφουν με πιστότητα την εικόνα της αναμέτρησης: «... η Πόρτο έχει ακόμη ένα σπουδαίο ευρωπαϊκό τρόπαιο στα κατορθώματα της. Αλλά, ο τίτλος μειώνεται από την εικόνα, που θα μπορούσε να είναι καλύτερη. Το θέαμα δεν ήταν αυτό που αναμενόταν. Και οι δυο ομάδες έδειξαν νευρικές και έπαιξαν ένα ποδόσφαιρο με χαμηλή επιθετικότητα που δεν αντικατοπτρίζει την εικόνα του πορτογαλικού ποδοσφαίρου. Δεν μπορούσαμε να βρούμε τον εαυτό μας. Η Μπράγκα ήταν επιθετική στα μαρκαρίσματα της και δεν μπορούσαμε να βρούμε εύκολα χώρους. Αλλά, είμαστε ευχαριστημένοι με την κατάκτηση του τροπαίου. Μας λείπει ένα παιχνίδι για να κλείσουμε μια καταπληκτική σεζόν τέλεια...».

Η Πόρτο αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση. Για τη νοοτροπία της, τις τακτικές της, τα οργανογράμματα της, τις επιλογές προσώπων, τη στρατηγική της, την ποδοσφαιρική λογική της, το φοβερό σκάουτινγκ, τον πρόεδρο της. Δεν είναι τυχαίο πως στα περισσότερα ελληνικά δημοσιογραφικά κείμενα και λόγια, συνεχώς, αναδεικνύεται η περίπτωση της. Εσχάτως, ελέω της φετινής εκπληκτικής πορείας της στα ευρωπαϊκά γήπεδα, και αυτή της Μπράγκα προκάλεσε τους «ζηλιάρηδες» θαυμαστές-προωθητές της... Και τι δεν θα έδιναν πολλοί για να δουν τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό, την ΑΕΚ, τον ΠΑΟΚ, να ακολουθούν τα χνάρια των πορτογαλικών ομάδων. Μπορούν, το πιστεύω ακράδαντα, αλλά μοιάζουν να έχουν άλλες προτεραιότητες από την ουσιαστική ευρωπα΄ι΄κή καταξίωση και υστεροφημία...Έτσι, όμως, βαλτώνουν και ακολουθούν τους γνώριμους ρυθμούς της ίδιας της κοινωνίας...

Φέτος, η Πόρτο κέρδισε δίκαια τον εγκωμιασμό σύσσωμης της ποδοσφαιρικής κοινότητας, για το είδος του ποδοσφαίρου που έπαιξε και για τη συνέπεια της απέναντι σε αυτό. Το να σε συγκρίνουν με την Μπαρσελόνα και να σε θεωρούν, έστω και, μικρογραφία της, είναι κάτι πολύ τιμητικό από μόνο του. Αυτό, βέβαια, ανεβάζει τον πήχη και «αγχώνει» μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία του επόμενου champions league. Όμως, η Πόρτο δεν έχει να χάσει τίποτα, παρά μόνο να κερδίσει. Αν το συνειδητοποιήσουν καλά αυτό, κάτι που μοιάζει εφικτό, τα «καλύτερα μπορεί και να έρχονται...»...

Η τροπαιοθήκη στο Οπόρτο έχει αρχίσει να βαραίνει. Όμως και το μέγεθος της ίδιας της ομάδας. Δεν είναι Μάντσεστερ, Μίλαν, Ρεάλ, κλπ Όμως, ο διαρκής παγκόσμιος σεβασμός για την πορτογαλική ομάδα είναι γεγονός αναμφισβήτητο και βάζει τα θεμέλια για ακόμα μεγαλύτερα πράγματα .. Γιατί είμαι βέβαιος ότι σύντομα η Πόρτο θα επανέλθει σε κάτι πολύ καλό... Οι συνήθειες δύσκολα εγκαταλείπονται.... Αρκεί να υπάρχει σχέδιο και “know how”... Ερώτηση της τελευταίας στιγμής! Πως λέγεται στα πορτουγκέζικα το know how;...