Ας γνωρίσουμε τη Μάντσεστερ: Η ανάλυση!

 To barcelonismo.gr σας παρουσιάζει σήμερα την πιό εμπεριστατωμένη ανάλυση της Μάντσεστερ Γιουνάϊτεντ που "αλίευσε" στο διαδίκτυο. Ανήκει στο pizarradelfutbol και το πρωτότυπο κείμενο μπορείτε να το βρείτε εδώ

Στις 28 του μήνα τα βλέμματα όλων στρέφονται στο Λονδίνο. Οι δύο ομάδες θα βγουν στο γήπεδο, όλα θα είναι έτοιμα για να ξεκινήσει το παιχνίδι, οι οπαδοί θα έχουν πάρει τις θέσεις τους στις κερκίδες σχηματίζοντας πολύχρωμα μωσαϊκά και ενθαρρύνοντας τους πρωταγωνιστές που πανέτοιμοι θ’ ακούν να ηχεί στ’ αυτιά τους ο ύμνος του κορυφαίου ευρωπαϊκού θεσμού. 

Οι εκφωνητές θ’ ανακοινώσουν τις συνθέσεις των δύο φιναλίστ. Για τη Μπαρσελόνα, η 11άδα θα είναι μάλλον η ακόλουθη: Βαλντές, Άλβες δεξί μπακ, Πικέ και Πουγιόλ στο κέντρο της άμυνας και στην θέση του αριστερού μπακ, ο ποδοσφαιριστής που πρέπει να θαυμάζει όλος ο κόσμος για την δύναμη της ψυχής και της θέλησής του, ο μεγάλος Ερίκ Αμπιντάλ. Τη μεσαία γραμμή της ομάδας θα την αποτελέσουν και πάλι τα καλύτερα προϊόντα της Μάσια της τελευταίας 20ετίας: ο πιο έξυπνος τακτικά ποδοσφαιριστής της ομάδας, Σέρχιο Μπουσκέτς (σ αυτόν τον τομέα μόνο με τον Μασεράνο μπορεί να συγκριθεί), τον Τσάβι και τον Ινιέστα! Στην επίθεση οι Βίγια και Πεδρίτο και όλα καλά και σε ρόλο σέντερ φορ ο Λιονέλ (Δοξάζω τον Θεό αν και είμαι και άθεος, που μου επέτρεψε να ζω για να δω έναν τέτοιο ποδοσφαιριστή), Μέσι.

Και όλοι θα «τρελαθούν» με αυτή την 11άδα, και οι οπαδοί της Μπαρσελόνα και όσοι δεν είναι Μπαρσελόνα αλλά αγαπάνε το όμορφο ποδόσφαιρο και λατρεύουν να βλέπουν αυτή την ομάδα, όλοι θα περιμένουν να δουν ένα υπέροχο ματς. Απλά θα προσεύχονται μέχρι τότε να μην έχει τραυματιστεί κανείς ή οι τραυματίες να έχουν αποθεραπευτεί όσο το δυνατόν καλύτερα, για να μπορέσουν ν’ απολαύσουν αυτή την 11άδα.

Ας περάσουμε στην 11άδα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κι εδώ θα προσπεράσω ρομαντισμούς και θα επικεντρωθώ αποκλειστικά σε θέματα τακτικής. Αν λάβουμε υπόψη πώς έχει παρατάξει την ομάδα του ο Σερ Άλεξ κόντρα στην Σάλκε και κόντρα στην Τσέλσι, η 11άδα θα πρέπει να είναι η ακόλουθη: 

Ο πολύπειρος Ολλανδός στο τέρμα, με μια άμυνα που θ’ αποτελείται από τον Εβρά σαν αριστερό μπακ, τους Φέρντιναντ και Βίντιτς στο κέντρο της άμυνας και σαν δεξί μπακ, τον πιτσιρικά Φάμπιο που είναι και πολλές φορές η αχίλλειος πτέρνα της ομάδας. Πρόκειται για μια κλασική άμυνα με τέσσερις αμυντικούς, υπάρχει όμως μια ιδιαιτερότητα. Το δεξί μπακ κάνει συχνά «τρέλες» και βγαίνει στην επίθεση, δεν διαθέτει εμπειρία και δεν έχει σημασία ποιο από τα δύο δίδυμα θα παίξει, δεν έχουν κάποια διαφορά στο παιχνίδι τους. Εδώ θα μπορούσε να παίξει ο Ο’ Σέι ή ο Έβανς, γνωρίζοντας βέβαια ότι έχουν καθήκον να σταματήσουν τον Βίγια. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να είναι μια εναλλακτική, αν και δύσκολα θα πόνταρε σε μια αμυντική γραμμή τόσο αργή. Και το αριστερό μπακ είναι επιθετικογενής παίκτης, αλλά λόγω εμπειρίας εξετάζει διπλά και τριπλά τις κινήσεις του και σίγουρα πρόκειται για έναν από τους καλύτερους στην συγκεκριμένη θέση αυτή τη στιγμή. Το αρνητικό είναι πως προέρχεται από τραυματισμό και μόλις και θα είναι έτοιμος για τον τελικό.

Θεωρώ ότι θα παίξω λίγο πιο προωθημένος στον τελικό. Το κεντρικό αμυντικό δίδυμο είναι πρώτης γραμμής, με τον Φέρντιναντ ειδικά να ξεχωρίζει για τα προσόντα και την εμπειρία του. Σαν τα ζευγάρια Πικέ-Πουγιόλ ή Πικέ-Αμπιντάλ είναι και αυτό πολύ ποιοτικό και το πλέον ενδεδειγμένο. Ταχύτητα συνδυασμένη με μαχητικότητα και αποτελεσματικό μαρκάρισμα.

Στη μεσαία γραμμή στα δύο τελευταία προαναφερθέντα παιχνίδια έπαιξαν ο Γκιγκς και ο Κάρικ και στα πλάγια οι Παρκ και Βαλένσια. Αν αναλύσουμε το κέντρο τους, θα δούμε ότι έπαιξαν με τον Κάρικ σαν τελευταίο αμυντικό χαφ, παίκτης που είναι ψηλός (1.90 μ.), με καλή τακτική και που παίρνει πρωτοβουλίες. Αν όμως κάνουμε την σύγκριση με τους αντίστοιχους της Μπαρσελόνα, Μασεράνο ή Μπουσκέτς, οι Καταλανοί υπερτερούν. Παρτενέρ του βάζει τον Γκιγκς, ο οποίος με το πέρασμα του χρόνου μπορεί να έχασε την απαραίτητη εκρηκτικότητα και ταχύτητα ώστε να παίζει σαν εξτρέμ, αλλά πάντα έχει αυτή την διαολεμένη ποιότητα στα πόδια του και το μυαλό του, που μπορεί ανά πάσα στιγμή να κάνει την ζημιά στον αντίπαλο.

Στην αριστερή πλευρά συνήθως παίζει ο Κορεάτης, ο Παρκ, που μπορεί να μην διαθέτει την ανάλογη ποιότητα για να παίζει σε μια μεγάλη ομάδα, προσφέρει όμως ηρεμία και ισορροπία, είναι μαχητής, δεν σταματάει να πιέζει και να διεκδικεί και γενικώς είναι από τους παίκτες εκείνους που τα δίνουν όλα όταν παίζουν. Στα δεξιά παίζει ο Αντόνιο Βαλένσια. Άψογες σέντρες, ταχύτητα και ικανότητα για έναν παίκτη που είναι από τους καλύτερους «τροφοδότες» για τον Τσιτσαρίτο. Εξαιρετικός παίκτης. Η μία πλευρά εξισορροπεί την άλλη. Ανεβαίνει ο Βαλένσια, σουτάρει ο Παρκ, καλύπτουν τη μεσαία γραμμή του γηπέδου, ξέρουν καλά το παιχνίδι της κατοχής και δουλεύουν πάντα πολύ. Γι’ αυτό και η προτίμηση στον Παρκ. 

Στην επίθεση ο Ρούνεϊ, που δεν θα τον ανακαλύψουμε τώρα. Ταχύτητα, δύναμη, απίστευτη ευχέρεια και ικανότητα παντοιοτρόπως στο σκοράρισμα. Δουλειά και πάλι δουλειά μέσα στο γήπεδο και αληθινή προσωπικότητα μαχητή. Σ’ ένα τέτοιο σχήμα μπορεί να παίζει όπου θέλει πίσω από το 9. Συνεργάζεται άψογα με τον Τσιτσαρίτο και γι’ αυτό ο πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος ο Μπερμπάτοφ, έχει βγάλει τη μισή σεζόν στον πάγκο. Και ακολουθεί η αποκάλυψη της φετινής χρονιάς, ο Τσιτσαρίτο Ερνάντεζ. Μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα ψηλός (1.77 μ.) αλλά έχει γίνει σπεσιαλίστας στις κεφαλιές, διαθέτει εξαιρετική αλτικότητα. Κάθε μία στις δύο μπαλιές που φτάνουν στα πόδια του ισοδυναμεί με γκολ. Βλέπει τέρμα και μόνο, είναι γρήγορος και ξέρει πώς να «ξεγλιστράει» εύκολα από τους αντίπαλους αμυντικούς. Είναι ακριβής και πολύ επικίνδυνος επιθετικός και ο Πουγιόλ δεν θα περάσει εύκολο βράδυ. Και στα δύο παιχνίδια που αναφέραμε, η Μάντσεστερ βγήκε να πιέσει, να κλέψει τη μπάλα γρήγορα και να βγαίνει με αντεπιθέσεις, εκμεταλλευόμενη την ταχύτητα των Ρούνεϊ, Βαλένσια και Τσιτσαρίτο.

 Αν η ομάδα πιέζει και ο Μέσι παίξει σαν 9άρι και πάρει τη μπάλα ή την δώσει, ο αμυντικός θα πιέζει μέχρι να τελειώσει η φάση επειδή η ομάδα πιέζεται αμυντικά. Με κίτρινο χρωματίζεται η περιοχή που θα πρέπει να καλύψει ένας άλλος παίκτης. Κάτι τέτοιο όμως συνεπάγεται αρκετή φθορά γιατί αν το κάνεις κατ επανάληψη, είτε ο Κάρικ είτε ο μπακ ή ο κεντρικός αμυντικός θα ξεχάσει τον μαρκαρισμένο χώρο, γεγονός που μπορούν άνετα να το εκμεταλλευτούν οι παίκτες της Μπάρσα με τις πάσες τους.

Προφανώς η Μπάρσα είναι μια ομάδα εντελώς ξεχωριστή, με καλύτερη τεχνική, πιο επικίνδυνη και με τον καλύτερο ποδοσφαιριστή του κόσμου. Τι μπορεί να κάνει κάποιος γιά να τα αντιμετωπίσει αυτά; Και πώς παίζουν τώρα, αναρωτιέται η Μάντσεστερ… Επιμένουμε στην φιλοσοφία μας ή προσαρμοζόμαστε διαφορετικά;;; Η Ρεάλ που τα έδωσε όλα για όλα στο πρώτο ματς, έφαγε 5 γκολ… Στα υπόλοιπα ντέρμπι που παρατάχτηκε κλεισμένη στην άμυνα, κέρδισε μόνο ένα ματς και με την ψυχή στο στόμα. Τι κάνουμε λοιπόν;;; Πολλοί θα υποστήριζαν την «προδοσία» της φιλοσοφίας, αλλά η Μάντσεστερ είναι ομάδα που θέλει την κατοχή της μπάλας και ξέρει πώς να βγαίνει στην αντεπίθεση. Θα υπάρχουν στιγμές που μάλλον η Γιουνάιτεντ θα πιέζει για την μπάλα, αλλά το πιθανότερο είναι κάτι τέτοιο θα γίνει στα πρώτα 20 λεπτά του ματς. Πιο μετά θα πιέζει στο κέντρο του γηπέδου. 

Βλέπουμε στο γράφημα πως αν η Μάντσεστερ παίξει έτσι, θ’ αφήσει την κίτρινη ζώνη εκτεθειμένη για εσωτερικές ή μακρινές πάσες προς τον Λίο. Επίσης γνωρίζοντας αυτά που έχουμε ήδη εξηγήσει θα μπορούσε να βγει ένας από τους κεντρικούς αμυντικούς και να βγάλει κάθετη πάσα στην περιοχή. Αντίθετα βλέπουμε πόσο δύσκολο είναι να βγάλει η Μπαρσελόνα την μπάλα στην πορτοκαλί περιοχή με αυτό το σύστημα και ειδικά αν σκεφτούμε ότι μπορεί να βάλει 3 παίκτες στη μεσαία γραμμή όπως έκανε στον τελικό της Ρώμης όταν παρέταξε αυτή την 11άδα. 

Αν βασιστούμε σε όσα ήδη είπαμε, στον τελικό του 2009, στο πώς έπαιξε η Ρεάλ κόντρα στη Μπάρσα, στο ότι η Μάντσεστερ δεν έχει παίκτες να κοντράρει την Μπαρσελόνα στο ένας εναντίον ενός και στο ότι ο Φλέτσερ, ο παίκτης που θα μπορούσε να δώσει κάποια ισορροπία στη μεσαία γραμμή μαζί με τον Κάρικ, έχει λίγα παιχνίδια στα πόδια του λόγω τραυματισμού, συμπεραίνουμε –κατά την γνώμη μου- ότι θα έπρεπε η μεσαία γραμμή ν’ αποτελείται από 3 παίκτες. Λαμβάνοντας υπόψη ότι θεωρητικά ένας από αυτούς θα έχει ρόλο οργανωτή είτε είναι ο Γκιγκς είτε ο Σκόουλς (λίγες πιθανότητες ή ο Άντερσον), δεν θ’ άφηνες τον Κάρικ μόνο του απέναντι στο «τρίγωνο του διαβόλου» που αποτελείται από τους Τσάβι, Μέσι και Ινιέστα.

Ο Γκίμπσον δεν είναι παίκτης για τελικό. Λέγεται μάλιστα ότι η σελίδα του στο twitter κράτησε μόλις δύο ώρες από το βρίσιμο που άκουγε από τους οπαδούς της ίδιας του της ομάδας! Έτσι λοιπόν θα πρέπει αναγκαστικά να χρησιμοποιήσει 3 μέσους. Για να δούμε λοιπόν…

Τερματοφύλακας: Φαν ντερ Σαρ. Θα είναι το τελευταίο του ματς με την Γιουνάιτεντ και θέλει να κλείσει την καριέρα του πανηγυρικά. Δεξί μπακ, κάποιο από τα δίδυμα με τον Φάμπιο να έχει τις περισσότερες πιθανότητες επειδή ξεκουράστηκε στο τελευταίο ματς. Κεντρικό αμυντικό δίδυμο, θ’ αποτελέσουν οι Βίντιτς και Φέρντιναντ. Πρόκειται για ό, τι καλύτερο έχει ο αγγλικός σύλλογος. Οι υπόλοιποι σε αυτήν την θέση δεν είναι αξιόπιστοι, αν και ο Σμόλινγκ δεν είναι κακός παίκτης. Σε καμία περίπτωση όμως δεν έχει επίπεδο για τελικό Τσάμπιονς Λιγκ. Αριστερό μπακ ο Πατρίς Εβρά, γνωστός σε όλους δεν χρειάζεται να πούμε κάτι επιπλέον. Στη μεσαία γραμμή, αν ο Φλέτσερ δεν είναι έτοιμος, οι πιθανότατες λύσεις θα ήταν: Κάρικ, Γκιγκς και Νάνι. Ίσως κάποιοι να προτιμούσαν τον Σκόουλς ή τον Άντερσον, αλλά κάποιος πρέπει και να επιτεθεί σε αυτή την ομάδα. Στα πλάγια της επίθεσης, Παρκ και Ρούνεϊ και στην αιχμή του δόρατος της επίθεσης, τον Τσιτσαρίτο. Αν θα έπρεπε να ρισκάρουμε κάποια πρόβλεψη 11άδας λοιπόν, θα ήταν η ακόλουθη και παρακάτω και μια εναλλακτική:

Άλλα σημεία που πρέπει να προσέξει κάποιος στην Γιουνάιτεντ:

Οι στημένες φάσεις είτε από κόρνερ, είτε από φάουλ. Οι παίκτες της Μπαρσελόνα είναι σε γενικές γραμμές αρκετά κοντοί, ενώ η Μάντσεστερ εκτός του ότι έχει 3 πολύ ψηλούς παίκτες, έχει και τους Ρούνεϊ και Τσιτσαρίτο που μπορεί να μην είναι «τέρατα» αλλά δεν είναι και κοντοί. Επίσης ας μην ξεχνάμε πως αν μπει ο Μπερμπάτοφ, θα μπορούσε να δημιουργήσει αρκετά προβλήματα, μιας και είναι κι αυτός ένας επιθετικός με ύψος 1.89 μ. Κίνδυνος είναι ακόμα η ταχύτητα κάποιων ποδοσφαιριστών της αγγλικής ομάδας, ειδικά του Βαλένσια, του Νάνι, του Ρούνεϊ και του Τσιτσαρίτο. Στις εκτελέσεις των φάουλ, ο Νάνι είναι εξαιρετικός και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάνε στη Μπαρσελόνα.