Η διάρκεια κάνει τη διαφορά

''Το πρωτάθλημα είναι ο πιο σημαντικός τίτλος για μας''δήλωσε ο προπονητής της Μπαρσελόνα Πεπ Γκουαρντιόλα και η ομάδα της Βαρκελώνης τον κατέκτησε πριν λίγο και μαθηματικά.Μια δήλωση πολύ σοβαρή αλλά και συνεπής με το όραμα του Πεπ για την επιτυχία σε μακρινές διαδρομές και όχι σε πρόσκαιρες επιτυχίες,εκεί που φαίνεται η διαφορά.Ένας τρίτος συνεχόμενος τίτλος, πραγματικά εκπληκτικό επίτευγμα,αν αναλογιστούμε τις σύγχρονες ποδοσφαιρικές εποχές,αλλά και τις απίστευτα δυσκολότατες συνθήκες που επιτεύχθηκε.

Είναι βέβαια λυπηρό να βλέπεις ότι σε προηγμένες ποδοσφαιρικά χώρες όπως η Ισπανία,το πρωτάθλημα να είναι υπόθεση δύο ομάδων.Υπάρχει όμως μια ουσιώδης διαφορά με τα βαλκάνια για παράδειγμα.Οι υπόλοιπες ομάδες δεν είναι διακοσμητικοί κομπάρσοι.Φτύνεις αίμα για να τις κερδίσεις.Δύο λοιπόν οι μονομάχοι φέτος και όλοι περίμεναν ότι ο τίτλος θα κριθεί στα μεταξύ τους παιχνίδια και με διαφορά στήθους.Τελειώνει όμως αρκετά νωρίτερα και με ηχηρή διαφορά.Ένας μαραθώνιος του να οργώσεις όλη την Ισπάνία,να αντιμετωπίσεις όλες τις τοπικές σχολές και κουλτούρες,να ξεπεράσεις χίλιες δυο δυσκολίες και να έχεις διάρκεια και αποτελεσματικότητα στα παιχνίδια σου. Γιατί μπορεί η ρεάλ να ρίχνει τώρα εξάρες και τεσσάρες,αλλά το πρωτάθλημα το έκριναν οι πεντάρες...

Ένα πρωτάθλημα στο οποίο η Μπάρσα είχε να ξεπεράσει και να αντιμετωπίσει εξαιρετικά δύσκολες αντικειμενικές συνθήκες.Χωρίς ουσιαστικά καμιά διακοπή για ξεκούραση,κουβαλώντας τη γλυκιά,αλλά ταλαιπωρία του Μουντιάλ.Αντιμετωπίζοντας παράλληλα ευρωπαικές ομάδες στο θεσμό του τσάμπιονς λιγκ.Ας σκεφτούμε ποιους απέκλεισε...και δε βάζω τη Σαχτάρ(που για μένα δεν ήταν καθόλου εύκολη).Είναι πράγματι άθλος να κινείσαι σε τέτοια επίπεδα και να τα καταφέρνεις.Να αντιμετωπίσει τραυματισμούς,κάρτες,ντερφορμαρίματα.Παρ'όλα αυτά φέτος η Μπάρσα κατέριψε ξεχωριστά ρεκόρ σε νίκες,στην άμυνα κάνοντας την εικόνα της εξωπραγματική.

Και είναι φανερό σε όσους παρακολουθούν συνέχεια την ομάδα αυτή τη χρονιά,ότι η Μπάρσα επιδόθηκε σε ένα ροτέισον που δεν αφορούσε μόνο παίκτες.Αφορούσε τρόπους και τακτικές παιχνιδιών.Σε πολλά παιχνίδια δε φόρτσαρε ανούσια,χτύπαγε σε καλά διαστήματα και στη συνέχεια έκανε οικονομία δυνάμεων και διαχείριση παιξίματος.Είχε την πολυτέλεια ακόμη και μέσα στο παιχνίδι να κάνει ροτέισον στους ποδοσφαιριστές της.Πολλοί απ'αυτούς ξεκουράζονταν μες στον αγώνα,μη χάνοντας επαφή με τη ''συνέχεια''της ομάδας.Στα κρίσιμα παιχνίδια ήταν εκεί(εξαιρείται όχι ένα παιχνίδι,μια παράταση...)παίρνοντας αυτό που ήθελε.

Το έμψυχο πολυτάλαντο υλικό των παικτών της οδηγήθηκε και οργανώθηκε από ένα επιτελείο με επικεφαλής τον προπονητή της που δεν άφησε τίποτα στην τύχη και υπογράμμισε την κάθε λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά.Τα κατάλληλα προγράμματα προπονήσεων,ο ρυθμός των προπονήσεων,η δημιουργία ζωτικού χρόνου στη ζωή των παίκτων,η τεχνογνωσία στην αντιμετώπιση των τραυματισμών,αλλά και η πίστη και η συνέπεια στον αγωνιστικό χαρακτήρα της Μπάρσα,δημιούργησαν μια ομάδα πρωταγωνιστή στα έργα και όχι στα λόγια των φανφαρόνικων προγραμματικών δηλώσεων...

Πάνω απ'όλα όμως αυτό το κλαμπ για να πετύχει όλα αυτά,δηλαδή να είναι σε top level σε όλες τις διοργανώσεις τρία χρόνια τώρα,διαθέτει και το σημαντικότερο πλεονέκτημα στο πεδίο που ονομάζεται ψυχολογικός παράγοντας και που πολλοί πιστεύουν κάνει την ουσιαστικότερη διαφορά.Είναι μια αληθινή ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ,όχι τώρα,αλλά από μικρά παιδιά.Αλλάζουν και μοιράζονται από μικρά παιδιά ,όχι μόνο μαγικές μπαλιές,αλλά και προσωπικές,ανθρώπινες,συντροφικές εικόνες.Πρέπει να το ομολογήσουμε.Ζούμε την Ιστορία.Αυτή η ομάδα είναι ένα ξεχωριστό μίγμα ανθρώπων με απαράμιλη τέχνη,εργατικότητα, ομαδικότητα, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.