«Μου λέει ότι όταν βλέπει ένα ματς για ν’ αναλύσει την αντίπαλη ομάδα, τους βλέπει όλους τους παίκτες… εκτός από το 9άρι. Γι’ αυτόν είναι σα να μην υπάρχει. Σαν κατά την διάρκεια του παιχνιδιού το 9άρι να μην υπήρχε ή να μην έμπαινε καν στο ματς. Γιατί γι’ αυτόν, ο τερματοφύλακας έχει πολύ περισσότερα καθήκοντα, πολύ περισσότερες ευθύνες. Γι’ αυτόν, το 9άρι είναι απλά ένας παίκτης που κινείται σε συγκεκριμένη περιοχή, που θα πάρει τη μπάλα όταν του την δώσουν. Παραδόξως, είναι η θέση στην οποία δίδεται η μικρότερη προσοχή και ταυτόχρονα η θέση με τη μεγαλύτερη δυσκολία και σημασία».
Τα παραπάνω ανήκουν σε μια γενικότερη συζήτηση μεταξύ του δημοσιογράφου Μαρτί Περαρνάου και του Πεπ Γκουαρδιόλα που δημοσιεύτηκε στο βιβλίο του πρώτου «El cami des campions». Συμπέρασμα είναι πως ο προπονητής της Μπαρσελόνα, είναι εκ προοιμίου προκατειλημμένος απέναντι σε κάτι που θεωρείται βασικότατο συστατικό στοιχείο μιας ομάδας ποδοσφαίρου: την θέση του σέντερ φορ. Ο Ετό, για τον οποίο δεν βρέθηκε φόρμουλα φυγής του από την πρώτη κιόλας σεζόν του Γκουαρδιόλα στον πάγκο της Μπαρσελόνα, σημείωσε 36 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις συμπεριλαμβανομένου και του τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ στην Ρώμη.
Αμέσως μετά, την θέση του πήρε ο «σολίστας του Μάλμο», Ζλάταν Ιμπραήμοβιτς, ασταθής στις επιδόσεις του και με χαρακτήρα που σηκώνει μεγάλη κουβέντα, σκόραρε όμως 29 γκολ αριθμός που όμως δεν κρίθηκε ικανός να τον κρατήσει στην ομάδα. Φέτος, την φανέλα με το 9 στην πλάτη, την φοράει ο Μπόγιαν και τον ρόλο του «εκτελεστή» τον έχει ο Βίγια, κλασικός σκόρερ με την Σπόρτινγκ, την Σαραγόσα, την Βαλένσια, την Εθνική Ισπανίας και… εξτρέμ με την Μπαρσελόνα (22 γκολ μέχρι σήμερα).
Οι κριτικές για τις επιδόσεις του ήρθαν σε κάπως δεύτερη μοίρα εξαιτίας της συνολικής εικόνας της ομάδας, μιας ομάδας που σημείωσε 76 γκολ στα πρώτα 25 ματς της σεζόν, από τον Μάρτιο όμως έχει βρει μόλις 11 φορές τον δρόμο προς τα δίχτυα σε 8 ματς πρωταθλήματος. Η κούραση και η «αφλογιστία» του Βίγια σίγουρα υπάρχουν, αλλά δεν επαρκούν για να εξηγήσουν την κατάσταση. Μία από τις ελάχιστες αδυναμίες αυτής της ιστορικής ομάδας, είναι η αναποτελεσματικότητά της. Η Μπάρσα του Πεπ, φαντάζει ότι σουτάρει προς την αντίπαλη εστία όταν πια δεν υπάρχει άλλη λύση, σχεδόν από υποχρέωση(«μιλώντας τόσο πολύ για το παιχνίδι, για τις στρατηγικές, ξεχνάμε κάτι πολύ βασικό και απλό όπως είναι το σουτ»).
Το γκολ, που θεωρείται από αρχής ποδοσφαίρου, η κορωνίδα του αθλήματος, μοιάζει σα να έχει δεύτερο ρόλο σε αυτή την ομάδα, σαν να είναι ένας «ανίερος» σκοπός που επιτυγχάνεται με «ιερά» μέσα όπως οι πάσες, τα τακουνάκια, τα «τριγωνάκια». Αν για παράδειγμα το ποδόσφαιρο ήταν σαν το μποξ όπου το γκολ δεν υπάρχει καν σαν όρος, η Μπάρσα μάλλον σίγουρα θα ζάλιζε το κοινό με ατέλειωτες πάσες, συνδυασμούς και συστήματα. Τι ρόλο έχει λοιπόν ένα 9άρι σε αυτό το στιλ παιχνιδιού? Τι σκοπό εξυπηρετεί κάποιος που απλά «περιορίζεται» στο να στέλνει τις μπαλιές των συμπαικτών του στα αντίπαλα δίχτυα? Φέτος είδαμε, ίσως σε πολύ μεγάλο βαθμό, την σχεδόν εξάλειψη της θέσης του «9». Ο Πεπ θέλει επιθετικούς που θα φτάνουν μέχρι την αντίπαλη εστία, όχι που θα βρίσκονται απλά εκεί. Μια φιλοσοφία που θα επιτρέπει στο Μέσι να έχει τον απαραίτητο χώρο για να φτάνει στο αντίπαλο τέρμα χωρίς εμπόδια. Γι’ αυτό και οι Ετό και Ίμπρα έμοιαζαν παράταιρα γρανάζια ενός καλοκουρδισμένου ρολογιού, η κεντρική «μηχανή» του οποίου είναι ο Μέσι (49 γκολ), αρχή και τέλος αυτής της Μπάρσα.
Η ομάδα του Πεπ, χωρίς καθαρόαιμο φορ, παρουσίασε την πλέον αποτελεσματική επίθεση του πρωταθλήματος με 91 γκολ και ο Βίγια είναι ο μεγάλος νικητής, ασχέτως των κριτικών που έχει δεχτεί. Έξυπνος και εργατικός, θα συνεχίσει του χρόνου στη Μπαρσελόνα αποτινάσσοντας από πάνω του την «ετικέτα» του καθαρόαιμου φορ και έχοντας κατανοήσει απόλυτα το «γιατί» της μυστηριώδους εξαφάνισης του 9αριού της Μπαρσελόνα…
robertlv.wordpress.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου