Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΛΟΘΑΝΟ
Ο Αλέξανδρος Λοθάνο ασχολείται σήμερα με το θέμα των μεταγραφών της Μπάρσα αναλύοντας και παρουσιάζοντας επιχειρήματα που σηκώνουν απολαυστική συζήτηση περί μεταγραφών.Η ασχολία των ποδοσφαιρόφιλων για το καλοκαίρι.
Τα γραφεία στοιχημάτων στην Αγγλία είναι κατηγορηματικά (βάσει αποδόσεων): Την σεζόν 2011-12 ο Σεσκ Φάμπρεγας θα παίζει στην Μπαρτσελόνα. Αυτό θέλει ο ίδιος, αυτό θέλει η Μπάρτσα, αυτό (αποδέχεται εντέλει) ο Αρσέν Βενγκέρ.
Ο Σάντρο Ροσέλ είπε ξεκάθαρα ότι «αυτή την στιγμή ο Σεσκ δεν αξίζει 40 εκατομμύρια ευρώ», όσα ζητούν δηλαδή οι Κανονιέρηδες. Οι Μπλαουγκράνα έχουν προϋπολογισμό για μεταγραφές στα 45 και βεβαίως δεν έχουν καμία διάθεση να ξοδέψουν σχεδόν όλο το «μαρούλι» για έναν ποδοσφαιριστή, όσο και να τον θέλει ο Πεπ Γκουαρδιόλα.
Η απορία που γεννάται, όμως, είναι άλλη: Είναι απαραίτητος ο Φάμπρεγας σε αυτή την Μπαρτσελόνα; Αν θέλετε την άποψή μου, όχι άμεσα. Τσάβι και Αντρές Ινιέστα συνθέτουν το κορυφαίο δίδυμο του Πλανήτη σε μεσαία γραμμή και ο Τιάγκο αποδεδειγμένα αξίζει ευκαιριών για να δείξει ότι έχει επίπεδο για να παίξει στους πρωταθλητές Ευρώπης.
Από την άλλη, όμως, η παρουσία του Φάμπρεγας εγγυάται περισσότερα γκολ από την μεσαία γραμμή (αυτό αποδεδειγμένα δεν αποτελεί το φόρτε των Τσάβι και Ινιέστα) και, κυρίως, συνέχιση του ίδιου μοντέλου, αφού κάποια στιγμή θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου για τον 32… Ιανουαρίων (σε εφτά μήνες) Τσάβι.
Ο Φάμπρεγας, λοιπόν, έχει θέση σε αυτή την Μπάρτσα. Όπως έχει και ο Αλέξις Σάντσες, ο οποίος μπορεί να δώσει εναλλακτικές στον Γκουαρδιόλα στο επιθετικό παιχνίδι των Καταλανών με την έκρηξή του και την ικανότητά του στο ένας εναντίον ενός.
Όπως έχει και ο Τζουζέπε Ρόσι με την ταχύτητα και την αποτελεσματικότητά του μπροστά στο αντίπαλο τέρμα. Όπως θα είχε και ο Τιάγκο Σίλβα με την ωριμότητα και την ικανότητά του με την μπάλα στα πόδια από τα μετόπισθεν.
Ολοι οι παραπάνω έχουν θέση στην τέλεια μηχανή του «Καμπ Νόου», αλλά όχι έναντι οποιουδήποτε τιμήματος, αφού η οικονομία του συλλόγου δεν συνάδει με την δυναμική και δυναμικότητα της ποδοσφαιρικής ομάδας.
Η Μπάρτσα θέλει λύσεις στα μετόπισθεν (για να μην… ταλαιπωρείται ο Χαβιέρ Μασεράνο στα στόπερ ή ο Κάρλες Πουγιόλ στην θέση του αριστερού μπακ), ανάσες σε μεσαία γραμμή και επίθεση αλλά δεν έχει την πολυτέλεια να… πετάξει το σπίτι από το παράθυρο (ισπανική έκφραση που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «ξοδεύω τρελά λεφτά»).
Ακόμα, όμως, και αν αποφασίσει να ενισχυθεί με φυντάνια από την Μασία (δόξα τον Θεό υπάρχουν πολλά), θα είναι και πάλι άκρως ανταγωνιστική. Αν αμφιβάλετε, απλά βάλτε στο DVD παιχνίδια της σεζόν που πέρασε.
