Ο Κορνήλιος πάει Εξάρχεια

 Ο Κορνήλιος προτίμησε αυτό το Σάββατο να το περάσει αραχτός σε μια κατακόκκινη πολυθρόνα πολυαγαπημένου του cafe bar, στην ευρύτερη περιοχή των Εξαρχείων Αιρετική περιοχή με πάντα ανοιχτή την πόρτα σε αιρετικές φυσιογνωμίες όπως ο κύριος Ντηλ. Έκλεισε το κινητό του για να μην τον ενοχλήσει κανείς, και άρχισε να απολαμβάνει τον μεσημεριανό καφέ του διαβάζοντας ένα βιβλίο του Βασίλη Ραφαηλίδη, έναν από τους μεγαλύτερους έλληνες νεομαρξιστές πνευματικούς. Επειδή, όμως, ο Κορνήλιος παραμένει ιδιάζουσα περίπτωση είχε μαζί του και ένα βιβλιαράκι με κείμενα του Ιούλιου Εβολα. Οφείλουμε να τα διαβάζουμε όλα χωρίς κανένα δισταγμό, θα απαντούσε σε όποιον έκπληκτο του καταλόγιζε αντιφατικότητα και παραλογισμό. Δύσκολα, βέβαια, να το διάβαζε σε αυτή την περιοχή, αλλά από τρελούς όπως ο Κορνήλιος τίποτα δεν είναι απίθανο...

Μετά από δύο ώρες προσεκτικότατου διαβάσματος, αποφάσισε να αφήσει το βιβλίο, ακουμπώντας το δίπλα σε μια εφημερίδα... Τα μάτια του διαδήλωναν την επιτακτικότητα μιας καθολικής αλλαγής παραστάσεων. Τι μπορούσε να κάνει; Να κοιτάξει γύρω του τον κόσμο και να προβεί στις συνηθισμένες παρατηρήσεις του. Είδε, μάλιστα, και δύο γνώριμες φιγούρες, από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του Αστέρα Εξαρχείων. Μπορεί τα πρωταθλήματα της ΕΠΣΑ να είχαν τελειώσει, αλλά αυτοί φόραγαν το μπλουζάκι της ομάδας για να τιμήσουν το γυναικείο τμήμα μπάσκετ που ανέβηκε στη μεγαλύτερη κατηγορία πρόσφατα.

Σύντομα, όμως, μετάνιωσε. Η όψιμη επιθυμιοκρατία του δεν του επέτρεπε αυτή τη φορά να ασχοληθεί με δρώμενα που λάμβαναν χώρα γύρω του. Έπιασε στα χέρια του έναν ταξιδιωτικό κατάλογο-ένθετο της εφημερίδας. Είχε έρθει ο καιρός να αρχίσει να οργανώνει το καλοκαίρι του, παρότι στους ελληνικούς ουρανούς η λέξη καλοκαίρι ακόμα γράφεται από συνδυασμούς σύννεφων και όχι από ολόχρυσες ηλιακές αχτίδες... Οι φωτογραφίες από τις παραλίες και τα ξενοδοχεία τον έκαναν να ζηλέψει, να αγνοήσει τους τσουχτερούς τιμοκατάλογους και να τοποθετήσει νοητά το κορμί του σε μια από αυτές, έστω και τόσο πρόωρα. Έβαλε κάτι συγκεκριμένο ως στόχο και ζήτησε τον τρίτο, και τελευταίο, καφέ. Είχε πάλι έμπνευση. Το ένιωθε. Έβγαλε από την τσάντα του το αγαπημένο του σημειωματάριο και άρχισε να γράφει χαοτικές και αδόμητες σκέψεις, που σαν τελικό αποτέλεσμα αποζημίωνε τον ίδιο, γιατί πάντα ήθελε να αποτυπώνει τον εκάστοτε εσωτερικό κόσμο της κάθε αντίστοιχης στιγμής. «Ό,τι σκέφτεσαι τώρα κατέγραψε το, μορφοποίησε το, γιατί, μάλλον, θα ξεχαστεί μπροστά στο διαρκή καταιγισμό γεγονότων, πληροφοριών και σκέψεων.»

Μπορείς να συνεχίζεις να κινείσαι, χωρίς να μένεις στάσιμος σε σημεία εσωτερικού βαλτώματος, αρκεί να κινείς το μυαλό σου πρώτα και μετά τα πόδια.

Μπορείς να αφουγκράζεσαι τους παλμούς, χωρίς να γίνεσαι μέρος τους, αρκεί να αφουγκράζεσαι την αίσθηση του μέτρου.

Μπορείς να κινείσαι παράλληλα, και να ψάχνεις τα σημεία τομής, μόνο στους χωροχρόνους που επιλέγεις.

Μπορείς να διαμορφώνεις δικούς σου όρους, μονάχα όταν πιστεύεις ότι θα αποκομίσεις ευεργετήματα για τον εαυτό σου, χωρίς να προκαλείς γύρω σου θύματα.

Μπορείς... Μπορείς.

Σηκώθηκε να φύγει. Μπορούσε. Αρκετά είχε καθίσει σε αυτό το cafe. Προχώρησε, αν και λίγο ζαβλακωμένος, αν και αρκετά μουδιασμένος. Και στη διαδρομή προς τον τελικό προορισμό, που ήταν το σπίτι μιας φίλης, έκανε μια στάση. Σταμάτησε σε ένα πρακτορείο ΠΡΟ-ΠΟ. Κοίταξε τους παίκτες και θαύμασε την προσήλωση τους. Έβγαζαν την εικόνα της εισχώρησης σε μια πολύ σοβαρή διαδικασία. Κοίταξε τον πράκτορα, να χαμογελάει κάθε φορά που αποχαιρετούσε έναν πελάτη. Τυπική κίνηση ή εσώψυχη; Εσώψυχα τυπική θα έλεγε ο Κορνήλιος. Μπαίνοντας μέσα, δεν έψαξε παραδόξως για κανένα κουπόνι. Έβγαλε το σημειωματάριο του και δημιούργησε ένα δικό του κουπόνι. Με ερωτήματα και τις ανάλογες αποδόσεις.

Θα βρει το δρόμο του διοικητικά ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός;

Θα βρει το δρόμο του ο μπασκετικός Ολυμπιακός;

Θα βρεθούν τα λεφτά που χάθηκαν από τα ταμεία των ΠΑΕ ΑΕΚ και ΠΑΕ ΠΑΟ;

Θα βρεθεί καλύτερη και ομορφότερη ελληνίδα τραγουδίστρια από την Έλενα Παπαρίζου; Έ, όχι μην το παρακάνω, σκέφτηκε. Οι προσωπικές του προτιμήσεις δεν αφορούν κανέναν. Και διέγραψε το σχετικό ερώτημα. Βλέπετε στο ράδιο έπαιζε το my number one. Που το θυμήθηκαν αυτό; Πάνε τόσα χρόνια...

Ο Κορνήλιος λίγο πριν την αποφώνηση άρχιζε να λειτουργεί σαν επιχειρηματίας.

-Θα βρω ένα internet café και θα στήσω ένα δικό μου σκηνικό.

Γρήγορα αναθεώρησε.

-Μα, έτσι θα χάσω τις διακοπές μου. Τις χρειάζομαι περισσότερο από το τζόγο.

Ήταν ξανά ο εαυτός του... Μπορούσε...