Μπουκαλάκια γιά κάθε χρήση

Μα είναι δυνατόν να τρέχουν έτσι χωρίς να παίρνουν τίποτα, αναρωτήθηκαν οι καχύποπτοι φίλαθλοι και δημοσιογράφοι σχεδόν αμέσως μετά την απονομή προχθές το βράδυ στο Γουέμπλεϋ. Και πράγματι το ερώτημά τους είναι εύλογο, διότι βλέπεις στην Ελλάδα το να παρακολουθείς συνεχώς τη Μπάρσα είναι δύσκολο και κατά συνέπεια το να θεωρείς πως αυτή η ομάδα τρέχει (;) συνεχώς είναι ένα συμπέρασμα που περισσότερο εξάγεται από τη φαντασία σου παρά από τα πραγματικά γεγονότα.

Λοιπόν αγαπητοί μου φίλοι, γιά εσάς που ... καλόπιστα ρωτάτε τώρα που και τα τελευταία επιχειρήματα αμφισβήτησης πήγαν περίπατο, έχω εκπληκτικά νέα! Αυτή η ομάδα λοιπόν δεν τρέχει, περπατάει ή γιά την ακρίβεια έβγαλε 5 μήνες "κοροϊδεύοντας" και παίζοντας επιλεγμένα δεκάλεπτα και ημίωρα. Από τα μέσα Δεκεμβρίου έχει να παίξει γρήγορα όπως το εννοείτε η Μπάρσα! Ηταν τότε που "κερνούσε" διαδοχικά πεντάρες σε οτιδήποτε λεγόταν ... Ρεάλ.Μ αυτό τον τρόπο έχτισε τον φετινό της μύθο. Ενα μύθο που της χρησίμευσε να έχουν όλοι στο μυαλό τους μιά υπερομάδα ακόμα κι όταν σχεδόν ... σερνόταν! Ηταν τότε που αρκετοί διαπίστωσαν πως το τίκι τάκα καταντάει βαρετό. Ηρθε η ώρα να το ομολογήσουμε. Πράγματι, εκείνο το τίκι-τάκα ήταν βαρετό! Γιατί του έλειπε η ταχύτητα! Ταχύτητα που δεν θα μπορούσε να έχει κατά τη διάρκεια μιάς ολόκληρης χρονιάς μιά φυσιολογική ομάδα χωρίς να παίρνει ... μαγικό φίλτρο.Ταχύτητα που δεν θα μπορούσε να διαθέτει μιά ομάδα με "σκοτωμένους" παίκτες που παίζουν 3 χρόνια σχεδόν ασταμάτητα. Αν η Μπάρσα έτρεχε μέχρι σήμερα όπως έτρεχε τον Νοέμβρη είναι σίγουρο πως θα είχε αρκετούς παραπάνω τραυματισμούς και μάλιστα σε παίκτες κλειδιά όπως ο Τσάβι, ο Μέσσι ή ο Ινιέστα. Η μεγαλύτερη επιτυχία αυτής της ομάδας έναντι οποιασδήποτε άλλης Μπάρσα έχουμε παρακολουθήσει τα τελευταία 8 χρόνια ήταν ακριβώς αυτή. Οτι διεκδίκησε το απόλυτο των τίτλων φτάνοντας στο τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς με ολόκληρο το ρόστερ της διαθέσιμο! Και μάλιστα με το μικρότερο ροτέϊσον σε βασικούς παίκτες. Υπάρχει άραγε κανένα φάρμακο, υπάρχει κανένα εργαστήριο που να έχει ανακαλύψει τέτοιο ματζούνι; Να ντοπαριστείς γιά να τρέξεις να το καταλάβω. Να ντοπαριστείς γιά να τρέχεις 3 χρόνια χωρίς να τραυματίζεσαι και χωρίς να κάψεις ολόκληρο το μυϊκό σου σύστημα, υπάρχει;

Προχθές το βράδυ λοιπόν η Μπάρσα είχε ταχύτητα. Ταχύτητα στις μεταβιβάσεις της. Αυτό δεν σημαίνει αναγκαστικά "τρέξιμο" όπως το εννοούμε. Οι της Γιουνάϊτεντ γιά τους οποίους επίσης ήταν το τελευταίο παιχνίδι της σεζόν, μιάς σεζόν αγγλικής πιό φορτωμένης από την αντίστοιχη ισπανική, μπορεί να έτρεξαν παραπάνω. Ο Παρκ ας πούμε ή ο Βαλένσια έτρεχαν σαν τον μακαρίτη το ... Βέγγο. Και λοιπόν; Αν το ποδόσφαιρο ήταν μόνο θέμα ταχύτητας θα πετάγαμε μέσα καμιά δεκαριά σπρίντερ και θα τα σαρώναμε όλα. Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα, αυτά που δεν θέλουν να ομολογήσουν οι ... καλόπιστα αμφισβητούντες τη Μπάρσα. Το ποδόσφαιρο χρειάζεται ταλέντο, ευφυΐα, προσωπικότητα, τεχνική, ομαδικότητα, συντροφικότητα, ψυχολογία, πάθος, συστατικά δηλαδή που δεν μπορείς να τα αποκτήσεις με κάποιο μπουκαλάκι εργαστηρίου αλλά πρέπει να τα παρασκευάσεις στο δικό σου "εργαστήριο" ξοδεύοντας πολύ-πολύ χρόνο. Κι όταν πιά το καταφέρεις, το συγκριτικό πλεονέκτημα που αποκτάς έναντι εκείνων που νομίζουν πως όλα αγοράζονται ή "φτιάχνονται" σ ένα βράδυ με μπουκαλάκια και λεφτά γίνεται τεράστιο. Γιατί όταν αυτοί όλοι καταλάβουν πως ο μόνος τρόπος γιά να φτάσεις στην επιτυχία και να έχεις διάρκεια είναι αυτός, θα βρίσκονται περίπου μιά δεκαετία πίσω σου.

Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα φίλοι μου δυσπιστούντες, καχύποπτοι και εραστές των θεωριών συνωμοσίας κάθε είδους. Η Μπάρσα τα σάρωσε πάλι σχεδόν όλα, κοροϊδεύοντας γιά μισή σεζόν. Και αυτό μπόρεσε να το κάνει επειδή δεν βρέθηκε κανείς ακόμα που να την υποχρεώσει να κάνει κάτι άλλο, που να την ζορίσει πραγματικά. Ο θρίαμβος αυτής της ομάδας, είναι πως έχει καταφέρει είτε πατάει το γκάζι, είτε πηγαίνει με νεκρά, να τους βλέπει όλους από το καθρεφτάκι, να γκρινιάζουν γιατί ο τροχονόμος δεν της κόβει κλήση.Γιατί αυτή η ομάδα έχει πετύχει το ακατόρθωτο. Να επιτίθεται και να κλείνει τον αντίπαλο στα καρέ του, ακόμα κι όταν οι παίκτες της περπατούν πιό αργά απ ότι όταν βγάζουν το σκύλο τους βόλτα. Μόνο που τότε, οι πιό φρέσκοι στην παρέα (λέγε με Βίγια) δεν μπορούν να σκοράρουν με μεγάλη ευκολία. Ενώ προχθές που το ... ψιλοτσιμπήσαμε το γκάζι, ε; Εεεεεε;

Καλό καλοκαίρι σε όλους!