Κατέκτησε πρωτάθλημα και Τσάμπιονς Λιγκ, έχασε το Κύπελλο στην παράταση και όλα αυτά προερχόμενη από την εξάντληση ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου (με οκτώ βασικά της στελέχη να είναι διεθνείς) αλλά και τις σημαντικότατες απώλειες για τρίμηνο και δίμηνο αντίστοιχα του αρχηγού Κάρλες Πουγιόλ και του πιο φορμαρισμένου αμυντικού Ερίκ Αμπιντάλ. Οπότε…
Αλέξανδρος Λοθάνο,δημοσιογράφος
Η απορία που γεννάται, όμως, είναι άλλη: Είναι απαραίτητος ο Φάμπρεγας σε αυτή την Μπαρτσελόνα; Αν θέλετε την άποψή μου, όχι άμεσα. Τσάβι και Αντρές Ινιέστα συνθέτουν το κορυφαίο δίδυμο του Πλανήτη σε μεσαία γραμμή και ο Τιάγκο αποδεδειγμένα αξίζει ευκαιριών για να δείξει ότι έχει επίπεδο για να παίξει στους πρωταθλητές Ευρώπης.
Από την άλλη, όμως, η παρουσία του Φάμπρεγας εγγυάται περισσότερα γκολ από την μεσαία γραμμή (αυτό αποδεδειγμένα δεν αποτελεί το φόρτε των Τσάβι και Ινιέστα) και, κυρίως, συνέχιση του ίδιου μοντέλου, αφού κάποια στιγμή θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου για τον 32… Ιανουαρίων (σε εφτά μήνες) Τσάβι.
Ο Φάμπρεγας, λοιπόν, έχει θέση σε αυτή την Μπάρτσα. Όπως έχει και ο Αλέξις Σάντσες, ο οποίος μπορεί να δώσει εναλλακτικές στον Γκουαρδιόλα στο επιθετικό παιχνίδι των Καταλανών με την έκρηξή του και την ικανότητά του στο ένας εναντίον ενός.
Όπως έχει και ο Τζουζέπε Ρόσι με την ταχύτητα και την αποτελεσματικότητά του μπροστά στο αντίπαλο τέρμα. Όπως θα είχε και ο Τιάγκο Σίλβα με την ωριμότητα και την ικανότητά του με την μπάλα στα πόδια από τα μετόπισθεν.
Ολοι οι παραπάνω έχουν θέση στην τέλεια μηχανή του «Καμπ Νόου», αλλά όχι έναντι οποιουδήποτε τιμήματος, αφού η οικονομία του συλλόγου δεν συνάδει με την δυναμική και δυναμικότητα της ποδοσφαιρικής ομάδας.
Η Μπάρτσα θέλει λύσεις στα μετόπισθεν (για να μην… ταλαιπωρείται ο Χαβιέρ Μασεράνο στα στόπερ ή ο Κάρλες Πουγιόλ στην θέση του αριστερού μπακ), ανάσες σε μεσαία γραμμή και επίθεση αλλά δεν έχει την πολυτέλεια να… πετάξει το σπίτι από το παράθυρο (ισπανική έκφραση που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «ξοδεύω τρελά λεφτά»).
Ακόμα, όμως, και αν αποφασίσει να ενισχυθεί με φυντάνια από την Μασία (δόξα τον Θεό υπάρχουν πολλά), θα είναι και πάλι άκρως ανταγωνιστική. Αν αμφιβάλετε, απλά βάλτε στο DVD παιχνίδια της σεζόν που πέρασε.
Κατέκτησε πρωτάθλημα και Τσάμπιονς Λιγκ, έχασε το Κύπελλο στην παράταση και όλα αυτά προερχόμενη από την εξάντληση ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου (με οκτώ βασικά της στελέχη να είναι διεθνείς) αλλά και τις σημαντικότατες απώλειες για τρίμηνο και δίμηνο αντίστοιχα του αρχηγού Κάρλες Πουγιόλ και του πιο φορμαρισμένου αμυντικού Ερίκ Αμπιντάλ. Οπότε…
Αλέξανδρος Λοθάνο,δημοσιογράφος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου