Βίβλια για το καλοκαίρι:Ενρίκε Βίλα-Μάτας

Ο λόγος σήμερα για τον καταλανό συγγραφέα Ενρίκε Βίλα-Μάτας, φανατικό οπαδό της Μπάρσα όπως δηλώνει,μέλος της από την πρώτη μέρα της ζωής του και αγαπημένο συγγραφέα του Πεπ Γκουαρδιόλα.Ο Ενρίκε Βίλα-Μάτας δεν ήθελε να γίνει συγγραφέας,αλλά κινηματογραφιστής.Οι μικρού μήκους ταινίες του απαγορεύτηκαν από το φρανκικό καθεστώς,ενώ τελευταία ταινία του έμελε να ήταν αυτή που χρηματοδότησε ο πατέρας του,''Το τέλος του καλοκαιριού'',γυρισμένη στο χωριό του Νταλί,το Καδακές,που μιλούσε για τη διάλυση της οικογένειας...

Μισεί τη Βαρκελώνη του Γκαουντί,όπως δηλώνει,όχι τον Γκαουντί,αλλά αυτή την πόλη που έχει υποστεί γιαπωνεζοποίηση και τουριστικοποίηση,ένα τεράστιο θεματικό πάρκο.Ο Ενρίκε Βίλα-Μάτας πολυβραβευμένος συγγραφέας στη χώρα του και στο εξωτερικό γεννήθηκε στη Βαρκελώνη το 1948 και σπούδασε νομικά και δημοσιογραφία,που του εξασφάλισε ένα κάποιο μισθό,όταν έγραφε επινενοημένες συνεντεύξεις,μη γνωρίζοντας αγγλικά,του Μπράντο,του Νουρέγιεφ.Το 1971 στη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας στην Βόρεια Αφρική έγραψε το βιβλίο ''Γυναίκα στον καθρέφτη ατενίζει το τοπίο''βιβλίο που εκδόθηκε στη Βαρκελώνη ύστερα από μεγάλες πιέσεις μιας εκδότριας,καθώς ο Βόλα-Μάτας δεν επιθυμούσε να εκδοθεί.Ακολούθησαν μυθιστορήματα, νουβέλες και διηγήματα, μεταξύ των οποίων: Η πολυμαθής δολοφόνος (1977), Νότια των βλεφάρων (1980), Δεν πάω ποτέ στο σινεμά (1982), Απάτη (1984), Σύντομη ιστορία της φορητής λογοτεχνίας (1985), Ένα σπίτι για πάντα (1988), Υποδειγματικές αυτοκτονίες (1991), Παιδιά χωρίς παιδιά (1993), Επινοημένες αναμνήσεις (1994), Μακριά από τη Βερακρούς (1995), Περίεργος τρόπος ζωής (1997), Το κάθετο ταξίδι (2000), το οποίο τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο Μυθιστορήματος Ρόμουλο Γκαλιέγος 2001, το πιο έγκυρο βραβείο της Λατινικής Αμερικής, Μπάρτλεμπυ και Σία (2001), Η νόσος του Μοντάνο (2002), Το Παρίσι δεν τελειώνει ποτέ (2003), Δόκτωρ Πασαβέντο (2005), Εξερευνητές της αβύσσου (2007), Άστατο ημερολόγιο (2008), Δουβλινέζα (2010). Έχει επίσης εκδώσει συλλογές με τα δημοσιογραφικά του άρθρα και τα λογοτεχνικά του δοκίμια.

Όταν ρωτούν τον Ενρίκε Βίλα-Μάτας γιατί δεν γράφει στα καταλανικά,απαντάει πάντα ότι το φρανκικό σχολείο επέβαλε τα καστιλιάνικα.Λέει όμως και κάτι άλλο:''Τα καταλανικά είναι η γλώσσα που μου μιλόυσε η μητέρα μου,η γλώσσα της αλήθειας.Στη λογοτεχνία,που είναι ο χώρος της μυθοπλασίας χρησιμοποιώ τα καστιλιάνικα ως γλώσσα πιο οικεία για την μυθοπλαστική τέχνη της συγγραφής.''Στα βιβλία του οι ήρωες είναι υπαρκτά πρόσωπα,καθημερινοί άνθρωποι,συγγραφείς,πρόσωπα που έχουν αποχωρήσει από τη ζωή,που συμμετέχουν στο έργο του μ'αυτή τη μυθοπλαστική διάσταση.Η λογοτεχνία προσφέρει για αυτόν στους ανθρώπους μια ακόμα φυγή από τη σκληρή πραγματικότητα ένα χαμόγελο-μια φράση που έχει χρησιμοποιήσει σ'όλα του τα βιβλία-μ'ένα απείρως σοβαρό τρόπο...

Από τις Εκδ.Καστανιώτη κυκλοφορούν:

Δουβλιανιάδα, 2011

Δόκτωρ Πασαβέντο, 2010

Το Παρίσι δεν τελειώνει ποτέ, 2008

Η νόσος του Μοντάνο, 2006

Το κάθετο ταξίδι, 2004

Μπάρτλεμπυ και Σία, 2002