Το barcelonismo.gr δημοσιεύει μεταφρασμένο άρθρο της παλιάς δόξας και νυν προπονητή της Λίβερπουλ Κένι Νταλγκλίς, στην Daily Mail σχετικά με τον αυριανό επαναληπτικό ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ στο Καμπ Νόου
Κάθε ποδοσφαιρική ομάδα του κόσμου πιστεύει ότι ο διαιτητής θα ευνοήσει ή έχει ευνοήσει τον αντίπαλό της. Οι μικρές ομάδες παραπονούνται ότι τα σφυρίγματα είναι πάντα υπέρ των «μεγάλων». Αντίστοιχα οι μεγάλες ομάδες γκρινιάζουν ότι πάντα βρίσκονται στο στόχαστρο των διαιτητών. Φυσικά πρόκειται για φαινόμενα παράνοιας. Και ο Ζοσέ Μουρίνιο είναι μάλλον δικαιωματικά ο αρχιπαράφρων, πασίγνωστος για τα ξεσπάσματά του και τους μύδρους που έχει κατά καιρούς εξαπολύσει εναντίον διαιτητών. Ίσως και πάλι να τα κάνει όλα αυτά αναζητώντας ένα ψυχολογικό αβαντάζ, δε μπορώ να ξέρω.
Ας του δώσω όμως το ελαφρυντικό της αμφιβολίας κι ας υποθέσω ότι πιστεύει όλα όσα λέει. Δε νομίζω όμως ότι θα βρει και πολλούς υποστηρικτές των λεγομένων του μετά τον πρώτο ημιτελικό και την ήττα από την Μπαρσελόνα την περασμένη βδομάδα. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά δεν πιστεύω ότι η παγκόσμια ποδοσφαιρική κοινότητα στην συντριπτική της πλειοψηφία, θα έχει στεναχωρηθεί και πολύ που ο αποκαλούμενος «Special One» ήρθε δεύτερος και καταϊδρωμένος πίσω από την ομάδα του Πεπ Γκουαρντιόλα που στο σύνολό της διέπεται από ποιότητα, μετριοφροσύνη και κυρίως αξιοπρέπεια.
Κι ας μη ξεχνάμε ότι όλα αυτά τα «παιχνιδάκια» ο Μουρίνιο τα ξεκίνησε, λέγοντας μέρες πριν από τον πρώτο ημιτελικό ότι εύχεται η ομάδα του να τελειώσει το ματς με 11 παίκτες. Αν πίστευε ότι ο Βόλφγκανγκ Σταρκ θα ήταν πιο επιεικής με τους παίκτες του, έκανε λάθος. Ο Πέπε αποβλήθηκε μάλλον σωστά και με τα όσα είπε μετά ο Μουρίνιο περί σκανδαλώδους απόφασης, αδικούσε τον εαυτό του. Και ο Πέπε και ο Σέρχιο Ράμος έχουν ήδη διπλάσιο αριθμό κόκκινων καρτών στη μέχρι τώρα καριέρα τους. Δεν γίνεται να είναι όλες άδικες ή προϊόντα συμπτώσεων.
Κι όταν «κλείνεσαι» πίσω και αφήνεις μια ομάδα σαν την Μπαρσελόνα να έχουν την κατοχή, όπως έστησε ο Μουρίνιο την Ρεάλ, τότε είναι μαθηματικά σίγουρο ότι οι παίκτες σου θα υποπέσουν σε πολλά φάουλ. Αυτό όμως που έκανε το τελευταίο παραλήρημα-ξέσπασμα του Μουρίνιο ξεχωριστό, ήταν η απόπειρά του να αμαυρώσει τις επιτυχίες της Μπαρσελόνα τα τελευταία χρόνια.
Για μένα προσωπικά αποτέλεσε τεράστια απογοήτευση να βλέπω έναν ικανό κι επιτυχημένο προπονητή όπως είναι ο Μουρίνιο ν’ αμφισβητεί τους τίτλους των Καταλανών και ειδικά η αναφορά του ότι ο ίδιος θα ντρεπόταν αν είχε κερδίσει το 2009 το Τσάμπιονς Λιγκ με τον τρόπο που το κέρδισε η Μπαρσελόνα εξαιτίας των διαιτητικών αποφάσεων εις βάρος –κατά την άποψή του- της Τσέλσι.
Ένας σύλλογος του βεληνεκούς της Μπαρσελόνα κι ένας άνθρωπος της ποιότητας και του ήθους του Γκουαρδιόλα, που έχει δουλέψει και με τον Μουρίνιο στη Μπάρσα, αξίζουν πολύ περισσότερο σεβασμό. Όλοι και του Μουρίνιο συμπεριλαμβανομένου, έχουν λίγο πολύ ευνοηθεί από τους κυρίους με τα μαύρα κάποια στιγμή. Ας θυμηθούμε το πρώτο του Τσάμπιονς Λιγκ με την Πόρτο, όταν ακυρώθηκε γκολ του Πολ Σκόουλς και οι «δράκοι» πέρασαν αποκλείοντας την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Η μόνη εξήγηση των επιτυχιών της Μπαρσελόνα είναι η ποιότητα και οι ικανότητες των ποδοσφαιριστών της και τίποτε άλλο. Ίσως κάποιοι ν’ αμφιβάλλουν κάπως για την αποβολή του Πέπε, πολλοί όμως θα πουν ότι η αποβολή του ήταν απολύτως δικαιολογημένη και σύννομη με τον κανονισμό. Δεν υπήρξε καμία διάθεση συνωμοσίας από τον Γερμανό διαιτητή. Ο Γκουαρδιόλα χειρίστηκε το θέμα άψογα λέγοντας ότι οι διαιτητές πρέπει να κάνουν απερίσπαστοι την δουλειά τους και να μην δέχονται πιέσεις από τις αίθουσες των συνεντεύξεων Τύπου.
Η Πόρτο του Μουρίνιο κέρδισε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 2003, η Σέλτικ ήταν όμως που κέρδισε όλες τις συμπάθειες. Εξαιτίας του η Ρεάλ δεν έχει και πολλές συμπάθειες ούτε καν την παρηγοριά ότι κέρδισε το ματς! Το κρίμα είναι ότι η συμπεριφορά του Μουρίνιο επισκίασε την ποιότητα της Μπαρσελόνα. Εγώ θα προτιμούσα να μιλούσαμε για την ποδοσφαιρική ευφυΐα του Λιονέλ Μέσι που σκόραρε ένα από τα ομορφότερα γκολ που έχουν μπει στο Τσάμπιονς Λιγκ όλων των εποχών.
Στον αληθινό κόσμο όμως η ατάκα «κάποιος έδωσε λεφτά σε φιλανθρωπία» δεν θα είχε ποτέ τον ίδιο αντίκτυπο με το «κάποιος έκλεψε λεφτά από φιλανθρωπία», οπότε επικεντρωνόμαστε περισσότερο στον «κακό» που είναι ο Μουρίνιο, παρά στον «καλό» που είναι ο Μέσι.
Και μετά τι θα γίνει με τον Μουρίνιο? Αναπόφευκτα, οι εικασίες θα είναι άπειρες για ενδεχόμενη επιστροφή του στην Αγγλία. Έχει ένα φανταστικό βιογραφικό, κάνει τα πράγματα με τον δικό του τρόπο, στηρίζει και στέκεται δίπλα στους παίκτες του και βγάζει ειδήσεις κάθε λίγο. Άρα σίγουρα αποτελεί πόλο έλξης για πολύ κόσμο. Αν αναλογιστούμε πώς ξεκίνησε την καριέρα του, είναι πραγματικά αξιοθαύμαστα τα όσα έχει κάνει. Οι περισσότεροι παίκτες με τους οποίους έχει συνεργαστεί έχουν μόνο καλά λόγια να πουν γι’ αυτόν, άρα δεν πρέπει να είναι και τόσο κακός ακόμα κι αν σπάνια συμφωνεί κάποιος με τα όσα λέει.
Η πολιτική της Ρεάλ Μαδρίτης είναι γνωστή σε όλους και αν δεν τον αφήσουν να κάνει τα πράγματα όπως θέλει εκείνος κινδυνεύουν να τον χάσουν. Πιστεύω όμως ότι θα θέλει να μείνει ακόμα ένα χρόνο για να προσπαθήσει να «εκδικηθεί» την Μπαρσελόνα. Προς το παρόν, θα πρέπει απλά ν’ αποδεχτεί το γεγονός ότι πολλοί είναι αυτοί που χαίρονται με τον «πόνο» του.
Το να κατηγορεί την Μπαρσελόνα -που αποτελεί για όλους υπόδειγμα του πώς πρέπει να παίζεται το ποδόσφαιρο- ότι δεν έχει κατακτήσει με «καθαρό» τρόπο τους τίτλους της, παραήταν μεγάλη προσβολή και αδικία.
Daily Mail
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου